Zoekresultaten

De kracht van wijze lessen en de kennis van rijke ervaring ligt voor het oprapen in onze eigen bestaansgeschiedenis. Volkeren die hun wijze lessen aan de volgende generatie doorgaven, deden dat vaak aan de hand van mythische verhalen. Het onderstaande verhaal komt uit Kenia, maar illustreert wat mij betreft de actualiteit van afstand tussen de macht en het volk. Twee verschillende werelden op dezelfde aarde. Onder het verhaal vind je de verdere toelichting. De Heren van de Wildernis >>>> Er was eens een olifant die vriendschap sloot met een man. Toen op zekere dag een zwaar onweer losbrak ging de olifant naar zijn vriend, die een kleine hut bewoonde aan de rand van het woud, en zei tot hem: "M'n goede, beste man, mag ik alsjeblieft mijn snuit in je hut steken om hem te beschermen tegen deze verschrikkelijke stortbui?" De man die zag hoe ongelukkig zijn vriend er aan toe was antwoordde: "Beste, brave olifant, mijn hut is erg klein, maar er is plaats genoeg voor jouw snuit en mij. Steek je snuit maar voorzichtig naar binnen." De olifant dankte zijn vriend met de woorden: "Je hebt mij een weldaad bewezen en eens zal ik je vriendelijkheid beantwoorden." Maar wat gebeurde er toen? Zodra de olifant zijn snuit binnen de hut had, duwde hij langzaam ook zijn kop naar binnen, drukte de man naar buiten in de regen en maakte het zich toen gemakkelijk in diens hut en zei: "Beste, brave vriend, jouw huid is dikker dan de mijne. Aangezien er niet voldoende plaats is voor ons beiden kun jij je wel veroorloven in de regen te blijven terwijl ik mijn tere huid tegen de hagel bescherm." Toen de man besefte wat zijn vriend hem had aangedaan begon hij zo hard te foeteren dat de dieren in het nabije woud op het lawaai kwamen aanlopen om te zien wat er aan de hand was. Totdat luid brullend de leeuw kwam aanlopen en op luide toon zei: "Weten jullie allemaal niet dat ik de koning ben van de wildernis? Hoe durft er iemand de orde in mijn koninkrijk te verstoren?" De olifant, die een van de hoge ministers was in het koninkrijk der wildernis, hoorde het en zei op kalmerende toon: "Heer, er is geen sprake van verstoring van de orde in uw koninkrijk. Ik heb een klein meningsverschil met mijn vriend over het bezit van deze hut. De hut waarin ik mij bevindt, zoals u ziet." De leeuw, die 'vrede en rust' in zijn koninkrijk wenste, antwoordde plechtig: "Ik geef hierbij mijn ministers opdracht een commissie van onderzoek in te stellen die deze kwestie grondig moet onderzoeken en mij verslag zal uitbrengen." De leeuw wendde zich tot de man en zei: "Jij hebt er goed aan gedaan vriendschap te sluiten met mijn volk. En wel in het bijzonder met de olifant, die een van mijn hooggeachte ministers is. Wees niet boos of ongerust, je hut is nog niet verloren. Wacht tot de zitting van mijn rijkscommissie, dan zal je volop gelegenheid hebben om jouw zaak te bepleiten. Ik ben er zeker van dat je tevreden zal zijn over de bevindingen van de commissie." De man was zeer in zijn nopjes met de vriendelijke en meelevende woorden van de koning der wildernis. Met vertrouwen in het leiderschap van de Leeuw wachtte hij argeloos tot die gelegenheid zich zou voordoen, in de vaste overtuiging dat zijn hut aan hem zou worden teruggegeven. Gehoorzamend aan het bevel van zijn meester begon de olifant, tezamen met de andere ministers, ijverig de commissie van onderzoek samen te stellen. De volgende vijf wildernisoudsten werden aangewezen om zitting te hebben in de commissie: (1) de heer Rinoceros; (2) de heer Buffel; (3) de heer Alligator; (4) Als voorzitter: zijne excellentie de Vos (5) Als secretaris van de commissie: de heer Luipaard Toen de man vernam wat de samenstelling van de commissie was, protesteerde hij: "Is het niet nodig om in de commissie ook een lid op te nemen van mijn kant?" Maar hij kreeg te horen dat dit onmogelijk was. Niemand van zijn kant was immers voldoende ontwikkeld om de ingewikkelde wetgeving van de wildernis te begrijpen. Maar hij hoefde nergens bang voor te zijn. De leden van de commissie stonden bekend om hun onpartijdigheid in rechtszaken en zij waren met de beste bedoelingen juist gekozen om de belangen te behartigen van rassen die minder doelmatig zijn uitgerust met tanden en klauwen. Bovendien werd hem verzekerd dat zij de kwestie met de grootste zorg zouden onderzoeken en een onpartijdig verslag zouden uitbrengen. De commissie hield zitting om de getuigen te horen. De hoogwelgeboren heer Olifant werd het eerst opgeroepen. Hij trad met een air van gewicht naar voren en zei op een toon die geen tegenspraak duldde: "Heren van de wildernis, het heeft geen zin dat ik uw kostbare tijd verspil. Het zal u allemaal duidelijk zijn dat ik heb het altijd als mijn plicht heb beschouwd om de belangen van mijn vrienden te behartigen, maar dit voorval heeft schijnbaar voor een misverstand gezorgd tussen mij en mijn vriend. Het volgende is gebeurd. Hij nodigde mij binnen uit om te voorkomen dat zijn hut door de zware storm zou worden weggevaagd. Aangezien er nog lege ruimte in de hut over was, zou de storm er vrij spel hebben om in rond te razen en de hut te vernielen. Daarom leek het mij noodzakelijk, voor het belang van mijn vriend om deze ongebruikte ruimte op meer economische wijze te besteden door er zelf in te gaan zitten. Ieder van u zou in gelijke omstandigheden ongetwijfeld hetzelfde plichtsbesef hebben gehad." Zij knikten instemmend en zo riep de commissie de heer Hyena en andere wildernisoudsten op en legden hen deze verklaring van de kwestie voor; Stuk voor stuk ondersteunden zij wat de heer Olifant had verklaard over zijn plichtsbesef. Toen werd de man opgeroepen en begon om zijn versie van de kwestie te geven. Maar de commissie viel hem in de rede met de woorden: "Beste man, beperk je alsjeblieft tot de kern van de zaak. De kwestie is ons al duidelijk en is ook door verschillende onafhankelijke bronnen bevestigd. Wij willen nog maar één duidelijk antwoord van je: Was de ongebruikte ruimte in je hut reeds door iemand anders bezet voordat de heer Olifant daar zijn positie innam?" De man begon te zeggen: "Nee, maar..." en werd direct onderbroken. Dank u wel, beste man! We hebben nu voldoende getuigenverklaringen aangehoord van beide partijen en we zullen ons terugtrekken om onze beslissing te motiveren. Na een kostelijk maal dat hun werd aangeboden door zijne excellentie minister Olifant, kwamen zij tot een beslissing en gaven de volgende verklaring uit: "Naar onze mening is deze kwestie ontstaan door een betreurenswaardig misverstand. De oorzaak is het feit dat jij er achterlijke denkbeelden op na houdt. Wij zijn van oordeel dat de heer Olifant zich naar eer en geweten heeft gekweten van zijn heilige plicht om jouw belangen te behartigen. Het is immers duidelijk dat het voor je eigen bestwil is, dat de ruimte zo economisch mogelijk wordt gebruikt en dat jij zelf nog niet de omvang hebt om dit zelf naar behoren te kunnen invullen. Wij adviseren tot een schikking tussen beide partijen, waarop de Leeuw sprak: "De heer Olifant zal ook in het vervolg jouw hut bezet houden, maar wij geven jou de toestemming uit te zien naar een plek waar je een andere hut kan bouwen, die meer in overeenstemming is met jouw behoeften en wij zullen er op toezien dat je goed beschermd bent." Aangezien hem geen andere keus stond en hij bang was dat zijn weigering hem zou overleveren aan de tanden en klauwen van de leden van de commissie, ging de man op hun voorstel in. Maar nauwelijks had hij een nieuwe hut gebouwd of de heer Rinoceros kwam met de hoorns omlaag dreigend op de man af en beval hem zijn hut te verlaten. Opnieuw werd een koninklijke commissie ingesteld om de zaak te onderzoeken en deze kwam tot dezelfde bevindingen. Deze procedure herhaalde zich tot de heren Buffel, Luipaard, Hyena en alle andere wildernisoudsten in nieuwe hutten waren gehuisvest. Elke keer opnieuw werden de rechten van de man met voeten getreden en werd hem zijn integriteit en autonomie ontnomen. Ng'enda thi ndagaga motegi Toen nam de man een besluit. Eens en voorgoed zou hij er iets op zou vinden om zichzelf voldoende bescherming te verschaffen aangezien hij met de commissies van onderzoek niet was gebaat. Hij ging zitten en zei: "Ng'enda thi ndagaga motegi," hetgeen letterlijk betekent: "Er wandelt op deze aarde niets rond dat niet tot stilstand kan worden gebracht," of, met andere woorden, je kunt de mensen wel een poosje voor de gek houden, maar niet altijd. Het was een kwestie van tijd, maar op een zekere dag waren de hutten van de heren der wildernis bouwvallig geworden en rotten weg. De man trok er op uit om een eindje verder weg één grotere en betere hut te bouwen. Nauwelijks had de heer Rinoceros dat in de gaten of hij haastte zich naar binnen om echter tot de ontdekking te komen dat de heer Olifant daar reeds in diepe slaap was. Daarop kwam de heer Luipaard door het venster binnen, en de heren Leeuw, Vos en Buffel begaven zich door de deuropeningen naar binnen, terwijl de heer Hyena jankte om een plaatsje in de schaduw en de heer Alligator zich koesterde op het dak. Onmiddellijk begonnen zij allemaal met elkaar ruzie te maken. Ieder over het recht van zichzelf om de hut binnen te mogen dringen en over te nemen. Van ruzie werd het vechten. Ze vochten allemaal met elkaar en midden in die chaos en verwarring, stak de man de hut in brand. De hut brandde, met alle heren van de wildernis er in, tot de grond toe af. De man keerde zich om, bouwde zich een nieuw eigen huis en zei: "De vrede is duur betaald, maar hij is de kosten waard," en leefde daarna nog lang en gelukkig verder <<<< TOELICHTING: Dit verhaal is het vrij sarcastische commentaar van de onafhankelijkheidsstrijder Jomo Kenyatta op de onderdrukking van zijn volk in Kenia in de jaren '50. Aan de hand van dit verhaal kan de verhouding tussen de onderdrukte zwarte Afrikaanse bevolking (de Kikuyu) en de koloniale blanke Europeanen worden geïllustreerd. Kenyatta was in 1953 tot 7 jaar dwangarbeid veroordeeld vanwege vermeende banden met de Mau-Mau opstandelingen. * De Kikuyu vormen de grootste etnische groep van Kenia (ca. 22% van de bevolking). Ze wonen voornamelijk op het vruchtbare land van Midden-Kenia als boeren. Een strijd en een opstand van 1953 tot 1956 die begon met het doden van een kudde dieren van een blanke boer. Enkele weken later werden 21 Brits-gezinde Kikuyu's vermoord. De (Britse) regering riep de noodtoestand uit en begon met het opsluiten van Kikuyu's in zogenaamde "protected villages" die omringd waren door prikkeldraad en greppels met boobytraps. De opstand eindigde in 1956 met aan de kant van de Afrikanen meer dan 13.500 doden, en maar iets meer dan 100 slachtoffers aan de kant van de Europeanen. Nog eens 20.000 Kikuyu's werden gevangen genomen waarna er nog vele onder erbarmelijke toestanden stierven. De noodtoestand bleef tot 1959 van kracht. 1961 werd het huisarrest van Jomo Kenyatta opgeheven en vanaf toen probeerde hij de kolonisten gerust te stellen, dat ze niets te vrezen zouden hebben in een onafhankelijk Kenia. Hij wilde de wereld laten zien dat twee totaal verschillende culturen vreedzaam naast elkaar konden leven. Kenyatta werd op 12 december 1963 de eerste president van een 'onafhankelijk' Kenia. Lincoln: "You can fool all off the people some of the time, and some of the people all the time, but you cannot fool all the people all the time."

Wappie en Kappie. De olifant in het circus Wappie was een jongen die erg van het circus hield en vooral de imposante olifanten vond hij prachtig. Na afloop van de voorstelling met de kunstjes die de machtige olifanten braaf uitvoerden, ging hij altijd achter de tent bij de dieren kijken. Maar hij vroeg zich toch af hoe het kon dat zo’n grote olifant bleef staan waar hij stond, terwijl hij met een ketting om een poot maar aan één klein paaltje vastgebonden zat. Hij vroeg zijn ouders en aan kennissen en vrienden hoe het toch kon dat zo’n grote sterke olifant niet gewoon wegliep. Hij was toch sterk genoeg om dat kleine paaltje zo uit de grond te trekken? Niemand kon hem het antwoord geven. Maar Wappie wilde antwoorden op zijn vragen en bleef vragen tot hij iemand tegenkwam die het antwoord wist. Het was Mappie, die had de kennis en de eerlijke informatie. “Zo’n olifant wordt al op hele jonge leeftijd aan het paaltje gebonden. Als klein olifantje schopt en trekt uit alle macht om los te komen en zijn vrijheid terug te krijgen. Dit doet hij dagen, weken, maanden achter elkaar, maar hij kan niet loskomen want het paaltje met de ketting zijn te zwaar voor zijn kleine lijfje. Uiteindelijk geeft het olifantje op, omdat hij uit ervaring leert dat hij niet los kan komen. Hij geeft de moed op en blijft staan bij het paaltje met het touw om zijn poot. Omdat de olifant door deze vroege ervaring zó overtuigd is geraakt dat loskomen niet mogelijk is, blijft hij zelfs als volwassen, sterke olifant gedwee en zonder verzet aan het paaltje staan…” Wappie bedankte Mappie hartelijk voor zijn informatie.... Dit is een bekend verhaal om te laten zien hoe je met een vastgeroest denkpatroon niet meer beweegt en je kritiekloos laat leiden zonder verzet. Laten we dit bekende verhaal nu eens koppelen en verbinden aan een ander bekend verhaal uit het boeddhisme dat ik wat heb aangepast aan de actualiteit. De aap en de krokodil: Happie en Gappie De mooie, sterke, en slimme aap Happie, had een vredig bestaan in het bos. In de rivier leefde krokodil Gappie, die jaloers vanuit het water jaloers de vrijheid en het slingeren door de bomen van de aap bekeek. Hij wilde zijn hart opeten, om de kern van zijn bestaan te veroveren. De krokodil besefte dat de aap met velen op het vasteland leefde en wist niet hoe hij hem te pakken kon krijgen, maar bedacht een list. Toen op een dag de aap het water van de rivier dronk en er er wat bleef rondhangen sprak de Krokodil hem aan. "Beste aap, waarom blijf je toch hangen op deze plek waar je zure vruchten eet? Aan de overkant van de rivier is er geen einde aan de zoete vruchten van manga- en broodbomen. Waarom ga je daar niet heen en grijp je de kans niet aan om de heerlijkste vruchten te eten, die je maar kunt bedenken?" De aap zei: "De rivier is diep en breed. Hoe wil je dan dat ik daar kom?" De krokodil: "Als je hier komt, zal ik je op m'n rug laten klimmen en je erheen brengen." Happie geloofde en vertrouwde Gappie en was hem dankbaar voor de hulpvaardig aangeboden ondersteuning en het geboden uitzicht op meer rijkdom en voorspoed en klom op zijn rug. Halverwege de rivier dook de krokodil echter onder water en de aap riep: "Je laat me kopje onder gaan, wat doe je nu? Ik verdrink!" Gappie bekende: "Ik ben je niet komen halen met eerlijke bedoelingen, maar ben jaloers op wie je bent en wat je hebt. Graag wil ik je hart opeten om daarmee de kern te bezitten van jouw zijn" De aap besefte dat hij misleid was en doorzag nu pas de list en het bedrog. Happie bevond zich in een onmogelijke en beangstigende positie. Was het te laat? De geweldige kaken en de harde huid van de krokodil kon hij niet kon breken of beschadigen. Omsloten door water bevond hij zich in het element van de krokodil en zei: "Vriend, het is goed dat je het mij vertelt. Maar ons hart zit niet in onze borst, dat zou kunnen breken of beschadigen met de snelheid waarmee we door en langs de takken van de boomtoppen vliegen" "Waar laten jullie je hart dan?" vroeg de krokodil. De aap wees op een vijgenboom die niet te ver weg stond en beladen was met trossen rijpe vruchten. "Kijk," zei hij, "onze harten hangen aan die vijgenboom. Hoog, veilig en vrij." De krokodil zei: "Als je mij je hart geeft, zal ik je niet doden." "Hop dan, breng me erheen, ik zal je m'n hart geven dat aan de boom hangt." zei de aap. Zo gebeurde en de aap nam een sprong van zijn rug en klom in de vijgenboom en sprak: "Beste jaloerse en hebberige krokodil, je maakte een grote vergissing! Je hebt grote kaken, honger naar rauw, onschuldig vlees, je hebt een harde huid en koud bloed. Maar ondanks je heersende macht in het water en je gave tot misleiding, zal je ook slim genoeg zijn om te beseffen in welke onmetelijke aantallen en hoe groot jouw tegenstand zal zijn, als jouw misleiding ontmaskert wordt. Wij van het vaste land, bevolken de hele aarde." Wat denk je wat er gebeurt als wij, de aap en de olifant samenkomen? Als wij, met z'n allen, die samen het land bevolken en van wie het land is, onze krachten bundelen en ons verstand creatief gebruiken? Wij zijn één! Als de olifant, gevoed met het denken van de aap, beseft dat het meer dan krachtig genoeg is om weg te lopen ondanks het paaltje en de ketting. En de aap, samen met de kracht van de olifant, bomen kan omtrekken over de rivier en een dam kan bouwen, zodat jouw rivier uitdroogt en je naar adem zult happen?" De krokodil sloot zijn kaken en stopte met het zwaaien van zijn scherpgepunte staart en luisterde verder naar wat de aap verder te zeggen had die zei: "Laten we dat juist niet doen en beseffen dat wij elkaar nodig hebben in vrede zonder conflict. Jij heerst in het water en wij in het land, maar allebei kunnen we niet zonder de lucht en de zuurstof die zowel het water als het land omvat." "Wij zullen niet je rivier droogleggen, maar je juist een belangrijke verantwoordelijkheid geven. Met de koudbloedigen, zorg jij dat, in dienst van het land, het water opgeruimd blijft en je het schoon houdt. Jouw harde huid en koude bloed is het best geschikt voor het water, dat is je kwaliteit. De waterloop van de rivier is uitgebreid en kent vele vertakkingen. Je hebt daarom een belangrijke taak. Houdt het water daarom zuiver van misleiding en het dode stinkende aas. Zorg daarmee dat het zonder belemmering en obstakels kan blijven stromen en zo ook tot in de diepste kleinste zijtakken, de aarde zal blijven voeden." De krokodil bedankte de aap voor het inzicht en de belangrijke taak die hij mocht vervullen. De aap informeerde de olifant, die zich losbrak en terugkeerde naar zijn natuurlijke omgeving. Zonder boosheid in het goedmoedige besef van zijn enorme kracht. Zo was alles in de openheid, de kracht was in balans en de macht opgebroken in belangrijke samenwerkende onderdelen en ze leefden nog lang en gelukkig. Wie mijn blogs leest begrijpt de inhoud en de symbolische betekenis.. "Wat niet kan, is nog nooit gebeurd!"

Het is vandaag 9 januari. De eerste zeven volle dagen van 2021 hebben we achter de rug. Gaat het er beter op worden dit jaar? Er is, vanuit deze leek gezien, een achterlijk soort hosanna over de start van de vaccinatiecampagne. Want wat doet het vaccin precies voor de mensen die NU ziek of op de IC liggen? En wat hebben we ruim negen maanden lang voor deze mensen gedaan? Met alle reserves die de heer Kaptein van Pfizer in talkshows meldt, lijkt het erop dat er voorlopig nog helemaal niets veranderd. Men weet niet of een gevaccineerde het virus nog kan overdragen, men weet nog niet of ze de ziekte nog kunnen oplopen, men weet eigenlijk alleen nog maar dat het de kans dat je als er ziek van wordt het je klachten wat verminderd. Da's raar toch? We willen héél Nederland vaccineren voor een virus waarvan met de cijfers allang is aangetoond dat het risico om serieuze klachten te ontwikkelen, voor 98% van de bevolking niet geldt. En dan gaan we vaccineren met als enige garantie, die ze al wél durven geven, dat je eventuele klachten minder heftig zullen zijn. Niet of je er niet aan zult overlijden, niet of je nog besmettelijk kunt zijn en dus veranderd er voorlopig nog helemaal NIETS aan de maatregelen. OOK niet voor de zorgverleners, die nadat ze vandaag zijn gevaccineerd, morgen gewoon weer ingepakt aan de bedden moeten staan van mensen, ongeacht of die óók gevaccineerd zijn. Mag ik dan eens een hele andere kant van de discussie aanzwengelen? Als je het niet erg vind, zet ik dan graag de inzet voor en het belang van de zieken van de crisis naast elkaar. Wat hebben we met de 9 maanden wachten op het vaccin, ondertussen precies gedaan voor de zieken en degenen die al zijn overleden? Notabene NEGEN maanden lang hebben we, wachtend op de ontwikkeling van een vaccin, ongeveer elk ander initiatief en ontwikkelde protocollen tegengehouden! Initiatieven die gebaseerd waren op al bestaande en veilig bevonden medicijnen en die snel in te zetten waren. Dat was zelfs al heel snel met het zgn 'Zelenka Protocol' voor de eerste lijn. Wat later in 2020 sprak een behoorlijk grote groep artsen zich uit tégen 'het verzet' van de reguliere zorg en overheid om intensievere vitamine behandelingen in te zetten of te stimuleren. Maar wat deden we dan wél? Tot op heden geldt nog voor huisartsen nog altijd het paracetamolletjes protocol. Terwijl het iedereen duidelijk zal zijn, dat als je zieken helpt voordat ze in het ziekenhuis terechtkomen, dat dan alleen de uitzonderingen en zwaardere gevallen toch nog maar het ziekenhuis zullen bereiken? Mag ik je dan eerst uitnodigen om twee video's te bekijken? Allebei van heel recent. De eerste is (zolang als die in deze censuurtijd nog online zal blijven) van een groep doctors en wetenschappers, tot op heden vooraanstaande gerenommeerde artsen die samen het grootste aantal medische publicaties ter wereld op hun naam hebben staan en graag een medicijn voor het voetlicht willen brengen. Bekijk de geëmotioneerde oproep van een IC-specialist, met de voeten in de klei, om een medicijn dat werkt, alsjeblieft toe te laten. Sterker nog, nog niet eens oproept om toe te laten, maar vraagt om überhaupt gewoon de bevindingen ervan eens te bestuderen. Op grond waarvan deze groep denkt dat je dan niet om het effect heen kunt. De tweede video is van Nieuwsuur over de stille ramp in verpleeghuizen. Beiden niet zo heel lang. Het zijn video's van een kleine 8 minuten. (Update: De video om een medicijn toe te laten dat mensen redt (ondertussen peer-reviewed bewezen) is al gecensureerd) Dit filmpje maakt duidelijk dat er ook mensen bezig zijn om WEL aan de zieken een remedie te bieden en tegen de regulerende instanties aanlopen die er niets van wil weten. Met als gevolg veel meer mensen die het ziekenhuis bereiken ten koste van alle overledenen. Want op basis van de cases waar het wel is toegepast en de goede resultaten daarvan, is het nog maar de vraag of de zorgcapaciteit dan net zo overbelast zou zijn geraakt. Dat kun je als medestander van de vaccinatiekoers misschien makkelijk weerleggen doordat je niet weet wat het effect zou zijn geweest. Nee, omdat het niet geprobeerd is! Maar goed, geldt datzelfde argument dan ook niet voor het narratief dat we het 'aan de maatregelen te danken hebben' dat het nog zo binnen de perken is gebleven? Hoe weten we dát dan wel? Andersom is toch niet geprobeerd? En ook daarvoor geldt dat specialisten met grote namen zich uitspraken dat op basis van wetenschap geen bewijs was voor het effect van Lockdowns. Dan komen we terecht bij schrijnende en machteloze hulpeloosheid die blijkt uit het de video van Nieuwsuur. Waar mensen niet heel veel meer kunnen doen, dan erbij zitten en ernaar te kijken hoe mensen de strijd liggen te verliezen. Natuurlijk komt de boodschap heel verschillend over als je vanuit een andere overtuiging vertrekt. (voor of tegen maatregelen dus) aar het is vanuit beide inzichten even schrijnend om te zien wat de gevolgen zijn van hoe we tegen dit virus aankijken. Met het willoze vertrouwen in de koers waarmee we lijdzaam wachten op een vaccin en je in de tussentijd maar wezenloos aan de maatregelen proberen te houden, zal je angst en het verdriet over deze ramp dat door het 'virus' wordt veroorzaakt, door de video van Nieuwsuur alleen maar doen toenemen. Terwijl je vanuit het andere standpunt, hiermee het afgrijzen en ongeloof, dat we dit echt laten gebeuren, toeneemt. Met name door het verbergen van alle inspanningen van specialisten over de hele wereld om werkelijk iets te willen doen aan de situatie NU, om mensen die NU op overlijden staan te willen helpen en de eerdere overledenen te hebben willen (en kunnen) voorkomen. Wat mij betreft is ondertussen is allang duidelijk dat helemaal niemand van de vaccinatie koers zich bekommerde of bekommerd heeft om de actuele zieken en de slachtoffers. Want verder.... is de koers is er immers alleen maar op gericht geweest om... de zieken te voorkomen! Om enige beddencapaciteit te kunnen overhouden in de zorg en verder niets! Maar wat als je dan wél was getroffen? Was je dan dus al een gevalletje pech, al afgeschreven, en dóór?! Door, naar het verder voorkomen van nieuwe aanwas! Yep, een hek om de ouderengetto om daarbinnen het vuur te laten doven bij gebrek aan brandstof. Alleen de verzorging mocht nog in en uitlopen en verder steeds maar meer testen en nieuwe gevallen ontdekken en hard schreeuwen met het stuitende gebruik van die beelden en verhalen, dat we het daarvoor deden. Dus nogmaals, wat was voor die mensen die het opliepen of gingen oplopen dan precies het idee? In ieder geval niet om als ze toch afgeschreven leken, dan maar iets anders te proberen, van buiten de koker! Of wel? Alle andere ideeën, die niet direct uit de koker van het grote geld voor Big Pharma (ofwel vanuit ons adviesorgaan?) werden immers verboden. Dat mag ik, als leek, met de beoordeling over hoe deze initiatieven zijn ontvangen, wel stellen, toch? En zo gingen er heel veel dood! Als ik als 77- of 84-jarige zelf had mogen 'kiezen' om dan maar iets anders te proberen om uit de IC te blijven, hoeveel zouden dat dan wel aangedurfd hebben, denk jij? Maar we hebben vanaf het begin gekozen! Niet voor bewijzen, maar voor geloof! We hadden namelijk nog geen kennis, maar hebben op basis van alle berichten uit de media vernomen dat de overheid een adviesorgaan voor zichzelf had ingesteld. Logisch, omdat ze er zelf geen verstand van hadden en zo hebben gekozen een groepje wetenschappers te gaan geloven en op HUN koers te gaan varen. Maar daarmee hebben we ook direct een heel stevig standpunt ingenomen. Namelijk dat elke andere wetenschapper uit hetzelfde vakgebied 'dus' niets zinnigs meer te melden mag hebben, of iets zou mogen toevoegen aan het debat. In ieder geval niet, als het een ander geluid was dan de koers van een groepje. Ook logisch, want je had dit groepje immers zelf gekozen en je zou wel op je bek gaan als je dat zelf niet geloofd, nietwaar? En daarom geloofden wij het allemaal ook maar, wij wisten het immers ook niet. Maar al haast direct ontstonden daar vragen over. Waarom besluiten virologen over keuzes voor de economie? Waarom geen 'afwegingen' maken door een breder perspectief op de gevolgen van de keuzes. Waarom? Waarvoor? Voor een goede 'focus zonder afleiding' in een crisissituatie? Maar wie kan me dan vertellen welke redenen je zou kunnen aanvoeren om behandelingen te weigeren, niet te onderzoeken of niet te proberen als het alternatief is dat er mensen dood liggen te gaan? Tijd? Experimenteel? Ego's? (Wij weten het gewoon beter?) Hekel aan betweters? Concurrentie? Statusverschillen? Wat precies? Of was het opdracht? Een advies van Big Pharma? Met als kostprijs dat we als maatschappij en hun getroffenen net zolang in de wachtkamer bleven steken, als de tijd die nodig was om het vaccin, (dat was zeker niet experimenteel?) als de grote cashkoe in te kunnen zetten? Nou, daar zijn we dus nu! En ALSNOG doet dat niets voor de mensen die wél ziek worden of al ziek zijn. Het is immers GEEN MEDICIJN! Het is een preventiemiddel! Bedoeld om de pandemie te stoppen. Om blijkbaar voor de 'verdere' toekomst het virus onder controle te krijgen. Dat is de enige koers! Want krijgen mensen die nu in een ziekenhuisbed liggen een vaccin toegediend? Injecteren we de IC-patiënten ermee? Wie ziet de koude berekende gruwel van die koers nu niet? Natuurlijk geld dat niet voor de handen aan het bed, maar wat hebben die nog anders kunnen doen, dan? Wat kun je als je niet zoveel keuze hebt om iets anders te mogen toedienen en je tóch iemand onder je ogen het gevecht ziet verliezen, met de middelen waarmee je het dan wél doet? En... ALS je beseft dat je niets kunt, wat kun je dan ANDERS dan heel hard meehelpen oproepen om de aanwas op jouw afdeling te voorkomen? En zo zijn we allemaal in het narratief terechtgekomen om ons te focussen, en steeds maar harder ons best te doen, om.... de maatregelen te handhaven. Met name door de schrijnende verhalen en oplopende cijfers elkaar nog steviger aan te spreken en uit wanhoop van het uitblijvende effect dan maar schuldigen aan te wijzen. Het tuig door wie het allemaal maar niet stopt! Wel gingen we steeds maar verder doordraven, tot de excessen op het detailniveau van de maatregelen die helemaal niemand meer begreep EN uitgebreider testen. Steeds maar weer nieuwe gevallen zoeken en vinden. Nog maar een keertje deze belangrijke vraag dan: "WAT is het medicijn, de remedie of het protocol dan nu voor wie het WEL krijgt en ziek is?" 26 december bereikt ons dan via de media de veelbelovende ontwikkeling van een 'medicijn' door UCLH, een partij die... met Astra Zenica verbonden is. Tuurlijk! Een nieuw medicijn! Vast duurder en makkelijk te verkopen, met de huidige urgentie, dan bestaande medicatie waarvan de prijzen al bekend waren en je niet zomaar kunt aanpassen. Een ook een nieuw 'medicijn' moet getest worden en door een commissie worden toegelaten. Dat kost ook tijd, nietwaar? En waar we ondertussen sloten met geld en middelen beschikbaar stelden voor de ontwikkeling van een totaal nieuw concept (is dat overigens wel zo?) zijn we ondertussen, helaas voor onze zieken en doden, met vaccins verder dan medicijnen. Iets dat helpt voor wie ziek wordt? Over urgentie gesproken! En dan lopen we met zijn allen een TV-show te maken van de eerste prik, compleet met bloemen en applaus. Maar ondertussen al die initiatieven waarin bestaande medicijnen werden aangepast en onderzocht zodanig dat het werkt, weigeren? Al had het maar 'als doekje tegen het bloeden' geholpen. Maar met de ongelooflijke kennis en ervaring, in de rest van de wereld, buiten de kliek, die zich daarmee bezig hield, waag ik te betwijfelen of het echt alleen maar een doekje tegen het bloeden zou zijn geweest. Wie beschouwd een vaccin met een techniek die nog niet eerder is ingezet bij mensen NIET als experimenteel? Het maakt niet uit welk standpunt je hebt, dat IS experimenteel! En dan mag je vertrouwen in de werkwijze, de testen en de uitleg van de ontwikkelaars. Die jou iets experimenteels aanbiedt en uitlegt hoe weinig ze nog maar van het effect weten, wat je met die uitleg desondanks wilt nemen. Maar dat is iets anders. Dat heet dus 'vertrouwen in de wetenschap' waar jij op leunt om verlost te worden van een akelige situatie. Maar dat het maakt het niet nog minder experimenteel. Wilden we datzelfde risico niet nemen met aanpassingen op bestaande en bewezen veilige 'medicijnen' omdat die aanpassingen (gevaarlijke/onbekende) bijwerkingen zouden hebben? Ondanks de bevindingen van ook hele vooraanstaande wetenschappers en specialisten? omdat de media jou 'verteld' dat het niet klopt wat zij zeggen en aantonen? Hoe dan? Jij krijgt het toch niet te zien? En überhaupt, wat maakt dat uit als je toch op een ziekteverloop ligt die je naar het ziekenhuis brengt? En dat is wel een verschilletje met een vaccin (gevaarlijke/onbekende) bijwerkingen aan mensen geven die helemaal niet ziek zijn en voor wie de urgentie om keuzes te moeten maken, helemaal niet geldt! Wie heeft deze risico's gewogen ten koste van mannen en vrouwen, vaders en moeders die wegvallen en zijn weggevallen?

Het kabinet is gevallen over de toeslagen affaire. Een dossier van waaruit steeds maar meer bagger blijft bovenkomen. Met name nu, ondanks alle shit die openbaar wordt uit dit dossier, ook nog eens blijkt dat de belastingdienst schaamteloos gewoon zelf als eerste de toegezegde compensatie aan de gedupeerden (of beter gezegd, verguisde slachtoffers) weer staat op te eisen. Met de dag wordt duidelijker hoe verrot het hele systeem eigenlijk in de kern is geworden. De goochelaar en zijn publiek, het bestuur en het volk De afstand van de politiek tot de bevolking is ondertussen even groot geworden als de afstand tussen de goochelaar en zijn publiek altijd al was. De goochelaar weet precies wát hij laat zien en hóe hij het laat zien, terwijl het publiek volledig in het duister tast. Nu betaal je als publiek bewust geld voor een kaartje terwijl je zeker weet dat je bedonderd wordt. De enige nuance, en die is niet in het voordeel van de politiek, is dat je voor de goochelaar geld betaald om vermaakt te worden. En dat is bij politiek helemaal niet zo vermakelijk en bittere ernst. Waar het de bevolking aangaat tenminste. Die betaald immers het hele circus! Daags nadat het ontslag aan de Koning is aangeboden, wordt ook steeds duidelijker dat de Politiek daar zelf een heel ander beeld bij heeft. Het heeft namelijk wel veel weg van een heel vermakelijk 'spelletje' dat zich afspeelt over de rug van de bevolking. Het is berekenend, calculatief, manipulatief en scrupuleus. Met name D66 en de Christen Unie hebben kunnen aandringen op het aftreden. Zij hadden, ondanks dat zij zelf onderdeel waren van de coalitie, namelijk zelf geen eigen bewindspersonen (meer) actief in dit dossier. Een mooie verschoning om de handen in onschuld te kunnen wassen zo vlak voor nieuwe verkiezingen. Ach, en natuurlijk kan het motief van de CU verklaard worden uit Christelijke menslievendheid. Maar vooral Sigrid Kaag, die niets liever wil doen dan Nederland verder aan Europa te verkwanselen, zal het natuurlijk, juist daarom, geen windeieren leggen. Rijst de vraag wie het wel hadden kunnen doen, als het alleen van de oppositie had moeten komen. Dat was een kansloos verzoek geworden zónder de coalitiepartijen, nietwaar? Maar die steken elkaar net zo fijn in de rug, als het maar iets oplevert. Onze aalgladde Minister President lijkt dat spelletje als beste te beheersen als poppetje in het midden van het circus. (Getuige het feit dat hij het al 10 jaar heeft volgehouden) Net zo gemakkelijk zou hij nu met elke stroming hebben meegezwommen en elke keuze hebben verdedigd, die hem en zijn partij het meeste voordeel oplevert. Je zou kunnen zeggen dat het zijn vak is er ook het meest voordeel uit moet halen. Maar dat gaat dan voorbij aan het feit dat het werkelijke leven van Nederland zich niet in de Tweede Kamer, het Torentje of überhaupt alleen in Den Haag afspeelt. En dat heeft vooral het dossier van de toeslagen affaire onomstotelijk bewezen en blootgelegd. Hierdoor is de term de 'Rutte Doctrine' ontstaan, uit de ontdekking hoe het er eigenlijk aan toe gaat in het systeem onder zijn leiding. Het is nog lang niet afgelopen, want tot op heden is Rutte er desondanks in geslaagd zichzelf tot op heden nog steeds buiten de aansprakelijkheid te manoeuvreren. Maar ik zou willen zeggen: "Al is de leugen nog zo gelikt, het is de waarheid die dat er vroeg of laat uitpikt!" De diepschrijnende ellende ervan is eerst dat wij als het volk er altijd in grote getale pas achter komen dat wij al het kind van de rekening, de slachtoffers, zijn als het allemaal allang is gebeurd is. Too little, too late! Ken je deze kreet nog? 'Resultaten uit het verleden bieden geen garanties voor de toekomst' Die heeft rechtstreeks te maken met de vorige 'grootste crisis sinds WOII' die wij achter de rug hebben. Ingevoerd in 2006 om burgers te waarschuwen en te beschermen tegen de uitwassen die ontstonden door ingewikkelde financiële producten. Producten die de bankensector, als specialist, ongebreideld steeds massaler bij 'het gewone volk' begon te brengen. Die zo werden verleid om hun spaarcentjes wat sneller aan de banken terug te geven. Dat stilstaande geld kostte de bank immers rente. Maar desondanks donderden de financiële markten een jaar later in elkaar en waren de slachtoffers het gewone volk. Want de goochelaars, die allang wisten hoe het er met de houdbaarheid van de truc voorstond, zijn er niet alleen rijker van geworden, maar ook de dans ontsprongen en geen enkele verantwoordelijk hebben hoeven nemen. In ieder geval niet significant! Kennis is macht, nietwaar? Dus, van "Neem geen onnodig risico!" was deze nieuwe kreet "Resultaten uit het verleden bieden geen garantie voor de toekomst" 'de nieuwe vervanging. Een mooie nette en onschuldig klinkende formulering, waarin resultaten en geen garantie mooi samen gingen. Eentje die, in pluchen zetels om de vergadertafel, zijn bedacht, binnenskamers besproken en uitgewerkt tussen belanghebbenden! Daar zit geen burger uit het gewone volk bij. Alleen maar de 'volksvertegenwoordiging' die wij hebben gekozen in de verwachting dat zij hun werk voor ons doen, ons beschermen en onze boodschap brengen. Maar niets is minder waar! Het zijn elitaire kompanen en een groep die samen heel andere belangen hebben en elkaar uitstekend kunnen gebruiken. De een zit namelijk maar heel tijdelijk op een plek in het 'openbare' voetlicht en heeft zeker daarna nog belang bij een carrière die de toekomst voor zichzelf verbeterd. De ander heeft vooral belang bij de macht die wetgeving mogelijk maakt en hoe dat bij de juiste personen te beïnvloeden voor eigen voordeel en wil daar best wat tegenover zetten. En...is daar ook effectief toe in staat! Maar juist vanwege de tijdelijkheid van de een en de langdurig opgebouwde gesettelde macht van de ander, is de politiek feitelijk geen echte partij. Dat raffinement blijkt. Want wat was het resultaat? Een prachtig mooi gevormde regels, die zeker juridisch, een beter sluitende disclaimer is geworden. Die disclaimer maakte rechtszaken, achteraf, bij voorbaat al best ingewikkeld voor het gewone volk, dat zich toen pas bedonderd wist. Want hiermee was de commerciële wereld niet alleen in staat om de prachtig mooie voordelen wervend te kunnen 'blijven' gebruiken om er beter van te worden, maar ook zonder verantwoordelijk te zijn voor eventuele negatieve gevolgen in de toekomst. Ongeveer net zo als de vrijwaring van de Farmaceutische Industrie voor hun vaccins, zeg maar. Of zeg ik dan iets raars? Helaas bewijst juist het verleden dat dit alleen maar geldt in de wereld waar geld verdienen en tegelijk aansprakelijkheid ontlopen, tot kunstvorm is verheven. En wie is daar beter voor te gebruiken dan overheden die wetgeving maken? Zo is de politiek dan weer de allerbeste beschermde omgeving om verantwoordelijkheden straffeloos te kunnen nemen. Het enige dat je daar hoeft te doen is opstappen. Gewoon een klein stapje doen, het podium af! Terug in de anonieme luwte met een riante wachtgeldregeling. Zowel om even ongestoord op adem te komen als om de onrust te laten overwaaien. Maar de kans is nog veel groter dat je in de luwte buiten wordt opgewacht voor een lobby functie bij een Multinational, omdat jij een waardevolle insider bent. En zo is de gesloten cirkel rond van een stinkend, misdadig bolwerk, waar de gewone burger altijd het slachtoffer van zal blijven als zij zich niet beter weten te organiseren! We zijn 10 jaar verder en waren nét een beetje aan het opkrabbelen uit de laatste crisis. Wat is er dan bijvoorbeeld gebeurd met de commerciële bankensector die deze ontploffende bubbel destijds heeft veroorzaakt? Die zitten alleen nog maar steviger in het zadel... Zij zijn nu een officiële "verificatie-instantie" geworden om jouw identiteit te kunnen bepalen! Het zogenaamde iDIN identificatie is redelijk geruisloos ingevoerd! Of hebt u er zoveel over gehoord voordat het zover was? Met de mededeling dat de consumentenbond het heeft gecheckt is het blijkbaar niet nodig om jou te vragen hoever jij eigenlijk wilt gaan om met jouw meest persoonlijke gegevens aan te tonen dat jij bent wie je bent bij.... commerciële bankpartijen! En wie hebben er in de 10 jaar na die crisis tot nu voor betaald? Bezuiniging op bezuiniging werd doorgevoerd, lang zijn de salarissen bevroren, pensioen en AOW onderwerp van gesprek geweest en moeten we nu twee jaar langer werken voor minder. De huizenmarkt donderde naar beneden, waardoor meer dan mensen dan ooit in de geschiedenis met hun eigen woning onder water kwamen te staan. En zo is ook Defensie, het Onderwijs en de Zorg aan de beurt gekomen. Dan de Zorgcapaciteit Met ongebreideld veel boter op het hoofd zijn alle waarschuwingen en signalen van de afgelopen jaren net zo in de wind geslagen als die in de Toeslagen affaire. Waarschuwingen en voortekenen te over hoe labiel de capaciteit in de Zorg is, als ze met een kleine opleving in een gewoon griepseizoen al helemaal vastlopen. Maar is er vanaf 2018 ook maar iets opgeschaald, überhaupt om een beetje in lijn te blijven met een groeiende bevolking en ook nog eens oplopende vergrijzing? https://www.volksgezondheidenzorg.info/onderwerp/ziekenhuiszorg/cijfers-context/trend-aanbod#node-trend-aantal-ziekenhuisbedden Nee dus! Er is VERDER AFGESCHAALD! Waren er nog 2.208 bedden in 2015 en nog altijd 2.056 IC bedden in 2017 hoe zijn we dan daarna in hemelsnaam nu op zo'n 1150 bedden in 2020 uitgekomen? En wie betalen opnieuw de rekening? Weer is de grote middenklasse het kind van de rekening, vallen de zwaarste slachtoffers voor een lange donkere toekomst weer binnen de onderklasse en komen de doden in de groep overgebleven glorie van weleer. De ouderen! Nergens en in geen enkele crisis is de top en de elite het slachtoffer. De oprispingen van betere tijden worden driedubbel ingehaald door de werkelijkheid. Het gaat niet vooruit, het is marketing! De politiek gaat volop prat op de positieve oprispingen (één stap vooruit) van zichzelf en waar ze kunnen zullen ze de aandacht afleiden, of het verbergen, van de negatieve structurele trend van de afbraak (drie stappen achteruit) En in het midden van de brand, moeten wij het alweer 'samen' oplossen. Even de boel dicht, even de broekriem aanhalen. We doen het samen! Maar.... zodra de brand een beetje uitdooft, gaat het geld, ONS GELD, nog steeds niet naar een opschaling, ook al is het knelpunt overduidelijk en zou het eerst 'in de aanloop' een noodoplossing zijn, als opstart naar een meer structurele verbetering. Ons belastinggeld gaat naar de 'gevolgen' van de maatregelen, die ze zelf hebben ingesteld. Het allereerst en het meest naar de KLM en de grote 'belangrijke' ketens, die met 'de Politiek' een directe lijn hebben en met ze aan tafel zitten. En als LAATSTE naar de kleine man, de flexwerker, de kleine ZZP-er en de starters. Het geld gaat OOK NIET naar een medicijn voor diegene die rochelend aan hun einde komen! Nee, het gaat naar ultrarijke Multinationals in het buitenland, die met een Blitzkrieg Lobby een oplossing komen aandragen, die al lang vakkundig was voorbereid. Het geld wordt opgeslurpt aan de kosten van het wachten op die oplossing. We gaan namelijk niets doen aan de capaciteit, maar slaan wel aan het testen om daarmee te kunnen 'vertellen' hoe zwaar de Zorg onder druk komt te staan, als WIJ het niet samen oplossen. En die testen? Daarvoor wordt aan de GGD voor de keten van testen tot aan de Laboratorium uitslag een kleine 100 euro per uitslag betaald, opnieuw van ons geld! (Bedragen in nieuwsberichten variëren van 95 tot 117 euro) De kosten die voor dit jaar en volgend jaar (2021 dus) door het Kabinet worden gereserveerd voor de GGD is volgens RTL nieuws 1,2 miljard, Zal dat wel genoeg zijn en niet nog een beetje oplopen? Volgens de GGD zijn 4,4 miljoen testen uitgevoerd van 1 juni t/m 30 november. Dat liep op van 49.000 per week in juni naar 300.000 per week in oktober om vervolgens rond de 250.000 per week te blijven hangen. Voor juni werd nog niet intensief getest, maar in december natuurlijk wel. Zullen we dan het gemiddelde van de twee hoogste weken in oktober gemakshalve nog voor 5 weken in december er aan toevoegen? Dan hebben we volgens mij met dat overschot inclusief het minder testen rond de feestdagen, alle weken vóór juni wel gedekt. Eens? Als we dat dan afronden op 6.000.000 testen in 2020 en het (laag) middelen op 100 euro per test, zijn de totale kosten dus tot nu toe in 2020, alléén voor de testen dus al zo'n 600.000.000 euro. LET OP: In drie kwartalen is dat dus gemiddeld 15.4 miljoen euro per week van ONS geld geweest om 'op zoek te gaan' naar een besmetting met een positieve uitslag. Daar komen de kosten van personeel voor bron- en contactonderzoek en het inrichten van teststraten nog bij, denk je niet? Om je een vergelijkende indruk te geven meldt het CBS dat in de periode van maart t/m mei 305 miljoen is uitgekeerd aan de TOZO voor 179.000 goedgekeurde aanvragen van ondernemers. Dat is welgeteld €1704 euro gemiddeld per aanvraag. De periode van 16 maart t/m eind mei zijn 10 weken geweest? (Week 12 tot en met week 22) Dat is dan ter overbrugging voor 10 weken! 170 euro per week dus voor één getroffen ondernemer en zijn gezin in de eerste golf, terwijl één test 117 euro kost! Natuurlijk is er ondertussen veel meer uitgekeerd via de NOW regeling (bedoeld om personeel te kunnen doorbetalen) Zie het overzicht van RTL nieuws Daarvan staat in de uitkering van zo'n 8 miljard euro, bovenaan de lijst met 300 miljoen de KLM. (nog zonder KLM Catering en City Hopper) Op hele grote afstand gevolgd door de nummer twee NS reizigers met 53 miljoen (en op plek 14 de 'NS groep' met 14 miljoen) Op plek 5 Holland Casino(?) (Is die niet doorlopend ontheffing verleend terwijl alle Horeca wel dicht moest?) Terwijl het met NEDCAR op plek 10 met 19 miljoen euro vanaf daar verder naar beneden gaat. De eerste half miljard (6,25%) is dus al betaald aan de eerste 10 (0,007%) van 140.000 bedrijven. Maar wat is de allergrootste schofterigheid van deze crisis? Ik blijf erbij dat de allergrootste schofterigheid in het hele jaar 2020 (en nu nog steeds!) het totaal ontbreken van een helpende hand aan de verpleeghuizen is. Geen proef toegelaten met vitamine behandelingen, niet voor HCQ, niet voor Ivermectine terwijl vooraanstaande gerenommeerde wetenschappers bezweren, en het met onderzoek bewijzen, dat het werkt, maar het domweg niet toegelaten krijgen. En zo zijn 13.000 van onze opa's en oma's doodgegaan! In 9 maanden tijd, terwijl we al die tijd alleen maar naar Hugo moesten luisteren met maar één boodschap. Dat het vaccin alles zou oplossen en hij als Pabo minister wel alle medicatie ondertussen naar het rijk der Fabelen durfde verwijzen en het, in zijn publieke functie, als kwakzalverij bestempelde. En dat terwijl we ondertussen wel ongeveer ALLE regels hebben gebogen voor toelating van een experimenteel vaccin! Had Opa of Oma van 73 jaar of 81 jaar al dan niet in overleg met de familie niet ZELF mogen bepalen of ze die 'experimentele' medicatie willen proberen? Nee, niets van dat alles! Wetenschappers die proberen om te voorkomen dat mensen in een akelige doodsreutel komen te liggen, worden belachelijk gemaakt en gecensureerd. Met wazige ontkenningen gaat het over onveilige doseringen, factcheckers die het ontkrachten en bovenin in Google komen, en wat niet meer. En we geloven het, terwijl we Opa of Oma wegbrengen. Nee, voor hen kwam het vaccin te laat en dat is de schuld van wie de maatregelen niet opvolgde. De kracht van de Media in dienst van de overheid, die weer in dienst is van Farma. We worden overruled met nieuwe wetten die van de hele Tweede Kamer monddode puppets maakt tegenover het Kabinet. Moet binnen één jaar al onze zelfbeschikking over ons lijf en onze privacy worden weggevaagd, omdat we een vaccin moeten nemen. Want we zijn blijkbaar allemaal zo verschrikkelijk dom, dat we moeten worden beboet om een mondkapje te gaan dragen. Want die helpt! Daarmee voorkomen we dat Opa of Oma ziek wordt of doodgaat. Maar nog ALTIJD is er geen medicijn voor diegenen die nu ondertussen al 11 maanden gewoon DOOD gaan. Dat helpt namelijk niet, dat is experimenteel en dan toch maar liever van ziek naar dood! En dan krijgen we een avondklok, omdat we dan blijkbaar wel een virus tegenhouden dat we al 11 maand niet tegenhouden. Wat heeft een zieke aan cijfers voor een toekomende dreiging van mutanten? Wat heeft elke zieke die (overduidelijk) niet wordt voorkomen door de maatregelen die ons allemaal kapotmaken? Wat heeft elke zieke aan een vaccin? NIETS! Wat heeft elke zieke die NA een vaccin ziek wordt dan voor een vooruitzicht? Toch nog steeds niets als er niet ook een medicijn is ontwikkeld dat mensen helpt?! Nee, op Tweede Kerstdag komt UHCL (partij van Astra Zenica) met een veelbelovende ontwikkeling voor een medicijn. En die zal wellicht ALS MOSTERD na de MAALTIJD worden toegelaten! Eerst het vaccin voor 'gezonde' mensen en pas als die ultra lucratieve opdracht binnen is, dán gaan we tellen hoeveel mensen we onnodig een akelig en totaal eenzaam eind hebben bezorgd! Wie nu NOG durft te stellen dat er geen andere agenda wordt gevolgd dan die van de Farma industrie, DIE heeft boter op zijn hoofd! We hebben helemaal niets aan een vaccin! We hebben gezond verstand nodig. Een nuancering en het volledig omkeren van de angst in de media. We hebben een normaal leven nodig en behandeling en medicijnen voor onze zieken. En als we onze Opa en Oma toch moeten verliezen, omdat ze kwetsbaar zijn dat tig elke andere infecties ook gevaarlijk zijn, dan met waardigheid en in de liefdevolle omgeving van familie en vrienden. Niet bang voor die laatste knuffel en het mixen van elkaars tranen omdat er niets anders is dan andere jaren waarin we met virussen te maken hebben die onze ouderen en zwakken van ons afnemen. Het ene seizoen meer dan het andere seizoen. En dat wordt ze allemaal afgenomen na een voltooid leven, waarin mondkapjes op je dierbaren of je zorgverleners het laatste is wat je van ze ziet. We hebben elkaar niet meer vast. We hebben onze bedrijven en ons leven niet meer en het komt nooit meer terug zoals het was. Voor één virus! Maar gelukkig hebben we nu wél een mRNA vaccin!

We zijn totaal gegijzeld in een situatie waar we onszelf in hebben gebracht. Medestanders van het beleid zullen zeggen dat die 'wij' dan degenen zijn die zich nog niet genoeg aan de maatregelen houden en daardoor zorgen dat het allemaal langer duurt. Ik vermoed dat veel van de medestanders, die dat roepen, ook degenen zijn die geen cent inleveren van hun inkomen, en zich alleen maar gestraft voelen omdat ze dit geld nu niet kunnen besteden aan de geneugten van het leven. Of degenen worden geconfronteerd met de uitdagingen van thuiswerken, samen opgesloten in hun huis met de kinderen die niet naar school kunnen. Als leek en geen medestander van het beleid, denk ik dat we gegijzeld zijn in de situatie juist door de maatregelen. En dat vanwege het uitblijven van significante invloed en de keuzes die NIET zijn gemaakt, er nu geen andere keus dan maar verder te verlengen en te discussiëren over volgende zwaardere stappen en dit alvast in te masseren. De avondklok wordt nu serieus overwogen en Mark smeekt Geert en Rob om toch vooral niet vooraf al middelen te blokkeren en een open mind te houden. Aan de talkshow tafelen buiten de standaardgasten over elkaar heen om toch vooral de onzekere angst voor de Britse variant zo groot mogelijk te houden. De Brullende Bruls, bediende zich, van de 'show' die ik toevallig keek, nu bij hoge uitzondering een keer van de alternatieve mening. Namelijk dat we eerst moeten vaststellen wat het effect op de crisis precies is. Het middel om alle Nederlanders te verbieden naar buiten te gaan, alleen om alleen her en der de vorming van groepjes jongeren tegen te gaan, lijkt hem wat overdreven. (Update za 16 jan: het OMT heeft ondertussen een 'positief cijfertje' gegeven aan het effect van een avondklok. Dus die is er volgende week! Op televisie begrijpt men ook best de verwarring over het corridor van vliegtuigen heen en terug naar Engeland, maar dit werd al snel ontkracht door een filmpje op Schiphol en verklaringen van Hugo dat het vliegverkeer allemaal echt maar heel beperkt is, er toch zware controle maatregelen op los worden gelaten en mensen toch voor familie omstandigheden moeten kunnen reizen. Op het grote riool roepen mensen ook dat eerst de grenzen maar eens dichtmoeten. Alsof we echt denken dat we in staat zijn om een virus het reizen over de wereld te ontzeggen met onze menselijke regels en wetten. Je hoeft je alleen maar af te vragen hoe ze zich dan verspreid moeten hebben in de tijd dat paard en wagen de snelste manier van reizen was. Men stelde aan de talkshowtafel vast dat de maatregelen overdag ook nog wel eerst wat beter konden worden opgevolgd, gezien de snelwegen en de straten niet heel leeg zijn. Maar OMT lid Illy haastte zich om te zeggen dat het een het ander niet zou moeten uitsluiten. Die maakt zich als Kinderarts veel meer zorgen over de ingrijpende maatregel om de scholen langer dicht te houden en lijkt dat een zwaardere maatregel te vinden dan een avondklok. Maar men 'weegt' in het OMT wel degelijk alle gevolgen en het is zéker onderwerp van gesprek hoe zwaar het allemaal toch wel voor iedereen is. Dat ze dit volmondig aan elkaar lopen bevestigen, moet ons toch vooral de indruk geven dat ze het echt aan het hart gaat. Daar hebben we wat aan, nietwaar? Dat pretentieuze gelul! Hoe ze op TV komen vertellen dat ze er samen best wel over 'praten' en aan elkaar erkennen hoe zwaar het allemaal wel is voor iedereen voor wie zij de keuzes bepalen en die zelf geen stem of voet aan de grond krijgen. Het zalvende medeleven en het slijmerige begrip uitspreken voor elkaar en iedereen van beleidsmakers en bewindvoerders is blijkbaar het voorbeeld hoe je communiceert op een respectvolle manier terwijl je tegelijkertijd iemand de nek omdraait en je dat in je hart helemaal niets interesseert. Ja, we snappen alles van iedereen, maar we moeten toch nog even volhouden. De ingestudeerde knikjes, handbewegingen de blikken en de hoofdbeweging van Hugo, Mark, maar ook van andere politici met zalvende verklaringen over van alles en nog wat, inclusief het persoonlijke drama voor Lodewijk, die, hoe jammer, geen lijsttrekker meer is. Het begint bewegingen in mijn slokdarm op te wekken omdat het zo langzamerhand een beetje weerzinwekkend begint te worden. Met als klap op de vuurpijl het aftreden van het kabinet over de toeslagen affaire. Het nieuws bereikt me terwijl ik bezig ben dit blog te schrijven. Een hollere en meer schijnheilige, minachtende vorm van verantwoording afleggen is niet te vinden. Precies eenzelfde gijzeling openbaart zich namelijk binnen de spelregels van het politieke systeem. Namelijk dat het een spelletje lijkt dat zich helemaal buiten de normale werkelijkheid afspeelt. Alles is namelijk even zinloos en nietszeggend in deze tijd, welke keus je ook maakt. Maar ja, aanblijven 'omdat' het zo is, geeft een verkeerd signaal af. Dus doen we allemaal maar of dit een vreselijk grote en impactvolle stap is. Op papier, ja! In de toegekende theoretische betekenis van importantie die ze er zelf aan geven. Maar de praktijk is er een berekende calculatieve beslissing genomen, waarbij de aalgladde Minister President net zo gemakkelijk ELKE kant was opgeschoven, waar het meeste voordeel bij te behalen was geweest. De persconferentie begint zo. Mark zal me gaan vertellen dat hij voor het voltallige kabinet het ontslag heeft aangeboden aan de Koning. Moet ik er echt naar kijken? Leer ik er iets van wat ik nog niet weet of moet ik me laten welgevallen hoe ze aan mij gaan verklaren hoe zwaar en lang besproken het onderwerp is geweest om tot deze impactvolle keuze te komen? Hoe ze unaniem en eensgezind ze waren om te laten zien hoe ze onder de indruk waren van het 'verschrikkelijke' rapport. Ik hoor hem op afstand zeggen hoe vreselijk het is dat de bevolking onder de wielen van de rechtstaat, terecht is gekomen. En terwijl we hier met veel medelanders naar luisteren, bevinden we ons middenin de actualiteit van de volgende affaire. Want op basis van de keuzes van ditzelfde kabinet, OOK in veel voorgaande jaren (net als de keuzes voor handhaving van de toeslagen) hebben we nu te maken met een zorgcapaciteit die door de hoeven zakt. Vanwege de keuzes eerder en de maatregelen daardoor NU, is de zorg zélf aan de beademing gelegd! De toeslagen affaire verbleekt volledig bij de zorgafbraak affaire. De rechtstaat die ons altijd zou moeten beschermen, is nog nooit harder afgebroken dan als in dit jaar. https://frieschdagblad.nl/2021/1/11/opinie-de-strijd-tegen-corona-bracht-schade-aan-fundamentele-rechten-en-vrijheden En wie nu onder de wielen van diezelfde rechtstaat terecht zijn gekomen, is ongeveer de volledige ruggengraat van onze economie, het MKB! Begrijp me niet verkeerd, de toeslagen affaire is echt vreselijk. Ik heb er zijdelings mee te maken gehad hoe discutabel de methodieken tot toekenning van allerlei toeslagen zijn. Maar het kabinet zit al sinds decennia in datzelfde stramien. Met de gedachte om overal effectief in te willen zijn en zoveel mogelijk geld over te houden (dat nog nooit naar de bevolking is gegaan) heeft die koers net zo keihard de zorgcapaciteit afgebroken. En nog wel heel veel meer, maar da's misschien voor een later moment. Dashboard Rijksoverheid Ziekenhuis opnamen Dashboard Rijksoverheid Intensive Care bezetting Als ik vandaag op het dasboard van de rijksoverheid kijk zie ik dat 1784 mensen een ziekenhuisbed bezetten en er 690 op de IC liggen. Nu hebben we in Nederland zo'n 300 ziekenhuizen, maar feitelijk zo'n 120 die we kennen als instellingen met klinische afdelingen waar je verzorgd kunt worden voor een meerdaagse behandeling en dus geen buitenpoli's of psychiatrische ziekenhuizen. Er wordt in 2015 gesteld dat er zo'n 230 privéklinieken zijn, door de Nederlandse Zorg autoriteit. De grootste (bed capaciteit) heeft het Erasmus met een capaciteit van 1125 bedden gevolgd door het Isala (Zwolle/Meppel) met 1103 bedden (2018) Maar goed, zo'n 120 ziekenhuizen betekend dus 15 virus patiënten gemiddeld per ziekenhuis met een totale capaciteit van zo'n 37.000 bedden. Als leek zou ik me kunnen verbazen waarom 1784 patiënten op dit potentieel van bedden in hemelsnaam als zo'n grote crisis wordt ervaren dat het land ervoor op slot moet, nietwaar? Maar onze knuffeldokter Gommers legt dat even uit. Wij hebben natuurlijk bedden voor allerlei aandoeningen. Mensen moeten revalideren, dialyseren, voor kinderen, vroeg geborenen enz. Het blijkt dus dat bij een normale beschikking over personeel er dan voor volwassen nog zo'n 12.500 bedden overblijven, waar nu dus ook de virus patiënten een beslag op leggen. Het verschil tussen IC-bedden bij ons en omringende landen is helemaal onbegrijpelijk voor een land als Nederland. Wij hebben zo'n 1150 IC bedden tegen Duitsland met 28.000 (en nog altijd 25.000 met beademingsapparatuur) Dat zijn 24x zoveel bedden! Nu heeft Duitsland natuurlijk ook 80 miljoen inwoners. Oh, wacht even, dat is nog niet eens 5x zoveel inwoners. Het wordt in Trouw eerder dit jaar fijn aan ons uitgelegd waarom het in Nederland zo anders in elkaar steekt. We behandelen mensen in Nederland veel korter en schoppen mensen zo snel mogelijk het ziekenhuis weer uit. Nou ja, het argument is dat het beter is voor mensen. Dat vinden natuurlijk de mensen die ze thuis moeten opvangen ook (?!) Ik ken verhalen genoeg om me heen van de verbazing van familie over hoe snel iemand na een operatie naar huis moet. Jij ook? Wij houden de kosten laag door het probleem bij de mantelzorgers neer te leggen, al dan niet als tijdelijke taak. Ik had al eerder becijferd dat er in de afgelopen jaren de groep die logischerwijs het meest aanspraak op, en gebruik van, zorg maakt, met zo'n 800.000 is toegenomen. De groep van 65+ is in 8 jaar tot 2018 gegroeid van 2,5 naar ruim 3,3 miljoen en bedraagt nu zo'n 20% van de bevolking. De groep vanaf 40 jaar is bijna 9,3 miljoen groot en vanaf 2010 hebben we in totaal zo'n 1 miljoen méér mensen in Nederland. Desondanks zijn we blijven afschalen ten faveure van efficiëntie. Met hetzelfde pak boter op het hoofd als in de toeslagen affaire, heeft het kabinet alle waarschuwingen, voorspellingen en onderzoeken over oplopende tekorten en het gevaar bij een calamiteit, al jarenlang in de wind geslagen. En? Daar zijn we nu! Iedereen op wie de zorgkosten al waren afgewenteld, is nu opnieuw aan de beurt voor de gevolgen. Want juist doordat we dat allemaal hebben gedaan en dus mee hebben geholpen om ook maar steeds verder te 'kunnen' besparen, zijn we nu in massale aantallen onze banen en bedrijven kwijt. Laat je maar niet in de luren leggen door de cijfers dat de faillissementen nog zo laag zijn. Als jij namelijk zelf je bedrijf opheft of sluit, ben je niet failliet en tel je ook in die cijfers niet mee. Bovendien is het nog niet afgelopen! Zal ik je een persoonlijk voorbeeld geven? Gewoon een heel klein voorbeeldje, niets ernstigs, maar wel eentje die de fundamentele intentie van het systeem blootlegt. We praten al over meer dan 10 jaar geleden. Ik had een nieuw bedrijf opgestart en een vestiging daarvoor geopend. Dat was erg druk in de aanloop. Eerst het verbouwen van de locatie, de marketing ontwikkelen, flyeren, met een kraam op braderieën om de opening te helpen en alvast zoveel mogelijk afspraken te kunnen plannen. Dan de opening zelf, enzovoort. Ik werkte zelf in de toko met één medewerker. Mijn vrouw was thuis met 3 kleine kinderen (de jongste was vier) maar kreeg, na een periode op en af met rugklachten, een acute Hernia. Dat was amper twee maand na opening van ons bedrijf! Ze was, nadat het erin was geschoten, nog tot het bedje in de slaapkamer van de oudste kunnen komen, kon zich niet meer bewegen en kwam daar ook niet meer uit. Wij hadden ons hele leven voor een redelijk uitgebreide zorgverzekering betaald, maar ze kon niet worden geholpen of geopereerd. Voor een acute operatie was de indicatie dat je daarvoor je urine moet laten lopen omdat je geen controle meer zou mogen hebben over de blaas. Dus niets! Ook niet naar het ziekenhuis voor een MRI, of een ambulance om haar daar te brengen. Alleen maar zware pijnstillers. We hebben een paar dagen later, bij een private rugpoli in de buurt, een MRI afspraak kunnen maken. Een tocht die alleen vanuit het bed, de trap af, tot liggend op de achterbank van de auto al een uur in beslag nam. Daar was de ernst direct duidelijk en die hebben bemiddeld voor een operatie in een privékliniek elders in het land, binnen een week! Bij terugkomst in huis, belde ik uiteraard de thuiszorg voor hulp. Die arme vrouw kon immers nog helemaal niets en moest revalideren. Hulp? Hoezo hulp? De eerste zes weken is mantelzorg, meneer! Ik legde uit dat ik een bedrijf had dat net twee maand open was en ik veel kon, maar hiervoor niet zomaar de tent sluiten. Maar dat mocht niet baten, dus ben ik uiteraard de periode wel doorgekomen met hulp van familie en vrienden. Nou, dan hebben ze dus gelijk. Het kán inderdaad. Natuurlijk, nood breekt wet, nietwaar? Hoe weet ik nog steeds niet, ik weet alleen wel dat ik meer respect heb gekregen voor de hoeveelheid taken die bij een ordentelijk huishouden thuishoren. Maar goed, dat was maar een voorbeeld voor feitelijk een tijdelijke kleinigheid. Maar het gaat om wel het principe. We hebben het helemaal zelf moeten regelen en oplossen ondanks een leven betalen voor zorg. En dan is het erg lullig om erachter te komen, du moment dat je het nodig hebt, dat er meer onder de uitzonderingen valt dan je zou zou verwachten. Het is wat dat betreft net een gewone schadeverzekering. Nu moet ik natuurlijk niet nog zuurder maken dan het is, want het is nog niet zo dat we de kosten of operatie zelf hebben moeten betalen. Dat dan weer niet... Op de eigen bijdrage voor allerlei dingen na dan, hè? De levenstandaard in Nederland staat zo hoog aangeschreven. Maar er wordt vergeten hoeveel wij met zijn allen daarvoor ook van elke euro moeten afstaan en hoe we dan desondanks nog zoveel zelf moeten opvangen. Een vergelijk met een ander land loopt mank als ze daarvoor in ruil ook maar een fractie van onze belasting betalen. Maar desondanks wordt er haast ook nog van ons verwacht dat we, net zo gemakkelijk als in zuid Europese landen gebruikelijk is, onze ouderen zelf in huis nemen om voor ze te zorgen. Dat is immers normaal. Misschien wel! Moet je wel uitkijken dat het je geen toeslagen extra kost, met een zelf verdient pensioentje of AOW erbij, achter je voordeur. Wat andersom trouwens ook zo is, want als je wordt geholpen door je moeder terwijl je gebruik maakt van de bijstand of de voedselbank, ook dan moet je terugbetalen. Met de ophef over de eerste dame die in de bijstand gewoon een boete van 7000 euro terugbetalen wordt opgelegd, (door jouw eigen rechtstaat) omdat ze af en toe wat kreeg van haar eigen moeder, is dat vermoedelijk opnieuw het topje van een andere ijsberg en het volgende schandaal, vermoed ik. Er zijn immers in ons systeem zo'n 7 miljoen mensen(!) die een vorm van toeslag ontvangen. De afstand van mens en maatschappij tot de politiek werd pijnlijk duidelijk Door een tweetje van spindoctor Berghuis, van de VVD himself die, over deze kwestie op Twitter in verband met de boodschappen die van AH kwam, vroeg: "Waar zijn die bonuspunten gebleven?" Dat is dan de 'communicatie' van de hoofdvoorlichter van een Tweede Kamer fractie. Maar die afstand was al overtuigend bewezen door het wegrennen van Tweede Kamerleden voor een stemming om zorgpersoneel beter te belonen, nietwaar? Dus het leven met zo'n hoge standaard wordt niet alleen door onszelf betaald, we werken er ook nog hard aan mee. En het is niet zo dat we het er als volk echt zelf zoveel beter door krijgen. Nee, het gaat naar Europa, in de schatkist of op het spaarbankboekje zodat we, "met onze diepe zakken" in één klap in een crisis die we zélf hebben veroorzaakt, al dat geld vijfdubbel weer opmaken. Tegen de kostprijs dat het MKB weg is en opnieuw kan beginnen. Met heel weinig gevoel voor de bescherming van onze eigen tradities, onze normen en waarden, hebben wij de door ons gekozen volksvertegenwoordigers toegestaan hun Politieke banencarrousel te laten uitbreiden in Brussel met een totaal nieuwe laag van ambtenarij en bureaucratie. En om je daarin te wurmen, mee te doen en te laten zien dat je als onderdeurtje toch meetelt, kost geld. Ons geld! Waarmee we nog een keer zijn gepiepeld. We zijn immers wel de hoogste nette-bijdrager aan de Europese Unie. Tot zover de kwaliteit en de belangen van onze eigen gekozen volksvertegenwoordigers.

Er is naast de crisis in het afgelopen jaar verder wel het meest geschreven over complotten en complottheorieën. Als ik, om dit blog mee te beginnen, bij Wikipedia ga kijken of ik hun definitie kan gebruiken, raak ik al in verwarring. Nu is Wiki natuurlijk ook niet een zuiver naslagwerk. Je kunt immers omschrijvingen aanpassen of laten aanpassen. Van Dale is er echter wel heel kort over en zegt er dit van: com·plot (het; o; meervoud: complotten) 1) samenzwering 2) bende samenzweerders com·plot·the·o·rie (de; v; meervoud: complottheorieën) 1) (waan)idee dat achter iets een complot schuilt Nou, wat zegt Wikipedia dan? Die is heel wat uitgebreider (Klik hier voor de hele uitleg) Maar goed, die link zou je, in de tijd, op een aangepaste tekst kunnen brengen. De delen die ik hieronder gebruik (cursief), zijn in ieder geval rechtstreeks geknipt en geplakt zonder aanpassingen op 9 januari 2021 Dus volgens Wikipedia: 1) "Een complottheorie of samenzweringstheorie is een theorie of opvatting dat een bepaalde gebeurtenis, ontwikkeling of toestand op sociaal, politiek of economisch gebied het resultaat is van een samenzwering. Volgens dit geloofssysteem spannen immorele en voor niets terugdeinzende individuen of groeperingen heimelijk samen om hun kwalijke doelen te realiseren." Het is blijkbaar voor iedereen weggelegd: 2) "Vrijwel iedereen is in meer of mindere mate vatbaar voor complotdenken. Zeker als er sprake is van weinig transparantie en een repressief regime, kan kritisch denken van belang zijn om feiten te onderscheiden van propaganda." "Maar", verklaart Wiki verder: 3) "Dit maakt iemand nog geen complotdenker. Een complotdenker gelooft vaak in meerdere complottheorieën tegelijk, of is zeer sterk overtuigd van een enkele complottheorie en negeert daarbij ontlastende feiten, daarmee juist ingaand tegen kritisch denken." Nou, vooral die laatste regel is nog niet heel duidelijk! Want... wie zijn hier dan de critici? Tegen wiens denken een 'complotdenker' dan ingaat? Verwarrend! Aangezien het voor 'vrijwel iedereen' weggelegd was, is de psychische gesteldheid van degene die 'vatbaarder' zijn, wel heul ernstig! 4) "Er is geen persoonlijkheidstrek uit de big five die duidelijk aansluit bij een grotere vatbaarheid voor complotdenken.[1] Van de duistere drie hebben een in aanleg aanwezige psychopathie (gewetenloosheid), en een neiging tot manipulatief gedrag (machiavellisme) een verband met een grotere vatbaarheid." Maar... gelukkig is er ook nog een ietsje ruimer begrip: 5) "Magisch denken is ook een indicator, evenals opleiding, stress, vatbaarheid voor verveling en paranoia.[2] Er zijn daarnaast aanwijzingen dat het geloof in complotten mede voortkomt uit een projectie van de eigen neiging tot samenspannen.[3]" 6) "Complottheorieën kunnen onschuldig zijn, maar ze kunnen ook zeer ingrijpende gevolgen hebben. Zo heeft complotdenken bijgedragen aan Jodenvervolgingen, Christenvervolgingen en Moslimvervolgingen en geweld tegen andere minderheden." Deze laatste regel is dan ook wel weer iets ingewikkelder te duiden. Want het symbool dat de Jodenvervolging kenmerkte was de beruchte 'Jodenster' nietwaar? >>> Hierover zegt Wikipedia: "De ster diende om Joden te identificeren, evenals het stempel met de letter J in hun Persoonsbewijs." Ik begrijp dat hierover discussie is tussen de mensen met de regulier geaccepteerde consensus over de maatregelen en degenen die bevreesd zijn voor een Coronapaspoort. (Die dan in deze tijd als de complotdenkers worden gekwalificeerd) Maar ik heb, als leek, wel heel erg weinig fantasie nodig om sterke overeenkomsten te ontdekken tussen de Jodenster en een Coronapaspoort. Nu wordt je met het Coronapaspoort nog niet zomaar gedeporteerd, (?) maar... is het wel degelijk een persoonsbewijs waarmee je een persoon/minderheid identificeert en die als zodanig de toegang geweigerd kan worden tot heel diverse mogelijkheden om deel te nemen aan het openbare leven. (Café, restaurant, evenementen, bioscoop, winkels, theater, sportfaciliteiten, openbare ruimten, openbaar vervoer) Volgens de definities van Wikipedia zou je best aannemelijk kunnen maken dat het discutabel is wie je dan van complotdenken zou kunnen betichten. Aangezien er staat dat juist 'complotdenken' tot 'Jodenvervolging' heeft geleid (met het overbekende symbool daarbij) Ik snap dat voorstanders in meerderheid gaan steigeren. Joden maakten anderen immers niet ziek! (Dat valt met de opinie van die tijd nog maar te bezien, maar in ieder geval niet letterlijk in de zin als ziekteverspreiders) Dat is natuurlijk waar, in het licht van deze tijd bezien. Maar blijkbaar is dat nu het heilige mantra dat meteen de oogluikende goedkeuring is voor de herintreding van een gedeeltelijk fascistische gedachtegoed, waarmee 'groepen mensen' kunnen worden opgespoord, geïdentificeerd en geïsoleerd. Voor wie denkt dat het complotdenken is om te veronderstellen dat we naar een Coronapaspoort toe bewegen, breng ik graag in herinnering dat Hugo de Jonge afgelopen 17 december aan de Gezondheidsraad heeft verzocht om de juridische haalbaarheid van dergelijke stappen te onderzoeken op 17 december. >>> Gewoon een openbaar te vinden document op de website van de gezondheidsraad. https://www.gezondheidsraad.nl/documenten/adviesaanvragen/2020/12/17/adviesaanvraag-ethisch-kader-uitgebreid-testprogramma-covid-19 Misschien niet heel toevallig nadat de TU Delft zich al eerder had gebogen over een onderzoek om de mening en de draagvlak van het volk hiervoor te peilen en de uitkomst hiervan heeft gepubliceerd op... 18 december! >>>Ook openbaar te vinden. Als Minister van VWS was Hugo de Jonge hiervan natuurlijk al wel op de hoogte gesteld vóór de publicatie dag 18 december, en heeft vervolgens er geen gras over laten groeien om de juridische haalbaarheid ook te laten onderzoeken. https://www.tudelft.nl/tbm/pwe/case-studies/vaccinatiebeleid/ Ik zal je hieronder uit de PDF van 82 pagina's even laten zien welke mogelijkheden in het onderzoek zijn voorgelegd. Mensen krijgen de mogelijkheid om zich thuis te laten vaccineren. Mensen krijgen de mogelijkheid om zich ’s avonds of in het weekend te laten vaccineren en op alternatieve locaties in de buurt zoals in scholen, buurthuizen en de apotheek of bij een vaccinatiestraat. Een intensieve publiekscampagne om mensen te stimuleren zich te laten vaccineren. Bekende Nederlanders die zich hebben laten vaccineren proberen als ambassadeurs mensen te overtuigen. Volwassenen die zich niet laten vaccineren betalen eenmalig 250 euro extra voor hun zorgverzekering. Er wordt een uitzondering gemaakt voor mensen die om medische redenen niet gevaccineerd mogen worden. Volwassenen die zich wel laten vaccineren ontvangen eenmalig een korting van 100 euro op hun zorgverzekering; Mensen die zich laten vaccineren krijgen een vaccinatiebewijs waarmee zij op bepaalde plaatsen mogen blijven komen (zoals winkels, horeca, verpleeghuizen, fitnesscentra en het openbaar vervoer) wanneer er in hun regio een uitbraak van het virus is. Mensen die niet gevaccineerd zijn mogen tijdens een uitbraak worden geweigerd. Mensen die gevaccineerd zijn krijgen een vaccinatiebewijs waarmee zij op bepaalde plaatsen mogen komen waar grote groepen mensen bij elkaar komen en het niet mogelijk is 1,5 meter afstand te houden (zoals concerten, festivals, sportwedstrijden en andere grootschalige bijeenkomsten). Mensen die niet gevaccineerd zijn mogen worden geweigerd. Volwassenen die zich niet laten vaccineren moeten een verplicht adviesgesprek voeren met een arts die een speciale training heeft gevolgd hoe mensen te stimuleren zich te laten vaccineren. Wanneer mensen dit gesprek weigeren krijgen zij een boete van 100 euro. Volwassenen die zich niet laten vaccineren moeten om de twee weken op eigen kosten (95 euro per keer) een coronatest doen wanneer er in hun regio een uitbraak van het virus is, of gedurende de uitbraak in thuisisolatie blijven. 6 en 7 zijn vetgedrukt omdat de uitkomst aangeeft dat de grootste voorkeur (resp. 73% en 71%) voor een 'Coronabewijs Light' is met een combinatie van beleidsvoorstellen 6 en 7. Waarom Light? Is dat vanwege de geniepige nuance dat het pas bij 'een uitbraak in de regio' van toepassing zou zijn? Dat neemt natuurlijk NIETS weg van het feit dat zo'n paspoort daarvoor in alle glorie ingericht en ingevoerd moet zijn! Goed, da's dan ook duidelijk! Dit is in ieder geval geen fantasie idee, het is tenslotte gewoon openbaar te vinden informatie. Als je iemand, een half jaar eerder, al van complotdenken had beticht die dit voorspelde, is dát alvast geen complotgedachte geweest, nietwaar? Want die ideeën komen natuurlijk nooit echt uit. Maar goed, gaan we nog even terug naar puntje 3) van de Wiki-uitleg van een complettheorie en de complotdenker in relatie tot dit Coronapaspoort, of Vaccinatiebewijs "Light" Dat was: "Een complotdenker gelooft < > of is zeer sterk overtuigd van een enkele complottheorie en negeert daarbij ontlastende feiten, daarmee juist ingaand tegen kritisch denken." De 'kritische denkers' presenteren dus feiten die ontlastend zijn en complotdenkers zijn gericht op maar één gedachte en negeren die? Lees ik het dan zo goed? Zijn er geen ontlastende feiten? Biologie, Natuurkunde, Celwetenschap, Immuunsysteem? Professors, doctors, hoogleraren, wetenschappers dus met een graad of doctoraal die dit toelichten. Of ontkennen complotdenkers nu het bestaan en de werking van ons immuunsysteem? Ik mag als leek gek gevonden worden, maar.... het immuunsysteem ontkennen lijkt mij vergelijkbaar met de stelling dat de Aarde plat is. Da's wel een echte complottheorie, toch? We gaan nog heel even verder in de Wiki definitie voordat ik het afrond. Want het blijft een lastige discussie, nietwaar? En dan valt opnieuw een tegenstelling op. Want voor het eerste (7) zou de complotdenker juist de andere groep zijn als degene die nu worden genoemd, terwijl het tweede deel, (8) dan wél weer van toepassing zou kunnen zijn op de 'alternatieve' mening. (Alternatief in de zin dat hier minder geld en tijd aan wordt besteed in de regulier media) Wiki: Complottheorieën: 7) "Complotdenken kan gebruikt worden door een politieke partij, een religie of een overheid om de meerderheid van de bevolking achter zich te krijgen, zoals het opgeroepen angstbeeld van een joodse wereldregering, in nazi-Duitsland. 8) Andersom kan de verspreiding van een samenzweringstheorie door een belanghebbende minderheidsgroep juist gebruikt worden om afbreuk te doen aan het vertrouwen in de overheid, en daarmee de samenleving te destabiliseren, zoals het geloof in een van bovenaf opgelegde Nieuwe Wereldorde.[4] Ook individuen kunnen blijvende schade oplopen door complottheorieën, zoals in de nasleep van de zaak-Dutroux.[5] Dus ik ben toch wel weer in verwarring, zoals wel vaker in deze periode. Dus ik wil eigenlijk wel graag afsluiten voor nu, met nog twee zinnen uit het Wiki hoofdstuk: De Psychologie van Complottheorieën: 9) De meeste complottheorieën missen voldoende betrouwbare informatie en/of overtuigende bewijzen. Dit kan te wijten zijn aan een gebrek aan persvrijheid in ondemocratische landen,[9] of aan het gegeven dat de verdachte groepering of persoon weigert in te gaan op vragen en geruchten omtrent de kwestie. Dat lijkt me over bewijzen, betrouwbare informatie en/of overtuigende bewijzen die te maken hebben met het 'complotidee' rondom het Coronabeleid niet van toepassing. 10) Complottheorieën zijn zelden wetenschappelijk gefundeerd. Bepaalde beweringen zijn soms fysiek onmogelijk en/of negeren belangrijke nuances, details en andere feiten. Ook hier geldt dat er tegen diverse maatregelen, meer dan voldoende wetenschappelijk bewijs wordt geleverd door vooraanstaande wetenschappers, actief en praktiserend, die diverse vak onderscheidingen hebben ontvangen, gewonnen, regelmatig publiceerden in Medische Vakbladen en niet onder verdenking staan van complotdenken of tot 2020 niet bekend stonden als alternatieve wetenschappers, alternatieve stromingen aanhangen en een goede reputatie genoten onder vakgenoten. Wat wél geldt is dat zij in 2020 zich gedwongen tot alternatieve media moesten wenden om gehoord te worden. Voor een ander beoordeling, onderzoeken of contraberekeningen hierop, omdat hen in de reguliere media die ruimte, voor een open debat of om het publiek breder te informeren, niet werd gegeven. Dit was in aanvulling op de stellingen in Wikipedia, de persoonlijke mening erover. Van een Leek. "Vrijheid van meningsuiting of vrijheid van expressie is de vrijheid van burgers om hun overtuigingen kenbaar te maken, zonder voorafgaande controle door de staat." "Vrijheid van meningsuiting wordt vaak beschouwd als een integraal concept in democratieën. Maar... wat weet Wikipedia daar nou van!

Tot op dat moment plaats ik regelmatig berichten op mijn eigen Facebookpagina. Met andere informatie dan we de reguliere media bereiken. Ik merk dat de overwegende consensus een andere kant op gaat en mijn mening als leek weliswaar overeenkomt met die van heel veel meer mensen, maar dat het beeld over een kritische mening erg negatief wordt. Ik ben vanwege mijn faillissement situatie nog altijd verplicht om te solliciteren voor een maximale werkweek, die ik nu nog niet heb. Als oud-werkgever waren Facebook en/of Linkedin voor mij een bron om wat vooronderzoek te doen naar sollicitanten. Je krijgt dan toch een beetje beeld van iemand, nietwaar? Misschien niet een heel zuiver beeld, gezien de menselijke behoefte om vooral je successen en je mooiste plaatjes te delen, maar het is beter dan helemaal niets. Ik krijg zelf op de sollicitaties voor banen waarvoor ik zelf serieus denk geschikt te zijn, niet eens uitnodigingen voor een gesprek en alleen maar afwijzingen. Ik begrijp uiteraard dat niet elk schot een haas is voor aan andere baan, maar ik kom op basis van mijn motivatie, CV en ervaring niet eens tot een kennismaking? Bovendien merk ik dat het algoritme systeem, in al zijn wijsheid, mij maar een heel beroerd bereik toestaat. Ik besluit mijn berichten over dit onderwerp te veranderen naar wat meer incidenteel op mijn eigen pagina en wat meer te gaan 'reageren' op berichten van nieuwssites met veel commentaren. Dit is dan wellicht iets zinvoller en effectiever in het bereik. Het levert me, naar mijn idee, in ieder geval op dat als toekomstige werkgevers mijn pagina bekijken, ze in eerste instantie zien wat ik zelf plaatste en daaarmee niet 'alleen maar' one issue actie berichten tegenkomen. Ik ben natuurlijk meer dan alleen 'een mening' over een actueel onderwerp. Ik doe mijn best om niet mee te gaan in respectloosheid en polariserende opmerkingen. Wel merk ik dat ik me extra verzet en reageer als mensen de kritische burger zelf op de IC wensen. Ze domweg verantwoordelijk houden voor het aanhouden van maatregelen en in hun eentje 'op de persoon' worden aangesproken als degene die doden op zijn geweten heeft. Het gaat erg ver, vind ik. Voor mijn gevoel probeer ik dit te nuanceren op een erg nette manier. Maar ondertussen lopen ze op het riool groep na groep aan de schandpaal te nagelen. De demonstranten, feestvierders, voetbalsupporters, vakantiegangers, de jeugd, de laconieke oudere. Update: En op het moment dat ik dit schrijf hebben we ook de mensen die het bos opzoeken om te wandelen, naar het strand gaan, de mensen zonder mondkapjes ( al toen het nog niet verplicht was) de mensen die winkelden op Black Friday, de mensen die tegen een vuurwerkverbod waren en de mensen die elkaar met kerst hebben opgezocht, al lopen veroordelen. Kan het gekker? Hoeveel groepen mensen hebben we dan nog over om te verguizen? Er bestaat volgens deze groep op het internetriool, nog maar één gezonde groep in Nederland en dat zijn zij als de regelvolgers. Die hebben blijkbaar nog nooit in hun leven over welke regel dan ook zelf nagedacht en er nog nooit over nagedacht om er eentje 'niet helemaal' te volgen. Die nergens de snelheid met ook maar een kilometer hebben overtreden, nooit met 'één biertje op een hele avond' hebben gereden. Wiens kinderen zij blijkbaar allemaal 100% onder controle hebben, die altijd doen wat zij zeggen. Die zijn dan ook nog nooit uitgegaan zonder het huiswerk volledig af te hebben en een onvoldoende halen dus ook niet kennen! Mensen die sinds het begin van de crisis, ooit nog hun moeder hebben geknuffeld, "omdat het nu eenmaal niet mag van Jaap, Mark en Hugo" Die altijd en overal de hondenpoep van hun huisdier hebben opgeruimd, zelfs in het bos. Die nog nooit hebben geprobeerd om een extra dubbeltje belasting terug te krijgen. Mensen die altijd alleen maar het nieuws kijken en elk ander bericht waarvan de media zegt dat het niet klopt, geloofd. Die denken dat de toeslagenaffaire een per ongelukje is, want de overheid heeft het beste met iedereen voor. En dat iedereen die ook maar iets aan de regels buigt verantwoordelijk is voor het feit, dat we nog niet terug zijn naar normaal. Ik ben benieuwd hoe groot die groep is, maar ze lijken er in overtal te zijn. Eén ding zijn ze in ieder geval wel goed in. Dat is zonder enige wederhoor ieder ander zo genadeloos te veroordelen, dat alleen nog maar het zelf ontdekken van de doodstraf met een rochelend einde aan de beademing op de IC, deze godvergeten regelbuigers zal helpen om een einde te maken aan hun oneindig domme dwarsheid. Einde update Dit artikel google je ook van NRC, maar da's niet gratis dus hierbij van AGconnect dat ik niet ken: Facebook wakkert maatschappelijke verdeeldheid aan Maar goed, mensen in mijn omgeving die mij volgen, krijgen afhankelijk van hun instellingen natuurlijk ook mijn reactie in draadjes te zien. Ik zoek de discussie in mijn omgeving ook niet echt op, maar ik word er zelf op aangesproken. "Zo, was je weer lekker bezig gisteren?" Lang duren gesprekken daarover niet, want men haalt al snel de schouders op en bekijkt me meewarig. Waarom die moeite nemen? Verspilde energie, want het is nu eenmaal zo. Men is onverschillig en doet laconiek over de onduidelijkheden. Waarom zou de overheid het verkeerd met ons voorhebben. Het is immers toch ook hun eigen land? Er zijn weinigen die zich druk maken over een nieuwe wet. Een coronawet die aan de noodverordeningen een blijvend karakter moet geven zodat er op gehandhaafd kan worden. Gelukkig zijn er in Nederland nog wel mensen die zich er druk over maken, maar de media bericht liever over opstootjes en rellen tijdens de demonstraties. BLM en de discussie over Zwarte Piet diende een groter doel en een demonstratie voor ingrijpende aanpassingen in de wet die het mogelijk maakt grondrechten te passeren wordt gedaan door tuig? De video's van vreedzame mensen op het malieveld zeggen iets heel anders. Andere beelden die op de internet werkvloer rondgaan, waarin tijdens de demonstratie bijvoorbeeld een gepensioneerde oud-politieman wordt geslagen door zijn eerdere collega's, of oudere dames die bijna omver worden gespoten door een waterkanon, zien we niet terug in het 8 uur journaal of in talkshows. https://fb.watch/2Qj0L-AGPb/ We krijgen wel de rellen besproken, waarin demonstranten tuig wordt genoemd. Video's van vermomde raddraaiers die in dienst van de ME zelf lijken te zijn, laten een vreedzame demonstratie ontsporen. Is er allemaal niets van waar? In het nieuws staat Grapperhaus het van de hand te wijzen en om te draaien. Door het bewerkte, fake beelden te noemen. De livestreams zijn en video's zijn allemaal fake? Of het nu wel of niet fake is. Beide kanten wordt door niemand bewezen en uit de complete journalistiek wordt geen enkel incident onderzocht, vragen over gesteld of aangekaart. En de beelden zijn al niet meer dan een vage herinnering. Het reageren op berichten lijkt redelijk zinloos. Ik lees met verbazing hoe mensen van verschillende inzichten de meest achterlijke opmerkingen naar elkaar maken. Heel veel nut zie ik er niet in om op steeds dezelfde idiote opmerkingen te reageren. Het voelt een beetje seniel om jezelf steeds maar te herhalen. Bovendien zien de mensen uit mijn eigen omgeving die me volgen, dat daardoor juist meer dan de mensen in den lande waar ik op reageer. Dus ook dat ben ik maar gaan afbouwen. Ik lees nog wel zonder meteen te reageren. Ik plaats af en toe nog iets als ik echt het idee heb dat het nieuwe en realistische informatie is. Daarmee bedoel ik dat het dan niet afkomstig is van media met een meer extreem karakter, maar de mening laat zien van gerenommeerde wetenschappers. De oplopende hardheid in de discussies begint me te beangstigen. Maar met echt oplopende verbijstering over hoe het gezonde verstand gewoon gesmolten lijkt te zijn, vraag ik me ook af of iemand nog wel enige basiskennis heeft overgehouden of onthouden van de heel gewone natuurkunde en biologie op school. Zoals ik mijn vorige blog al meldde, hoe hebben we ons in hemelsnaam kunnen laten aanpraten dat we als gezonde mensen een gevaar voor elkaar zijn? HOE dan? Bestaat 'gezond zijn' nu helemaal niet meer? Dat is in de geschiedenis van de mensheid toch van een biologisch natuurkundige achterlijkheid die zijn weerga niet kent? Het wordt ook niet gestaafd door onderzoek en cijfers en legt wat mij betreft nu gewoon echt bedrog en bewuste angstmarketing bloot. Van Prof. dr. Bob de Wit van de Nyenrode Business Universiteit. Verkeerde informatie verspreid zich als een virus Maar goed, de manipulatie en bedrog werkt goed, want, even verder in de tijd, zijn we onder aanvoering van onze zogenaamde leiders, op de internet werkvloer u ineens massaal de jeugd en vakantiegangers aan het framen, blamen en shamen. We zijn in de zomer, met testen, als met een loep aan het zoeken naar het verdwenen virus. Ik voorspelde op mijn persoonlijke pagina al wel veel dat op deze manier de tweede golf een zekerheid zou worden. Met de logische gedachte dat als je ook in het derde deel van het jaar zo blijft testen, het niet ook anders KAN. Want alles wat je eerder niet wist en waar we ons ook niet druk over maakten, nu wordt blootgelegd onder loep met bouwlamp. Maar.... ALS je dus op die toer bezig bent, weet je zelf toch ook dat het er aan komt? Wat is er dan opgepakt aan voorbereiding en actie om de zorgcapaciteit te vergroten? NIETS!!! Helemaal niets! Het testen wordt de nieuwe heilige graal waarmee je, zonder verdere actie op capaciteit, in een regelrechte streep op een volgende Lockdown aanstuurt. Ik kan er niets aan doen, maar ik kan dit toch niet meer serieus nemen? Met name ook omdat deze methodiek in cijfers de totale geschiedenis veranderd. Met het testen in de zomer wordt de pandemie namelijk kunstmatig verlengd en gekoppeld aan een nieuw seizoen. Sinds wanneer in onze geschiedenis is een epidemie in een virusgevoelig seizoen 'gekoppeld' aan het volgende virusgevoelige seizoen? Dat is niet alleen manipulatief maar toch gewoon onbetwist bedrog? Daar komt dan bij dat na het ondertekenen van een vaccindeal (op 13 juni) een maand later al een artikel verschijnt in het NRC (13 juli) Hierin wordt door twee Rechtsfilosofen, dr. Roland Pierik en prof. Marcel Weijers, al voorgesteld om meer vrijheden toe te kennen aan een gevaccineerde als ‘beloning’. Dat terwijl een vaccin überhaupt nog niet ontwikkeld was. (Toch(?)) En dat gaat dan ook nog niet eens over een beproefd vaccinconcept, maar over een nog te ontwikkelen nieuw type vaccin! Op dat moment ben ik niet meer een bewuste, kritische burger. Ik word argwanend en mijn vertrouwen in de goede bedoelingen van onze landelijke leiders is volledig omgeslagen. Het is weerzinwekkend hoe zij dit orkestreren en met aanwakkeren van framing, blaming en shaming de aandacht verleggen van hun eigen grove nalatigheid en dat het 'verbergen in de openheid' hiervan, nog werkt ook! Gerelateerd artikel: De eerste week van het jaar, is het vaccin de verlossing?

Mijn tweede moment van weerstand dat bij mij vragen opriep, was de voor mij onbegrijpelijke onwil om een nieuw behandelplan te onderzoeken. Op 16 maart van dit jaar werden de eerste grote maatregelen van kracht, nietwaar? Amper twee weken later werd op 1 april in een vergadering in de Tweede Kamer gesproken over ‘extra investering in onderzoek naar een vaccin’ en op 8 april werd een nieuw recept/medicijn al verboden. Wie durft te ontkennen dat vanaf die tijd niet op maar een volstrekt eenzijdige koers is ingezet, waarin een nieuw vaccin als de enige mogelijke oplossing is gepresenteerd, heeft niet in hetzelfde land geleefd als ik. En dan maakt het echt helemaal niets uit of je het ermee eens bent of niet, maar ook niet of je een Mainstream of een Social Media volger bent. Geen twijfel over mogelijk dat er maar één plan is! Dat kunnen zowel voor- als tegenstanders toch wel gewoon vaststellen? Dat plan was pappen en nathouden tót…. er een vaccin is. En in die richting bewegend, is aan ongeveer aan zo goed als niets anders nog serieus aandacht besteed. Want op 8 april werd Huisarts Rob Elens uit Limburg namelijk al wel verboden een nieuw recept en behandelplan aan zijn patiënten te geven. In april en mei werd ons doorlopend verteld dat we nog zo weinig wisten van het virus. Artsen verbaasden zich in talkshows over de zgn. cytokinestorm en de onbekende plotselinge omslag waarmee de toestand van patiënten verslechterde, toch? Herinner jij je dat niet meer? De actieve ‘medische wereld’ die in de praktijk mensen moesten redden, wisten ook niet precies hoe dat nu gebeurde. Dan lijkt het met die onkunde en onwetendheid niet heel voor de hand liggend dat je daar dan al wél een vaccin voor kunt ontwikkelen, nietwaar? Toch werd in juni al de handtekening gezet onder een miljoenendeal voor een ‘nog te ontwikkelen’ vaccin. In een crisis ontstaat normaal gesproken saamhorigheid en eensgezindheid. Creatieve oplossingen en ideeën of ondersteunende middelen en maatregelen ontstaan in zo’n beweging als vanzelf. Met name door een ontzagwekkende grote bron van kennis en creativiteit binnen een groep die een hele bevolking betreft. Ben je dan bijvoorbeeld niet heel blij met initiatieven, andere inzichten en ontdekkingen uit diverse hoeken van de geneeskunde die je misschien zelf nog niet kende en je worden aangedragen? Da’s toch een beetje raar als je nog zo ‘weinig weet’ maar wel dolgraag mensen wil redden? Natuurlijk moet je als adequate leiding in een crisissituatie kunnen schiften om te kunnen besluiten. Toch werd dit eerste alternatieve behandelplan, gebaseerd op een bewezen werkzaam medicijn dat al decennia lang bekend is en in omvangrijke grote hoeveelheden al wereldwijd werd ingezet EN dat als veilig medicijn aangemerkt was door het heilige WHO, pijlsnel verboden! Ik dacht toen: "Ben ik dan nu helemaal gek?" Medicijnen zijn toch voor mensen die ziek zijn en vaccins voor mensen die niet ziek zijn? En hadden we niet te kampen met een grote hoeveelheid mensen die ziek waren? Zelfs zoveel mensen dat we moesten besluiten om met een Lockdown de zorgcapaciteit te ontlasten, toch? Ga je dan echt niet even aandacht geven aan een behandelplan dat mensen leek te redden? Er is helemaal niet de moeite genomen om het wat nadere aandacht te geven. De cijfers mondiaal logen er niet om en de huisarts die dit hier in Nederland toepaste, kwam met daverend bemoedigende resultaten. Na al veel patiënten te hebben ingezonden naar het ziekenhuis en een aantal overledenen uit zijn praktijk te verwerken had, kreeg hij lucht van een nieuw behandelplan. Een redelijk eenvoudig en goedkoop concept. Als eerste aangeboden aan een 80plusser, heeft hij achtereenvolgens 10 mensen genezen en is niemand van hen op de IC beland. Echter, de eerste patiënt nádat het behandelplan hem werd verboden, moest hij opnieuw insturen naar het IC en is daar vervolgens overleden. Dat is niet opvallend? Had die huisarts er misschien alleen maar baat bij om zichzelf in de kijker te plaatsen? Tuurlijk! Midden in de brandhaard, overspoeld met patiënten, ging hij niet op zoek om zijn patiënten te redden, maar om de media te halen. En if so? Wat dan nóg? Ja, laten we liever dát geloven en daarmee de resultaten gewoon ook negeren! Men buitelde in het nieuws over elkaar heen om dit behandelplan naar het land der fabelen te verwijzen en het als kwakzalverij af te doen. En met de kennis van achteraf weten we dat onderzoek zodanig duidelijk niet deugde, dat het toonaangevende de Lancet de publicatie moest terugtrekken. Maar het kwaad was al geschied nietwaar? Want wie heeft het er nu nog over terwijl onze zorg lijkt te ontploffen? Ik vond het ongelooflijk hoe snel deze mening werd overgenomen op de internetwerkvloer waar de huisarts als een ongeloofwaardige alternativo werd afgeschilderd. Nee, als je omgeving in brand staat, ga je een nieuw virus behandelen met paracetamol en wachten op een vaccin dat nog ontwikkeld moest worden. Onbegrijpelijk! Mijn vraag is: “Lijkt de gekozen koers, al vanaf het begin kort na de maatregelen niet op een hele ‘afhankelijke’ koers?” De reden dat ik die vraag stel is omdat ons dus in april en mei nog doorlopend werd verteld dat we nog zo weinig wisten van het virus. Dat met 50% procent van de kennis 100% beslissingen moesten worden genomen. Maar met blijkbaar 50% kennis wél heel definitief besloten om een experimenteel en nog te ontwikkelen vaccin aan te kopen. Sinds wanneer heeft de eeuwenoude creatieve koopmansgeest van Nederland maar één oplossing? Überhaupt, sinds wanneer ever, op welk gebied dan ook, zoek je voor de oplossing een probleem maar één kant op? Ik hoor voorstanders al zeggen dat er geen tijd te verliezen was, dat het leiderschap is om op te treden. Er was immers een crisis en dan is er geen tijd voor langdurig polder-overleg. Daar ben ik het als oud-ondernemer wel degelijk mee eens. Soms moet er snel geschakeld worden en moeten verantwoordelijken, in kortere tijd dan normaal, snel een keuze maken. Maar er is ook handelend opgetreden, toch? De Lockdown leek een eerste adequate reactie om de eerste knelpunten het hoofd te bieden. Er was bewondering alom voor het optreden van de Minister President, net zoals ik wat ik meldde in mijn eerdere blog. Velen met mij en daar hebben dus lang niet zoveel mensen zich negatief over uitgesproken dan de hoeveelheid vragen die nu ondertussen zijn ontstaan. Maar…. als vervolgens de eerste grootste crisis achter de rug is, dan is de meest voor de hand liggende keuze om even te bezinnen, te inventariseren en voorbereidingen te treffen. Zowel voor de korte termijn als om stappen te ondernemen voor de langere termijn. Maar er werd helemaal niet geïnventariseerd, geen cijfers beoordeeld en al helemaal niet naar oorzaak-gevolg gezocht van het tekort aan capaciteit. De reden dat ik die vraag ook stel is omdat we, nu tien maanden verder, voor ons eigen land nog NIETS structureels in gang hebben gezet om stappen te zetten naar een betere voorbereiding voor een volgende keer of om een herhaling te voorkomen. Er is een ontzagwekkende hoeveelheid geld uitgegeven, maar niet om onze zorgcapaciteit te verbeteren. Sterker nog, knuffeldokter Gommers, die ik eerst nog hoog had zitten met zijn strijd voor meer capaciteit, is ook in de koker van de elite terechtgekomen. Want hij gaf, in de zomer al weer omgedraaid, aan dat het economisch een beetje onverantwoord zou zijn om een structurele overcapaciteit of reservecapaciteit te organiseren omdat dan in niet-crisistijden IC-personeel zich verveeld en het dan wel erg kostbare lege bedden zouden zijn. Dan is mijn vraag: Kostbaarder dan de halve economie van Nederland met steun overeind houden, in de verwachting dat dergelijke virusuitbraken nog wel vaker zullen voorkomen? Maar het kan nog sterker. Er ontstond een hele, hele vreemde situatie! Want ELK ander inzicht leek niet gewenst. Eigenlijk zonder enige verdieping of een nader onderzoek(je) werd alles categorisch van de hand gewezen. We kiezen voor maatregelen onder het mom van ‘baat het niet dan schaadt het niet’, wat zou dan het probleem zijn geweest om ventilatie heel actief te stimuleren. Wat extra frisse lucht, zuurstof of luchtverversing. Baat het niet, dan kan dit toch ook zeker niet schaden, wel? Helemaal toen al snel duidelijk werd, hoe laag de kans op besmetting in de buitenlucht was? Dat gecombineerd met de ingezette methode om, met ontzagwekkend grote pressie, maar één mening ongefundeerd te willen opdringen. Dan ontstaat er vanzelf verbazing? Dat roept dat bij mij als leek juist meer vragen op. En dan verandert onduidelijkheid en onzekerheid gemakkelijk in weerstand en achterdocht. Want de koers bleef zo stellig gericht op het gekozen pad dat zelfs de informatie voor het blijven verspreiden van 'crisisnieuws' aangepast moest worden om aan de kwalificatie crisisnieuws te blijven voldoen. Voor, tegen of weet niet, dat maakt allemaal niet uit! Het móet je toch opgevallen zijn dat waar het eerst over slachtoffers ging, het vervolgens over ziekenhuisopnamen en de IC-bezetting ging? En toen de ziekenhuizen en IC bedden in de zomer leeg waren, dit later overging in testresultaten? Hetgeen met weinig gevoel voor zorgvuldigheid alvast maar besmettingen of Coronagevallen werden genoemd? Maar goed, dan hebben we het alweer over de zomer. Eerst maar eens naar mijn volgende blog "3x is Scheepsrecht" momentje van weerstand"

De eerste dag van het nieuwe jaar. Het is een feit, we hebben 2021 bereikt. De nieuwsberichten beginnen met de opmerking dat de jaarovergang overwegend rustig is verlopen, maar geeft vervolgens een opsomming van alle uitwassen in een keer achter elkaar, die uit het hele land verzameld konden worden. Al snel wordt je ook de nuancering van woordvoerders van de handhaving gepresenteerd, die het helemaal niet vonden meevallen. Natuurlijk was er ook aandacht voor 'illegale' feesten. Want voor de versterking van het nieuws in Nederland van vandaag moeten we uitwijken van een ontdekking met 70 mensen in Nederland, naar..... een feest met 2500 feestvierders in BRETAGNE?! In Nederland betrof het 70 mensen in een bunker in Arnhem, die zelfs vanwege koolmonoxide gevaarlijk zou zijn. We spreken er schande van. Het is 'asociaal tuig' zegt de burgemeester als overheidsbekleder. Niet totdat de handhaving dit feest kwam beëindigen, denk ik dan maar. Wil ik dit feest dan goedpraten? Nee, het zal je kind maar zijn dat een koolmonoxide vergiftiging oploopt. Maar wie schept het klimaat hiervoor dat de jeugd onderduikt? En waarom, vooral waarom zou de jeugd elkaar in hemelsnaam opzoeken als de risico's zo urgent zijn? Omdat ze dom zijn? Omdat ze gewoon dwars zijn en niet opgevoed? Zich domweg niet aan regels willen houden ongeacht de risico's? Laten we die risico's dan eens in een ander licht zetten. Want hoe kun je met de beste wil van de wereld 2 miljoen jeugd een heel jaar 'leven' afpakken zónder dat zij aan den lijve(!) zelf ook maar iets merken van het bestaan van het virus? Zij zullen helemaal niemand kennen die uit hun leeftijdsgroep is overleden of ernstig ziek is geweest. Want die bestaan namelijk niet! En hoeveel mensen kun je buiten die leeftijdsgroep kennen die 'ernstig' ziek is geworden of overleden? Binnen je familie of leefomgeving bijvoorbeeld. De cijfers van nu zijn dat er zo'n 2000 mensen in het ziekenhuis liggen (0,01%) en 700 op de IC (0,004%) Anders gezegd: Je zou dus 25.000 mensen persoonlijk(!) moeten kennen om er iemand bij te hebben die op de IC ligt en 9.000 mensen (persoonlijk) om er iemand bij te hebben die in het ziekenhuis is beland. Volgens een theorie van de antropoloog Robin Dunbar passen er zo'n 150 in je hoofd zodanig dat je geen gegevens van personen door elkaar gaat halen. Dat is het gemiddelde van tussen 100 en 200 mensen. En uit onderzoek blijkt dat we (volwassenen(!) van tussen 1000 - 2000 mensen de naam iets zegt en andersom. Gemiddeld hebben we zo'n 2,5 vriend waarmee we echt persoonlijke kwesties mee delen. Laat ik dan hier uitgaan van het gemiddelde van 150 mensen die we 'persoonlijk' zouden kennen. In het meest uitgebreide scenario kun je dan met 60 verschillende mensen(!) bij elkaar zijn, die elkaar allemaal zelf helemaal niet kennen (!) Dan kan, statistisch gemiddeld gezien, één persoon uit die groep één iemand kennen die in het ziekenhuis is opgenomen met dit virus. LET OP: Want... met een groep van 60 mensen uit je eigen leefomgeving waarmee je bij elkaar bent, is er uiteraard al een hele grote overlap van 'dezelfde personen' die je kent, waarmee je heel veel moeilijker tot 9000 unieke personen komt. (NB: Voor het geval van een IC opname zou dit zelfs een groep moeten zijn van 166 mensen, die jij allemaal niet kent en die elkaar zelf dus ook helemaal niet mogen kennen) Nu begrijp ik wel dat het baseer op de momentopname van vandaag. Er zijn natuurlijk meer mensen al ziek 'geweest' en hebben, bij elkaar opgeteld, er meer op het IC gelegen. Laat ik het dan het dan breder trekken naar het ultieme offer en het over alle slachtoffers hebben die dit jaar aan het virus zouden zijn overleden. (nu zo'n 11.000) In dat geval zou met dezelfde methode uitkomen op iets minder dan 1600 mensen die je persoonlijk zou moeten kennen. Dan hebben we het over een gezelschap van 10 verschillende personen (die elkaar dus ook niet kennen) waarvan er één een overledene zou moeten kennen. Dat is uiteraard al kansrijker. Maar laten we dat dan ook in het licht zetten van alle overledenen dit jaar (zo'n 160.000) We kennen dan al 14 mensen meer(!) die overleden zijn in relatie tot een overledene aan dit virus. Begrijp je waar deze leek naar toe wil en welke nuance ik wil aanbrengen? Welke urgentie kun je overbrengen als die in de persoonlijke belevingssfeer totaal niet wordt beleefd en er statistisch gezien er ook helemaal niet is! En dan laten we nog even los dat het onderwerp ook nog heel anders beleefd wordt door jeugd voor wie overledenen vaak ouderen zijn, buiten hun eigen 'directe' kring. Voor ouders is het hun vader of moeder, waarmee ze hun hele jeugdleven mee hebben doorgebracht in één huis, waar het voor de jeugd, opa of oma is. Niets minder erg natuurlijk, maar je kunt je het verschil in beleving en gevoel toch zeker zelf wel voorstellen? Laat ik dan voor de volledigheid mijn eigen ervaringen ook melden. Ik, 50 plusser, met een redelijk netwerk, ken persoonlijk vier mensen die (niet ernstig) ziek zijn geweest. Twee collega's, (bij twee verschillende werkgevers dit jaar) een broer en een van mijn eigen kinderen. Van horen zeggen, via collega's, schoonfamilie, werk van mijn partner zijn dat er natuurlijk meer, maar die ken ik niet persoonlijk. Niet eens van naam. Zo heb ik ook van overledenen gehoord, maar ken in mijn eigen kring niemand die ernstig ziek is geweest, in het ziekenhuis heeft gelegen of is overleden. Ik bevind me overigens niet in een brandhaard omgeving. Maar goed, we zijn toch allemaal niet gek? We hebben die urgentie niet uit eigen beleving en met eigen waarneming. Het enige waar de urgentie vandaan komt, of moet komen, zijn de nieuwsberichten en de cijfers die daarbij horen. En die worden massaal op ons losgelaten. Waarbij vooral de uitzonderingen en de incidenten het groepsdenken moet aanwakkeren. En dat gebeurt met succes! Wie durft te ontkennen dat de berichtgeving overwegend angstaanjagend en gekleurd is? Of noemen we het 'eerlijk en informatief'? (zie hiervoor mijn blog Cijfers, angst, emotie, gezondheid en veiligheid. Deel II) En als we dan het effect van de maatregelen nemen, wat moet je daarover dan concluderen? Dat de enige reden dat we nog niet van het virus af zijn, is dat de maatregelen niet voldoende goed worden nageleefd? Want wij doen het blijkbaar, ondanks de toenemende maatregelen waar we allemaal steeds maar weer in meegaan, toch nog steeds verkeerd. Het ligt aan ons! De sluitingen, de mondkapjes, de nog verdere sluitingen, de oplopende onthouding van intermenselijk contact, de cijfers blijven oplopen. Maar dat ligt niet aan de maatregelen! Nee, meneer! Het is het asociale tuig. Als het straatbeeld veranderd van een incidenteel mondkapje voor 30% tot een verplicht mondkapje voor 80-90% en het hielp niet bij 30%, maar ook niet bij 80-90% zou het dan aan het mondkapje kunnen liggen of zou die ene 10% ineens alles wél doen omslaan? En als we onze contactmomenten binnen 17+ miljoen mensen beperken met groepen van 100, naar 30, naar 6, naar 4 en naar 2 en in alle gevallen volgt geen kentering in de cijfers, ligt het dan nog aan de opgezochte en verzamelde 'incidenten' uit het hele land? Já, blijkbaar! Want zo worden groepen aangewezen en te kijk gezet als de boosdoeners en de verstoorders van het effect. De jeugd, de studenten, de feestvierders, de vakantiegangers, de demonstranten, die hebben het allemaal gedaan. Waar is de jeugd als ze niet naar de kroeg of de discotheek kunnen? Zijn die voor het overgrote deel thuis? Zijn ze allemaal buiten in de kou of toch allemaal nog bij elkaar? Waar dan? Allemaal aan het rellen of bij elkaar aan het zuipen? Voor jouw beeldvorming: de leeftijdsgroep van 19-23 jaar vormt 6% van de totale bevolking. Hoeveel daarvan zijn er student? Tellen we ook de jeugd van 13-18 jaar mee dan komen we op zo'n 2 miljoen personen. Samen goed voor 15% van de Nederlandse bevolking. Nee, als 2 miljoen 'jeugd' binnen zit, ligt het aan een paar kleine groepjes in Nederland die we 'bij elkaar' ontdekken zodanig dat het van de rest van die 2 miljoen allemaal niet helpt! Is dát de redenatie? En als in talloze studentensteden heel veel kamers leeg zijn omdat de studenten naar huis zijn, en we ontdekken dat er toch een paar zijn blijven hangen en bier drinken, dan doet de overwegende beperking tóch nog helemaal niets of te weinig? Maar wie kan in hemelsnaam nog ontkennen hoe drastisch ons sociale leven is ingeperkt? Is het omdat we mensen nog boodschappen en kerstinkopen zien doen? Had dat ook moeten stoppen? En met wie spreken we eigenlijk nog sociaal af dan? Waar zijn we als ons bedrijf dicht is? Waar zijn we 's avonds als de sportkantine dicht is en de restaurants gesloten. LET OP: Ondanks dat de eerste twee maanden nog een stijging lieten zien van 20% (!) concludeerde de ANWB dat over heel 2020 de lengte en de duur van de files met 63% is afgenomen. Is dat dan niet een enorm cijfer dat aangeeft hoe ver de reisbewegingen en de sociale contacten zijn ingeperkt? AL die maatregelen, allemaal bij elkaar, blijken toch niet zoveel te hebben gedaan. En dan ligt het alsnog aan het kleine percentage dat overblijft? Dat is statistisch gezien een volledig onhoudbaar standpunt, maar dat deert blijkbaar niemand. Een incident uit Groningen van Vindicat komt uitgebreid in het nieuws en van den Helder tot Maastricht spreekt men er schande van. Wat is er gebeurd met ons? 100 mensen is 0.00057% van de Nederlandse bevolking. In ieder geval is het beleidsklimaat dit jaar wel snel veranderd naar het wijzen en beschuldigen van anderen. WIJ doen het absoluut goed, maar ZIJ voeren het beleid allemaal verkeerd uit! Management by Innocence? It wasn't us? They, them and all others are to blame? Een managementwijsheid zegt dat een bedrijf vanzelf gaat lijken op de leiding. Betrouwbaar, warm en open of ontwijkend, leugenachtig en draaiend. Betrokken, ondersteunend, informerend en menselijk of autoritair, dwingend en straffend. Het gezicht van het bedrijf is het gezicht van de leiding. Dus zou je wellicht ook kunnen zeggen dat je op basis van de uitingen van mensen op diverse sociale media kunt herkennen hoe de BV Nederland presteert. Je wordt beloond als je zonder vragen doet wat wij zeggen... En niet? Dan wordt het: Wil je verantwoordelijk zijn voor...? Je bént verantwoordelijk voor... Hoe dom kun je zijn.... Je bent een aso als... We gaan je beboeten... We gaan jouw vrijheden inperken... En volgt dan nog, je bent een untermensch? Oh, da's toevallig. Is dat niet wat we terugzien in het openlijke debat op de internet werkvloer? Grapperhaus boos: 'Je bent een aso als je nu een huisfeest geeft' Het is makkelijker om te wijzen en de schuld te verleggen, dan om te moeten erkennen dat het misschien helemaal de verkeerde maatregelen zijn of.... dat we onze mogelijkheden tegenover een virus gewoon heel grof overschatten! Uit de vergelijkingen die worden gemaakt rond het mondkapje blijkt, wat mij betreft, onze overschatting al. "Met kippengaas een heel klein virus willen vangen" Het geeft de indruk dat wij groter zijn als het virus en als we maar fijnmaziger en zuiverder ons aan de maatregelen houden, we een kans hebben. Maar is het niet juist andersom? Dat een virus veel machtiger en omvangrijker aanwezig is. Dus het is eerder als een Boeing vliegtuig op kruissnelheid dat we met een spinnenweb willen afremmen. Zou het kunnen zijn dat een virus dat zich kan transporteren in miljoenen moleculen die we niet met het blote oog, niet met een vergrootglas, niet met een verrekijker, maar alleen onder een hele sterke microscoop kunnen zien, we die niet zomaar tegenhouden? En al helemaal niet met primitieve houtje touwtje maatregelen, maar dat we die helemaal nooit zullen kunnen tegenhouden omdat het domweg een onderdeel is van onze totale atmosfeer op aarde? Het is niet de builenpest of Ebola, maar een nieuw toegevoegde winteraandoening, binnen alle winteraandoeningen waar we, al zolang als we ons kunnen herinneren, mee van doen hebben en die we prima lijken te overleven. En dat geldt volgens deze leek, niet voor de maatregelen die niet door het virus zijn opgelegd, maar door onze overheden al dan niet in dienst of gedwongen door internationale afspraken met gezondheidsorganen. Bekijk dan ook mijn eerdere bericht over de actuele knelpunten in de zorg, die ik hiermee niet wil ontkennen.

Wat ik in de inleiding (hoe kom je van burger tot paria) nog niet heb vermeld, is dat ik van cijfers houdt en best een nuchter persoon ben. Als iemand iets roept, check ik dat graag. Dan zoek ik er cijfers bij, reken dat nog even na op verschillende manieren om er een beter beeld en gevoel bij te krijgen. Voor veel mensen zijn cijfers een abstracte werkelijkheid en het is ook best gemakkelijk om met cijfers te goochelen. Verder vind ik het verleden een belangrijke bron van bewijs en ervaringen. De schrik van de berichten in het nieuws over een virus dat uit Azië onze kant opkwam, was eerst ook nog een beetje abstract. Laconieke reacties in allerlei lagen van de bevolking waren nog heel veel hoorbaar. Maar de nieuwsprogramma's maakten een angstig spannende dagelijkse serie van, met de berichten over het langzaam dichterbij sluipen van het virus. In steeds meer landen van Europa en steeds dichter om ons heen doken gevallen op en zo werkten we met z'n allen langzaam naar de ontladende climax dat het ook in Nederland een heus feit werd. Om dat in herinnering te halen, dat was op 27 februari 2020 en dat werd niet veel later op 6 maart gevolgd door de eerste Coronadode. Een man van 86 jaar uit Brabant, waarna de Minister President op Nationale Televisie zijn medeleven betuigde aan de nabestaanden. Dat was een van de eerste momenten dat ik me ongemakkelijk begon te voelen. Ik herinner me namelijk dat ik dat erg onkies en overdreven vond. Noem me daar maar ongevoelig of weinig empathisch over, maar dat ben ik -denk ik- helemaal niet. Wél heb ik mijn vader veel te jong verloren aan Kanker. Die is best langzaam en akelig doodgegaan aan een vorm die zijn ademhaling bijzonder bemoeilijkte, geen longkanker overigens, maar waarvoor al wel eerder driekwart van een van zijn longen, operatief was verwijderd. Daarvoor moest ook zijn borstkas worden doorgezaagd, die deels met een plaat weer dichtgemaakt is. Met een redelijke carrière in de sport-zorgsector, heb ik me altijd best in de cijfers verdiept van bijvoorbeeld hart- vaatziekten en kanker. Ook heb ik me vakmatig verdiept in de voordelen van sport en beweging, voeding, leefstijl en de invloed daarvan op het voorkomen van welvaartsziekten, die een opmaat zouden kunnen zijn naar weer zwaardere aandoeningen . Ik geloof dan ook in de omkeerbaarheid van een matige gezondheid en de invloed van welzijn, stress en gezondheid op het immuunsysteem. Was dat dan een nadeel? Maakte mij dat dan gemakkelijker een bewuste en vragende burger? Ik weet het niet. Maar eerlijk gezegd, ergerde ik me gewoon aan de invloed van dat statement van de Minister President. Want mijn gedachten op dat moment, wat ik volgens mij zelfs naar de televisie riep, waren bij de nabestaanden van alle andere overledenen. En volgens de statistieken, als daggemiddelde, overlijden op zo'n zelfde dag 420 andere Nederlanders. Door ouderdom, maar ook door verkeersongevallen, zelfdodingen, complicaties bij een geboorte. Aan kanker en HV-ziekten of andere aandoeningen. Dus... statistisch 420 overledenen diezelfde dag, met even zoveel gezinnen en families. En daarom vond ik de verhouding zoek. Een beetje dramatisch grotesk en, wat mij betreft, teveel gericht op maar één aandoening. Maar het heeft wel de toon van de koers gezet en door de importantie van een aparte condoleance van de Premier, uitvergroot. En je zal toch, ook achteraf, met me eens moeten zijn dat van die koers, met een echt opvallende rigiditeit, niet meer is afgeweken? Dat maakte me op dat moment ook nog lang geen tegenstander van de route, hoor. Dat is pas later gekomen. Volgens mij ben ik op dit soort vlakken redelijk nuchter en niet meteen bang als me situaties worden voorgeschoteld. Ik ben ook niet degene die altijd meteen adrem reageert, maar dat even laat bezinken. Zullen we het in nuchterheid dan ook eens hebben over angst? Hoe redelijk blijft angst overeind als je het praktisch en cijfer technisch gaat ontleden, denk je? Een voorbeeldje: Wat is het volume of het gewicht van een spin? En wat is het volume of gewicht van een gemiddeld mens? De zwaarste spinnen die we kennen kunnen tot 150 gram wegen, maar die komen niet in Nederland voor. Een mens van 70 kg is dus dan toch al 466 keer zwaarder, maar als het gemiddelde ongevaarlijke huisspinnetje een volle gram zou wegen (een suikerklontje is 4 gram) is diezelfde mens dus al 70.000 keer zwaarder. Ik maak er altijd graag beeld bij, dat vind ik prettig. Dus.... zou iets of iemand op ons moeten trappen, zoals wij een spinnetje onder de schoenzool zouden pletten, hebben we het bijvoorbeeld over het grootste passagiersvliegtuig ter wereld (Airbus A380) en daar dan tegelijk 8,5 van bij elkaar(!) of... voor een meer herkenbaar vliegtuig, zo'n 62 Ryanair toestellen op elkaar geplaktaan. Dát is dan dezelfde verhouding in gewicht als van een mens tot een spinnetje. Toch zijn hele volksstammen erg bang voor spinnen. Mag ik daarmee dan aantonen dat angst niet direct de meest 'realistische' emotie is? Het is een oeroud ingebouwd veiligheidssysteem binnen het overlevingsmechanisme en heeft invloed op ons gevoel en beslissingen. Maar het wordt ook overgedragen! Als je een moeder hebt die erg bang was voor onweer, hoe groot is dan de kans dat jij je bij onweer ook niet heel prettig voelt? Begrijp me niet verkeerd, ik heb ook niet de emotie van een praktische computer. Net als veel mensen en ouders heb ik ook angsten. Net als iedereen ook wel een aantal waar ik over het algemeen weinig mee kan. Een van mijn grootste angsten is dat mijn jongens als ze uitgaan, tegen een verkeerde groep tuig en ruziezoekers aanlopen, die ze neersteken of het ziekenhuis in trappen. Maar ja, je kunt ze er niet om thuis houden, wel? En net als velen heb ik ook niet zo veel op met spinnen, maar ook niet met honden, pijn, of ziek worden. Maar het gaat even om het begrip en het inzicht, wat angst met ons kan doen. Dus.... vanaf 10 maart bereikten ons de berichten en de beelden van het ziekenhuis in Bergamo. Die zijn vreselijk en huiveringwekkend, nietwaar? Op 12 maart ging onze Lockdown dan ook van start. Op dat moment tellen we 503 besmettingen en liggen er 62 mensen in het ziekenhuis en zijn er 5 mensen overleden. Het stijgt snel en op 16 maart spreekt de Minister President het volk toe. Als leek vind ik het op paniekvoetbal lijken. Ik kan er niet zoveel aan doen, we zitten al in het voorjaar en gaan naar de zomer. Gezien de evenementen die als bron worden aangewezen lijkt het me niet raar dat het aantal nog zal oplopen. Maak je nu niet direct ongerust over mijn naïviteit. Ik wil hier op dit punt nog zeker niet iets bagatelliseren van de ernst van de situatie, de mensen die in het ziekenhuis en op de IC liggen en die overlijden. Want ik heb ook de wijsheid niet in pacht natuurlijk. Ik sta niet aan roer voor dergelijke keuzes. Wel had ik me al wel wat ingelezen over griep, virussen en epidemieën, waarbij opvalt hoe omvangrijk we de afgelopen jaren met griepgolven te maken hebben gehad. Ik lees dat we met 900.000 besmettingen te maken hebben gehad in 2018 en hoeveel mensen daar aan zijn overleden. Net als veel Nederlanders was ik wel onder de indruk van de eerste toespraak vanuit het torentje van Premier Rutte. We gingen voor groepsimmuniteit en zouden het niet zo drastisch doen als andere landen. We hadden in ieder geval nog wel een plan dat me aansprak of wat nog als enigszins logisch op me overkomt. Maar het is wel nog maar het begin van een lang slopend jaar (Wordt vervolgd in deel II)

Mijn buurman links en rechts van mij hebben allebei een boomgaard. Ik mag daar wel eens appels rapen. Laatst liep ik door de boomgaard links en raapte 20 appels op waarvan er 4 rot waren. Omdat ik voor een verjaardag appeltaart wilde maken mocht ik bij de rechter buurman, die een grotere boomgaard heeft, de appels hiervoor verzamelen. Ik raapte er 40 op waarvan er 6 rot waren. Als ik dan zeg dat ik bij de rechter buurman 50% méér rotte appels heb gevonden, lieg ik dan? Nee, hè? Maar is het een eerlijke of een oneerlijke voorstelling van de werkelijkheid? Gelukkig ben ik iemand die van cijfertjes houdt. Van het soort met genoeg geduld om er lang aan te zitten, verbanden te leggen en te vergelijken. Ermee uit te zoeken wat er wel of niet klopt aan wat wordt gezegd. Doe er je voordeel mee, want er wordt heel creatief gebruik gemaakt van momentopnamen. Zo zien we onze nieuwe BN-er Kuipers, op TV ineens overal een onheilspellend voorbeeld geven over het verloop van de IC-bezetting. Liegt hij? Nee, helaas niet. Anders was het makkelijk om die onheilsprofeten aan de schandpaal te nagelen. Maar het is wel duidelijk wat de bewuste koers is in 'de voorlichting' aan de bevolking. Al twee dagen zien we een uitsnede van zijn bericht in het nieuws en bevestigde hij dit gisteren nog eens bij Jinek. "In oktober hadden we een bezetting op de IC van 300, half december 500 en nu (23-23 februari) 560" Vervolgens komt er op 23 februari, de dag van de persconferentie, een bericht van de Telegraaf in mijn tijdlijn, die kopt: "Wekenlange daling van besmettingscijfers tot een einde gekomen met een stijging van 19% tov vorige week" Nu is de telegraaf al bekend als sensatiezoekend medium, maar zo werd het ook in de talkshows uitgebreid besproken: "Oei, is dat niet apart dat we nu versoepelen terwijl juist de cijfers stijgen?" Opnieuw de meest donkere conclusie die je uit cijfertjes kunt halen. Er is namelijk 38% méér getest in de afgelopen week. Maar het aantal positieve testen ten opzichte van het aantal testen daalde in verhouding van 11,5 naar 9,8% Met een 38% hogere intensiteit een stijging van 19% kunnen produceren is op zijn minst een discutabele voorstelling van zaken. Mijn buurman links en rechts van mij hebben allebei een boomgaard. Ik mag daar wel eens appels rapen. Laatst liep ik door de boomgaard links en raapte 20 appels op waarvan er 4 rot waren. Omdat ik voor een verjaardag appeltaart wilde maken mocht ik bij de rechter buurman, die een grotere boomgaard heeft, de appels hiervoor verzamelen. Ik raapte er 40 op waarvan er 6 rot waren. Als ik dan zeg dat ik bij de rechter buurman 50% méér rotte appels heb gevonden, lieg ik dan? Nee, hè? Maar is het een eerlijke of een oneerlijke voorstelling van de werkelijkheid? Laten we dan ook even in de cijfers duiken waarop Kuipers zich baseert. (Hier kun je naar de site Dashboard Rijksoverheid) Daar vind je dan onderstaande grafiek. Op de site kun je met de muis de cijfers volgen.... Je ziet de eerste horizontale lijn van 500. Kuipers gebruikt 'een' moment in oktober ergens in een stijgende lijn, noemt vervolgens een moment in december in een dalletje en vervolgens het hoogst mogelijke actuele cijfer om het te doen lijken als een doorlopend stijgende lijn. Van 300 > 500 > 560. Hebben we vorig jaar april wel een capaciteitscrisis gehad? Het eerste blauwe gedeelte geldt de periode tot 1 juni vorig jaar. Door willekeurige momenten van deze tabel te kiezen zou ik dus net zo goed kunnen melden dat de IC bezetting op 5 maart met slechts 15 patiënten gelijk was aan 21 juli, nietwaar? Ongeveer een even lange periode als die Kuipers benoemd. Voor wie niets van de capaciteitscrisis zou weten, zou alleen op basis van mijn informatie kunnen concluderen dat die crisis er ook niet is geweest. Maar dit zijn wel de mensen die ons allemaal voorlichten en een groot bereik hebben met hoe en wat zij ons vertellen. Op wie we ons in grote getale richten als de autoriteit. Want hetzelfde is ook waar en dat is dat de cijfers vanaf het tussentijdse hoogste aantal op 31 december (724) dus nu al 8 weken daalt. Maar... in die daling, met een bezetting die de HELFT was van die op 7 april (1424) is zowel een lockdown verlengd als een avondklok ingevoerd. Nu begrijp ik ook wel dat de timing anders is, een komende winter of een naderende zomer. Opschalen? Waarvoor? Maar desondanks is er in de tussenliggende periode ook helemaal NIETS ondernomen om de capaciteit op te schalen en de mogelijkheden een meer structureel karakter te geven. Wel hoor ik terwijl ik dit schrijf een nieuwsbericht op de radio dat er wordt gewerkt om de capaciteit op te schalen voor de prikcampagne en heb ik in het hele afgelopen jaar geen ENKEL bericht vernomen wat er wordt ondernemen om de zorgcapaciteit structureel te verbeteren. Van geen enkele autoriteit of voorlichter. Zou toch ook een geruststellende gedachte kunnen zijn dat er voor de toekomst plannen voor op de rails zijn gezet, nietwaar? Laten we dan ook even met de informatie van de Rijksoverheid zélf de maatregelen tegen de risico's afzetten. Een lockdown en vooral het opsluiten van jeugd in deze periode met de aovndklok. Het begint al met een van mijn grootste bezwaren, het doortellen van slachtoffers over meerdere winterseizoenen waarin we heel gebruikelijk door infectieziekten worden getroffen. Ik heb dus de getallen voor je op een rijtje gezet van het "jaar" 2020 met de beschikbare gegevens van zowel het CBS als het RIVM. Laten we de volgende informatie van het dashboard eens beschouwen. (Klik hier voor de pagina met de 'sterfte cijfers') Met de informatie erbij over het aandeel in sterfte en de verhouding tot totale bevolking, als je met de muis over de cijfers beweegt. Het ligt altijd gevoelig om sterfte cijfers te becommentariëren alsof het geen mensen betreft. Dat komt juist omdat de informatie die ons wordt verstrekt vanuit de Overheid, gericht gestuurd en ongenuanceerd is. Het is nergens een eerlijke, evenwichtige en realistische voorstelling van de werkelijkheid. Daarom help ik je met de uitsplitsing naar de werkelijkheid van vandaag in Nederland met de bevolkingsinformatie van het CBS. Dit heb ik keurig in een excel sheet gezet en wat gerekend voor je. Wat je hierin even nader uitgesplitst ziet zijn de cijfermatige risico's van leeftijdsgroepen op basis van de werkelijke cijfers van het hele jaar 2020(!) Met andere woorden, hoeveel IS dan precies 4% van de bevolking in aantallen en hoe verhouden zich de cijfers zich ten opzichte van elkaar in de de groepen onderling en het totaal. Met name de laatste gecombineerde blokken zijn dan interessant. Het aandeel van overlijden in verhouding tot het aantal mensen in die leeftijdsgroep GECOMBINEERD is 0,007% LET OP: Het cijfers betreft dus het samengestelde getal van ALLE mensen samen in Nederland van 0 tot 69 jaar oud! En in verhouding tot de totale Nederlandse bevolking is dat dus 0,006% NB: Het risico op overlijden aan het virus in heel 2020 is voor ALLE mensen samen, van 0-69 jaar oud 0,006% Helaas heb ik geen onderverdeling kunnen vinden, omdat die niet wordt gegeven, van bijvoorbeeld de jongere mensen van 10-20 jaar of 12-35 jaar. Maar gelet op de bijzonder steile toename met de leeftijd zou je kunnen stellen dat van de 819 mensen die in een jaar zijn overleden van 60 tot 69 jaar oud, de balans negatief uitvalt voor een 69-jarige tov een 60-jarige. Dat geldt dan uiteraard ook in de categorie van 0-49 jaar. Het is bijzonder aannemelijk dat de sterfte een hoger aandeel heeft in de 40 plussers dan bij de 25 minners. Desondanks is in de totale groep van 0-59 het risico op overlijden dan ook 0,0018% Laten we dan ook even verder kijken naar de andere sterftecijfers. Helaas zijn de cijfers van het CBS voor overige aandoeningen nog niet verder beschikbaar dan tot en met het 3e kwartaal van 2020. Zodoende heb ik daaronder ook de sterftecijfers, inclusief die van de virusslachtoffers, tot die tijd verwerkt. Verder was het ook even omrekenen omdat de leeftijdscategorieën van het RIVM en het CBS niet met elkaar overeenkomen. Zo zie je, (bovenste tabel) dat 12% van de 80-plussers binnen die leeftijdsgroep is overleden, maar van alle overledenen al bijna 60% voor hun rekening nemen. Mensen vanaf 65 jaar nemen met, grof geteld, 20% van de bevolking, al 90% van alle sterfte voor haar rekening. Wat ook duidelijk is dat van élke twaalf vader en moeders, opa's en oma's (80+) die overlijden, er ELF aan iets anders overlijden dan waar deze psychose voor is opgetuigd. Voor de leeftijdsgroep tot en met 64 jaar geldt dus dat van de 38 dierbaren die we verliezen, er 37(!) NIET aan het virus zijn overleden! Dit is dan nog ongeacht de reeds bekende druk om overledenen met een positieve test tot een virusdode te tellen, die dit nog extra cijfermatig ondersteund. In de tabel daaronder de verhouding van de 'echte' killers in onze samenleving, waarbij opvalt dat de kans dat jij iemand zou moeten kennen die het leven heeft gelaten als gevolg van een psychische aandoening ruim TWEE KEER GROTER is dan dat je iemand zou moeten kennen die aan het virus is overleden. Nu bereiken me ook regelmatig berichten over de gevolgen van de infectie 'hebben gehad' met de incidenten die langduriger moeten herstellen en we dat niet moeten negeren. Laten we dat dan eens in verhouding zetten met de ruim 50%(!) van het aantal mensen dat alleen in Nederland overlijdt aan Kanker en Hart-vaat ziekten. Laten we dan ook de ENORME aantallen mensen die hiervoor in een ziekenhuis worden opgenomen. (meerjarig gemiddelde bijna 400.000 per jaar!) Die niet allemaal overlijden, maar wél de de diagnose Kanker of een HV- aandoening (dat zijn ook beroerten) hebben gekregen en een operatie, bestraling en chemo moeten ondergaan of ten gevolge van een beroerte helemaal niet meer herstellen tot voor de diagnose. Voor wie een LinkedIn account heeft raad ik ook deze meerjaren analyse aan van de gemiddelde sterfte in relatie met griepseizoenen eens te beschouwen. Waarin je bijvoorbeeld onderstaande kunt vinden die geen enkele substantiële afwijking geeft in de afgelopen jaren. NB: Een complete analyse waarin andere jaren zelfs slechter scoren dan juist 2020. Samenvattend geeft dit in ieder geval een duidelijk beeld van waarin we precies verkeren. Hoe de wederkerende mantra's en gestuurde propaganda van voorlichters en autoriteiten een angstbeeld hebben gecreëerd die op geen enkele manier in verhouding staat met de werkelijkheid, de proportionele aandacht ervoor en de vernietigende maatregelen die door deze psychose worden ingesteld. Maar wij gaan kinderen en jeugd doorlopend aan een test onderwerpen, gezonde volwassen mensen tot vaccineren of testen dwingen om aan het werk te blijven, aan het sociale leven te kunnen deelnemen of op vakantie te gaan.

In mijn recente verleden ben ik trainer geweest om veranderingsmanagement door te voeren volgens het Kai Zen model. (Kay Zen) Een Japans principe als managementfilosofie waarin een programma van verandering al voorbereid en uitgewerkt is. De weg naar het einddoel is daarin echter in zulke kleine stapjes uitgewerkt dat, elk onderdeel op zich, hoegenaamd geen weerstand zal kunnen opleveren. Te klein om je tegen te verzetten omdat het haast kinderachtig lijkt om dat wel te doen. Er wordt eerst getraind in de afzonderlijke splinter onderdelen, stap voor stap. Stap 1. Een kleine en eenvoudige stap. Net zolang tot het bij acceptatie, als 'automatisme' is geïmplementeerd is in de toekomende werkwijze en gedachte. Over een automatisme hoef je niet meer echt 'bewust' na te denken. Zo wordt de volgende stap nemen niet meer gehinderd door belemmeringen nog van de vorige stap. Maar ook voor enig bezwaar, achteraf nog, al na de tweede stap(!) is er bijna onmogelijk ruimte om er later op terug te kunnen komen. De stap was je uitgelegd, de bedoeling ervan, je hebt het begrepen, het gedaan, uitgevoerd, en... de volgende stap gezet. Elke stap op zich leek te klein of logisch genoeg om niet in mee te gaan of niet te accepteren. En juist omdat je er al in mee bent gegaan, al dan niet met nét voldoende begrip, kun je dat ook in je hoofd niet meer aan jezelf verkopen. Dan had je het immers eerder moeten doen, toen het nog kon en die kans heb je wel gehad, maar niet gepakt. Dat komt omdat je 'het moment daarvoor' ook niet duidelijk genoeg hebt kunnen zien of herkennen. Je had immers nog niet het complete beeld, sterker nog, je was nog niet eens geïnformeerd over de volgende stap. Wel was alleen het einddoel, met alle grote voordelen en het verlangen dat te bereiken, je uitgelegd. Dus je vertrouwde erop dat het later wel duidelijker zou worden. De omgekeerde psychologie Omdat je al overstag was en hebt meegedaan, is de stap terug een heel stuk groter dan het hele kleine volgende stapje te zetten dat je wordt gevraagd of te accepteren. Zo ontstaat ook een ander psychologisch fenomeen. Juist vanwege je eigen medewerking draait de psychologie het in je hoofd om. Je verkoopt namelijk heel veel gemakkelijker alleen aan jezelf waarom je de motivatie hebt geaccepteerd om de stappen te zetten, dan aan een of meerdere anderen te moeten uitleggen waarom je daar achteraf zelf NIET mee eens bent en de stap wel hebt gezet. Dat wordt steeds sterker naarmate je meer stappen hebt geaccepteerd. Een weg terug is immers alleen maar steeds groter en haast een onoverkomelijke gedachte geworden. Moeten erkennen dat je niet één stap hebt gezet, maar ondertussen al wel tien, is ongelooflijk gezichtsverlies. Dat idee druk je dermate diep weg dat je daarmee als eerste stap een 'verdediger' van het plan wordt en vervolgens van een 'overtuigd volger', naar een 'actieve uitvoerder' of een ambassadeur van het 'nieuwe' gedachtengoed. Effectieve commerciële psychologie Nu is dit een veelgebruikt en succesvol programma om in het bedrijfsleven verandermanagement door te voeren. Mits goed voorbereid en goed uitgevoerd, bijzonder effectief. Voordat ik trainer/presentator en coach werd, heb ik ook 'toegepaste' cursussen gehad over de werking van het brein. Over koppelingen van opgeslagen herinneringen in combinatie met beloningsstructuren in je brein. Of juist de beschermende mechanismen in ons systeem met betrekking tot stress en angst. Over bijvoorbeeld het Limbische brein waarin zich Amygdala, Hypothalamus en de Hippocampus bevinden. Over signaalstoffen en de functie in je systeem van Endorfine, Adrenaline, Dopamine, Serotonine, Noradrenaline etc. Over stimulerende en verlammende systematiek. Hoe gewoonten ontstaan en hoe ingewikkeld het is, of juist niet, om gewoonten structureel te veranderen. (Gewoonten of gewoontes zijn allebei correct, ik houd van gewoonten) :-) It's all about selling, selling an image Daarbij ben ik van oudsher marketingtechnisch opgeleid. In het huidige maatschappelijke leven draait veel, zo niet alles om verkoop. Om beeldvorming en presentatie. Zowel voor producten als mensen. Voor wie weet hoe dat in het brein werkt, weet dan ook dat een emotionele 'sfeer' creëren rondom een onderwerp of product en hoe goed je daarin slaagt, de weg naar lucratief succes is. Appelleren aan een prettig of angstig gevoel dat in onze herinneringen of in ons diepere brein evolutionair zijn vastgelegd, brengt onwillekeurig een reactie. Overal om ons is pretentie en schijn en de openlijke misleiding ervan hebben we inmiddels algemeen geaccepteerd. Getuige de romantische dromerige sfeer met hartverwarmende beelden en stemmige muziek van de kerstpromoties van Supermarkten die afgelopen winter op ons af werden gestuurd. In niets, maar dan ook echt in helemaal NIETS correspondeert de sfeer van de promotie, met de werkelijkheid van de bleke TL verlichting, de metalen geluiden van winkelkarren en de harde betegelde winkelpaden van de winkels, waar jij die spulletjes geacht wordt te gaan kopen. Misleid door misleiding We worden inmiddels zo overvloedig misleid, dat we ons er bij hebben neergelegd in een soort van wederzijds begrip. We nemen ook vaak niet de moeite om te reageren of te adresseren. Maar het maakt dat je daardoor soms ook het venijn ervan niet meer kunnen herkennen, al blaast het ons vol in het gezicht. Misleiding of 'verkoop' in combinatie met een effectief managementmodel dat jou en mij in kleine stapjes tot uiteindelijk een hele grote verandering dwingt, is listig! Het kan hele grote invloed hebben als bewust wordt ingezet op het appelleren aan echte oerangst om motivatie en draagvlak te bewerkstelligen. De macht van gewoonten Mensen houden niet van verandering. Niet van nature. Dus om het gedrag van mensen te beïnvloeden om aan verandering mee te werken is, helemaal als het om enorme groepen mensen tegelijk gaat, ook een enorme motiverende factor nodig. En de aller- allerbeste is ongebreidelde angst inprenten! Als je daarbij gebruik kunt maken van de mogelijkheid om niet aflatend en doorlopend indringend een monotone herhaling van een nare boodschap in overvloed kunt uitstorten over mensen zonder dat ze zich ervoor kunnen verstoppen ben je sterk. Helemaal als je zelfs in staat bent om een ander geluid te kunnen smoren. Dan kom je ongeveer in de situatie waar we ons nu in bevinden. Ah, maar nu ga je de complotkant op met je verhaal, nietwaar? Ben jij nu niet juist degene die ons 'bang' wil gaan maken met je idiote wappie theorieën? Daar hoef ik maar een ding op te zeggen. Welke partij wil dat jij iets blijvend gaat veranderen? Wie is er bezig met verandermanagement! En als het al om de Volksgezondheid zou gaan wat is dan het prachtige einddoel dat het verandermanagement moet opleveren? Wees eerlijk! Het is je hoop dat je verlost van die angst! Waarmee je weer zal kunnen terugkeren naar normaal. Ga nog heel even verder met me mee! Jij zou nu het liefst al willen afhaken, nietwaar? Hoe durf ik, terwijl we middenin een pandemie zitten en mensen ziek worden en doodgaan, te stellen dat het misleiding is? Ontken ik het leed op de IC's en in de Verpleeghuizen? NEE! Maar als jij voldoende overtuigd bent, hoef je niet bang te zijn, dan ben je immers niet over te halen tot omdenken. Maar dan kun je wél met een gerust hart een inkijkje nemen in hoe iemand er anders tegenaan kijkt. Al was het maar om het van een ander te snappen. Ik begrijp juist heel goed dat dit raakt aan je angst om ziek te worden door iemand met iets geïnfecteerd te worden dat je niet kunt zien, maar je ongelooflijk ziek kan maken of erger er aan dood gaan. Maar het kan toch haast niet anders dan dat jij ondertussen toch onwillekeurig ook moeite hebt met het uitblijven van persoonlijk contact, gezelligheid, aanraking de afstand die overal tussen mensen is ontstaan en het gezamenlijke plezier dat je niet meer kunt delen. Het onmiskenbare verdriet dat je haast moet meevoelen over het leed van de jeugd en wanhopige ondernemers en het machteloze gevoel dat jij daar niets anders aan kunt doen dan de maatregelen te volgen. Verantwoordelijkheid, samen komen we er doorheen! Het zou me, gezien de situatie, helemaal niet vreemd lijken dat jij daar sterk over wilt zijn en dat lot wilt dragen omdat het van je gevraagd wordt. Dat je de angst om mensen om je heen te besmetten, niet tot jouw persoonlijke verantwoordelijkheid wilt maken. Niemand wil dat toch? Dat je daarom dat gevoel onderdrukt en negeert voor het grotere gedachtengoed. Of... dat het je gewoon de moeite niet waard is om je druk over te maken. Omdat je de mening bent toegedaan dat je mag verwachten dat de mensen die aan de knoppen draaien, 'weten wat ze doen' nietwaar? En aangezien die in hetzelfde land leven, waarom zouden ze bewust hun eigen omgeving naar de vernieling helpen? Maar geloof je dat nu na een jaar nog steeds? Na alle stappen die we hebben gezet en wat er nog lijkt te komen? Is het prachtige einddoel dat 'het management' jou voorspiegelt een betere wereld doordat jij geen enkele verantwoordelijkheid meer wilt en hoeft te dragen voor je eigen gezondheid? Omdat het je beter lijkt om van vaccin naar vaccin te hobbelen en steeds maar weer bang moet zijn voor een 'volgend virus' en of ze daar wel weer op tijd een nieuwe voor kunnen ontwikkelen? En is dat het allemaal waard geweest om te voorkomen dat je er ooit van eentje ziek zult worden? Ben je nooit ziek geweest? Heb jij wel eens bijzonder beroerd gevoeld, zodanig dat je haast dacht dat je dood ging? Ik ken dat gevoel wel, maar kan niet zeggen dat ik echt werkelijk dicht bij 'bijna doodgaan' in de buurt ben geweest. Dat dácht ik! Omdat ik 'niet kende' wat ik meemaakte. Van alles in mijn hoofd voelde bonzen, mijn hart tekeer ging van de koorts, niet kon slikken zonder mijn gezicht te vertrekken van de gevoelige dikke keel en de rauwe hoest. Mijn lakens en dekbed die ik afwisselend druipend van het zweet van me afwierp en er even later koud zwetend me er weer bibberend onder verstopte. Dat was.... een pittige griep! Duurde zo'n 8 dagen(!) waarvan 2 met bovengenoemde verschijnselen. Wie een zwakkere weerstand heeft, krijgt complicaties. Dat gebeurt nu ook! En die complicaties kunnen nu, bij een kleine groep, nóg iets pittiger zijn dan bij de griep. Maar daarvan weten we nu zelfs ook al wie dat zijn en wat de redenen ervoor zijn. Meervoudig onderliggend lijden, een verstoorde immuun respons. Dat is géén oordeel naar die groep of een vingerwijzing, het gaat om het feit dat we het wéten! Er is allang niet meer zoveel 'onbekend' aan als een jaar geleden. Als we dat weten, waarom dan toch de angst uitbreiden en het groter blijven maken? Dat moet jij je toch gaan afvragen? Want ongeveer ALLES wat er al eerder over is gezegd wordt bewezen in de praktijk EN gestaafd door steeds meer data! En daarvan geldt toevallig niets voor de sombere voorspellingen. * Kinderen worden minder ziek en overlijden niet en hebben een verwaarloosbaar aandeel in de overdracht! (RIVM vorig jaar) Met deze manier van de boodschap overbrengen, zou dan een aantal dodelijke slachtoffers onder kinderen niet zijn gebruikt om de ernst te bekrachtigen, zoals ze nu zo serieus pogen te doen? OMDAT ZE ER NIET ZIJN! Niet eens 'ernstig' zieke kinderen! Niets over gehoord, niet via MSM maar ook niet via Social Media, waar dat niet tegen te houden zou zijn als het er was geweest. Maar nu moeten op een 'vermoedelijk' komende variant kinderen vanaf 6 jaar getest worden? Kan jeugd niet naar school? * Het risico van overdracht in de buitenlucht is verwaarloosbaar (RIVM vorig jaar) En met alle overweldigende cijfers van de over de hele wereld is ook nog NOOIT aangetoond dat dit anders zou zijn. (waarmee het nut van goede ventilatie direct ook wordt bewezen) Wat moeten we dan geloven van parkeerplaatsen in natuurgebieden die worden afgesloten om mensen te ontmoedigen te gaan wandelen met mooi weer? De recente richtlijnen die werden gegeven over sneeuwballengevechten en schaatsen? Laat staan de totaal belachelijke invoering van een avondklok. Dan als laatste (en er is nog meer dan genoeg, hoor) over de meest verwoestende mythe die is gecreëerd. Dat gezonde mensen blijkbaar niet meer bestaan, maar we die tot asymptomatische personen hebben verklaard. *Gezonde mensen, zonder klachten dus, zijn géén grote factor in de verspreiding! (RIVM vorig jaar) GEZOND! Dus als jij je gewoon normaal goed voelt, niet hoest, niet niest, proest of verkouden bent, hoe zou je dan andere mensen moeten besmetten? Hoe zou je dan überhaupt een besmettelijke geïnfecteerde kunnen zijn? Wie gelooft nu in hemelsnaam dat iemand die gezond is tegelijk 'besmettelijk ziek' is? Alleen al de logica zou genoeg moeten zijn om deze mythe niet te geloven. Springt virus dan uit je poriën bij iemand anders zijn wijd geopende slijmvliesdelen in? Ik wil natuurlijk niet naïef doen over de aanloop naar ziek worden. Maar als een infectie je pakt 'omdat je er geen weerstand tegen zou hebben' duurt het echt geen drie dagen voordat je dit voelt, hoor. Iedereen die wel eens de griep heeft gehad, weet dat je 's avonds op dezelfde dag al heel veel slechter kan voelen dan het zeurderige gevoel 's morgens van 'niet helemaal lekker' zijn. En pas als je 'echte' symptomen hebt, ben je pas ook 'echt' besmettelijk! Bovendien is dat juist wél overtuigend aangetoond (In Wuhan) Namelijk dat zgn. asymptomatische personen anderen niet besmetten. Is NUL van de gevallen overtuigend genoeg? Terug naar het begin... Er is nog na de eerste schrik nooit meer nodig geweest, dan meer (of alle) mensen overtuigend en ondersteund de ruimte te geven om bij de zwakste klachten direct thuis te blijven. En dan even niet bij een kwetsbare op bezoek te gaan. Dat hoeft geen 10 dagen te duren. Want als jij je niet snel slechter voelt, ben je ook geen groot risico of potentieel slachtoffer. En het risico dat teveel mensen van die situatie misbruik gemaakt zouden hebben was nog altijd zo'n 1000 miljard euro goedkoper geweest die de huidige toestand in Europa alleen al kostte aan ondersteuning voor de maatregelen. Maar blijkbaar is er geen enkel vertrouwen in het gezonde verstand en de autonomie van mensen. Zodanig dat we tot op ons diepst betutteld hebben moeten worden en dat voor allerlei scenario's kracht bijgezet moest worden met maatregelen om dit te bewerkstelligen. En, in die spiraal, zijn we nu ons eigen sprookje geloven omdat we al zoveel stapjes hebben meegedaan. Er is NOOIT meer aan de hand geweest dan dat de ongebreidelde bezuinigingen op de zorg onvermijdelijk een keer blootgelegd moesten worden als het zou samenvallen met een pittig winterseizoen. En daar is NIET op gereageerd, zelfs niet nadat we de eerste hausse gekeerd hadden. NU! Een jaar later, roepen we medische studenten op ter ondersteuning. Maar we hebben, zeker achteraf gezien, genoeg geld gehad om reservisten, oudgedienden of eerdere carriere-switchers op te halen en op te schalen voor het tweede winterseizoen, met de kennis van 2018 en vorig voorjaar! En het gebeurt nóg niet! Hoezo niet? Er wordt deze week wel groots bekend dat we 8,5 miljard vrijmaken voor het onderwijs. En er is ook nog geen enkel medicijn goedgekeurd. De beste stuurlui staan aan wal? Achteraf is misschien makkelijk praten, maar de critici hebben niets anders gezegd vanaf het begin. En die voorspellingen over het traject en de maatregelen die elkaar in overtreffende trap zouden gaan opvolgen, zijn over het algemeen wél uitgekomen! Maatregelen die we nu allemaal uitvoeren en waarvan toen critici om werden uitgelachen en weggehoond. Ik heb wel eens, als ervaringsdeskundige, aan mijn kinderen uitgelegd: "Als je een grens overgaat, bestaat meteen de grens niet meer". Dat hoeft niet altijd erg te zijn en je hoeft ook niet altijd dodelijk voorzichtig om een grens te nemen, maar het is wel een feit dat iets wat je een keer hebt gedaan, doe je heel veel gemakkelijker een tweede keer. De critici hebben de stapjes niet gezet, er niet in meegegaan. Maar zo is het ook een psychologisch zekerheidje dat dan de afstand groter wordt. Zij zien zo immers nog het verschil tussen stap 1 en stap 12, terwijl jij dat in dezelfde situatie anders ziet. Jij beoordeeld het verschil tussen stap 11 en 12 en bent daardoor gemakkelijker bereid ook stap 13 te zetten. Blinde afhankelijkheid Maar je bent bedot en je hebt er niet eens zoveel aan kunnen doen. Je bent blind afhankelijk geworden. Gemaakt! Omdat je met alle goedheid en het vertrouwen dat je in je hebt, terecht hebt mogen geloven dat het management het 'hele bedrijf' wilde redden. Er is misbruik gemaakt van jouw vertrouwen. Maar die gedachte komt vanuit je eigen beleving en hoe jij bent. Hoe jij het zou doen en bedoeld. Maar het management ziet dat vaak heel anders, weet meer! Zij hebben doorlopend hun piketpaaltjes al geplaatst en weten al precies wat ze bereid zijn wel en niet te willen opofferen. Ze hebben niet alles met je gedeeld, maar alleen het einddoel geschetst. Het bedrijf redden! Alleen het hoe, is je niet verteld. Dat kwam stapje voor stapje. Het management is er vooral veel aan gelegen om te verhullen dat de noodlijdende situatie van het bedrijf is ontstaan door verkeerde keuzes van eerdere kostenbesparingen, die zij zelf hebben genomen. "Uit de crisis loodsen" Hoe vaak hebben we dat niet gehoord vanuit de politiek? Al járen! In crisistijd moeten we vooral 'samen' offers brengen en bezuinigen om niet 'allemaal' ten onder te gaan! En zo hebben, met allerlei zwarte voorspelde doemscenario's, de bond en het personeel gezamenlijk ingestemd om salaris in te leveren. Maar vervolgens, een paar stappen verder, blijkt dat het onvermijdelijk was dat toch de helft van het personeel ontslagen moest worden en kan het bedrijf vervolgens verder. Met.... de helft van het personeel. Dat geschrokken over wat hen ook had kunnen overkomen, hetzelfde moet doen maar er meer, harder en gemotiveerder voor werkt dan daarvoor.... met een lagere vergoeding! Maar ook met hetzelfde management! Dat naar boven goede sier maakt met de lucratieve reorganisatie, daarvoor een extra bonus incasseert en de CV heeft opgepoetst. Niemand die na al die turbulente belevenissen nog nadenkt over de werkelijke reden van het ontstaan van de noodsituatie. Want als het het achter de rug is, zou kunnen blijken dat het zogenaamde 'onvermijdelijke' ontslag dus helemaal niet alleen maar door 'de turbulente ontwikkelingen' is ontstaan. Het is altijd al een van de scenario's geweest, waarvan op het moment dat het personeel zich bereid verklaarde om salaris in te leveren, al rekening mee was gehouden. En toen het personeel die stap had gezet, de verklaring voor het massa ontslag daarna is voorbereid. Stapje voor stapje. Omdat het wérkt als het zó werkt! Van blinde afhankelijkheid naar eerlijke en rechtmatige afhankelijkheid Nou, om af te sluiten: Op naar het hoger beroep voor de avondklok! Waarmee het management laat zien dat het hen helemaal niet om de de onrust, de inhoud en de rechten gaat van het personeel, waarvoor het de rechter verzocht om het te beëindigen, maar om de procedure. Want over volksgezondheid gaat dit al lang niet meer! Het droomscenario is dat de helft van het personeel allemaal samen het bedrijf overneemt, het management ontslaat, al het ontslagen personeel weer terughaalt en er vervolgens 'echt' samen de schouders onderzet. Die niemand meer achterlaat, niemand benadeeld en er een hele gezonde, eerlijke afhankelijkheid van elkaar ontstaat. Hoeveel stapjes er ook zijn gezet, het gezegde is niet voor niets: "Beter ten halve gekeerd dan ten hele gedwaald!"