Zoekresultaten

We hebben deel (9) achtergelaten met het spanningsveld dat de Bijbel het 'waarom' van het kwaad niet echt verklaard. Dat zijn de 'grotere' geloofsvragen, niet waar? Het is precies de vraag die mij pas nog werd gesteld door een intelligente jongeman die het geloof onderzoekt: " Als God alles geschapen heeft, dan ook de satan toch? Dat zou dan toch moeten betekenen dat God niet honderd procent zuiver goed is " Het zijn ook logische vragen, als je redeneert vanuit een menselijke orde en niet gelooft en gegrepen bent door de Heilige Geest. Dat is geen excuus om de vraag te ontwijken . Het perspectief van waaruit je kijkt, maakt een wezenlijk verschil. Want de Bijbel lezen als je hebt besloten om te geloven, werpt een heel ander licht op God, de mens en het kwaad. Laten we dat eens op een dieper niveau gaan bekijken. Want de Bijbel vertelt ons ook in de platte tekst er wel degelijk wat over. De twee waarheden die naast elkaar staan De Bijbel laat twee lijnen zien die tegelijk waar zijn: 1) God is volledig soeverein; niets valt buiten Hem Romeinen 11:36 “ Want uit Hem en door Hem en tot Hem zijn alle dingen .” Uit 1 Kronieken 29:11–12 " Van U, HEERE, is de grootheid, de macht, de luister, de kracht en de majesteit. Want alles wat in de hemel en op de aarde is, is van U... " "... U heerst over alles " 2) Het kwaad komt niet voort uit God. Hij is niet de bron Jakobus 1:13 " God kan niet verzocht worden met het kwade en Hij Zelf verzoekt niemand. ” 1 Johannes 1:5 “ God is licht en in Hem is in het geheel geen duisternis ” Dat is wat, menselijk gezien, het spanningsveld brengt. Want de satan is een schepsel en de mens is nota bene gemaakt naar Gods evenbeeld. Genesis zegt over de schepping van de mens: " En God zag dat het zeer goed was " De vraag blijft dus: Waar komt dan het kwaad of de zonde wél vandaan ?" Heeft God het kwaad geschapen? Dat lijkt God zelf te zeggen in: Jesaja 45:7 " Ik ben de HEERE, en niemand anders. Ik formeer het licht en de duisternis, Ik maak de vrede en schep het kwaad ; Ik, de HEERE, doe al deze dingen. " Ah, dus toch? ...Nee, toch niet! De Bijbel spreekt namelijk over “kwaad” in een brede zin een werkelijkheid die ook onheil, ziekte en oordeel kan omvatten. Het hier gebruikte Hebreeuwse woord ' ra ' is in de SV en de NB correct vertaald met kwaad, maar betekent ook rampspoed, onheil en oordeel. In deze context gaat het niet over 'moreel kwaad' of zonde, maar over Gods hand in de geschiedenis. De Septuaginta zegt hier dan ook 'kwade dingen' en, net zoals de HSV, hebben de meeste andere vertalingen zelf die nuance al aangebracht door hier onheil of rampspoed te plaatsen. Maar daarnaast is er ook moreel kwaad . Dat is wat de Bijbel zonde noemt. Er is onderscheid tussen kwaad en kwaad. Want niet al het kwaad is zonde, maar alle zonde is wél moreel kwaad. De Bijbel vertelt ons meer, via Jezus, Johannes en Jakobus. 1) Jakobus vertelt ons hoe zonde ontstaat. 2) Johannes vertelt ons wat de zonde is. 3) Genesis, bevestigd door Jezus, laat zien waar de verleiding vandaan komt. 1) Hoe ontstaat de zonde? Jakobus legt het uit en maakt er zelfs een bijna biologisch proces van. Het zaad dat wordt ontvangen maakt zwanger en baart zonde, die uitgroeit tot de dood. Jakobus 1:14–15 " Maar ieder mens wordt verzocht, als hij door zijn eigen begeerte wordt meegesleurd en verlokt. Daarna, wanneer de begeerte bevrucht is, baart ze zonde, en wanneer de zonde volgroeid is, baart ze de dood. " Zonde ontstaat dus niet doordat iets of iemand de mens dwingt, maar doordat een innerlijk verlangen wordt gevolgd wat uiteindelijk tot zonde leidt. 2) Wat is de zonde? Johannes gaat een nog stap verder en geeft ons de korte, maar krachtige definitie: “ De zonde is de wetteloosheid . ” ( 1 Johannes 3:4 ) Volledige tekst: " Ieder die de zonde doet, doet ook de wetteloosheid; want de zonde is de wetteloosheid . " Vanuit het Grieks is dat veel sterker dan alleen maar 'slechte daden' doen. Het betekent " leven los van Gods orde of wil " Dat is niet een regel overtreden, maar dat is je tegen de moraal van je eigen maker keren. En dat kan eigenlijk niet, als je zonder Hem niet zou bestaan. 3) Wat is dan het zaad, dat de mens verzoekt? De Schrift laat ons ook zien dat verleiding niet geheel uit het niets komt. Het is de verdraaiing van Gods woord, die misleidt en twijfel zaait. En daarmee wordt er een ander perspectief gepresenteerd. De slang die in de Bijbel verschijnt geeft ons de eerste voorbeelden hiervan in Genesis 3 : “ Heeft God werkelijk gezegd dat… ?” " U zult zeker niet sterven... " De draak of de slang die zich presenteert als een engel van licht. Jezus vertelt ons over de duivel in Johannes 8:44 : " Hij was een mensenmoordenaar van het begin af.. Hij staat niet in de waarheid, want er is in hem geen waarheid. Wanneer hij de leugen spreekt, spreekt hij vanuit wat van hemzelf is , "want hij is een leugenaar en de vader van de leugen." De 'vader' van de leugen, dat betekent de verwekker ofwel de bron. Er ontstaat hier een helder beeld De bron van de leugen komt van buiten . Maar die vindt aansluiting bij de mens van binnen . Door zijn eigen begeerte. Dat is wat Jakobus duidelijk maakt. Zonde ontstaat dus van binnen. Er is geen dwang. Het is een persoonlijke keuze om de verleiding te accepteren en te volgen, of die te weerstaan en af te wijzen. Maar, als een schepsel de leugen aanneemt, draait die God de rug toe en maakt zich daarmee los van God als de bron van waarheid en de bron van het leven. Je afkeren van wie je het leven geeft, betekent dus je wenden naar de dood die van de leugen is. Dat maakt het een pijnlijk en confronterend beeld: De leugen komt van buiten, De begeerte werkt van binnen, De keuze maakt het persoonlijk, De uitkomst is zonde door God de rug toe te keren. En die zonde is dan de wetteloosheid. Dat is niet het overtreden van regels, maar het loslaten van Gods gezag, door zélf te bepalen wat goed of fout is. We zouden dus kunnen zeggen; " Zonde ontstaat wanneer een 'geschapen wil' zich afkeert van God ." Dat is misschien geen volledige verklaring van het kwaad. Maar het is in mijn beleving waarschijnlijk het dichtstbijzijnde antwoord dat de Bijbel ons geeft. Gelukkig is er nog veel meer. Maar dat nemen we mee naar het volgende deel... #IkbeneenkindvanGod

De gemeente als bewijs van Gods eeuwige plan Wat in Job en Openbaring zichtbaar wordt gemaakt en zo beeldend wordt verteld is dat de kosmische strijd veel groter is dan wij begrijpen. Daar geeft Paulus in zijn brief aan de gemeente van Efeze nog een verbluffend extra inzicht bij. Het gaat over de volle werkelijkheid van God als geheel waar hemel en aarde  samen komen. Paulus noemt dat plan: Het geheimenis van Zijn wil Efeze 1:9–10 “ Hij heeft ons het geheimenis van Zijn wil bekendgemaakt … om in de volheid van de tijden alles wat in de hemel en wat op de aarde is onder één hoofd samen te brengen in Christus .” Wanneer alles samenkomt Het geheimenis is: Dat God alles - hemel én aarde - in Christus tot één geheel samenbrengt. In de Volheid van de tijden: Dat wil zeggen dat het een heel specifiek moment is, waarop alle afzonderlijke lagen van Gods heilsplan samenkomen en hun bestemming hebben bereikt. (Het Grieks is hierin heel krachtig en specifiek) Paulus laat ons zien hoe dit geheimenis dan op de aarde zichtbaar wordt gemaakt: In Efeze 3:6: “.. namelijk dat de heidenen mede-erfgenamen zijn en tot hetzelfde lichaam behoren en mededeelgenoten zijn van Zijn belofte in Christus, door het Evangelie... ” Dat verklaarde hij al in de aanloop hier naar toe in hoofdstuk 2: “ Hij heeft de twee tot één gemaakt... ” (Efeze 2:14) “ om in Zichzelf de twee tot één nieuwe mens te scheppen ” (Efeze 2:15) Geen chaos, maar een plan dat van eeuwigheid bestaat Dat is bijzonder veelzeggend als we dit betrekken op het onderwerp van een vervroegde ontsnapping. Deze theorie kan immers niet bestaan zonder een aantal opzichtige scheidingen aan te brengen. Namelijk die tussen Joden en heidenen en daarbij ook nog die tussen 'verdrukking' en 'grote verdrukking'. Geen scheiding meer in Christus Er zijn wel verschillende lijnen zichtbaar in Gods grotere plan, maar het kan haast niet duidelijker worden gemaakt met wat Paulus ons hierover uitlegt. 'In Christus’ is er geen enkel onderscheid meer in de toegang tot God: Joden en heidenen zijn gelijke erfgenamen. 'In Christus' wil hier zeggen vanaf Zijn kruisiging en daarna de wederopstanding. Paulus maakt ons dat duidelijk in de aanloop naar een nog grotere volgende stap door te melden: Dit geheimenis is mij door openbaring bekendgemaakt. Want in eerdere tijden was het niet aan mensen onthuld, maar nu heeft de Geest het geopenbaard aan Zijn apostelen en profeten. Een onthulling die groter is dan wij begrijpen En dan komt de volgende stap! Dat is als Paulus hiermee hemel en aarde verbindt en het nóg groter maakt dan wij kunnen begrijpen. Hieronder heb ik het opgedeeld, maar het is in de brief één lange volzin in Efeze 3:8–11: “ Mij, de allerminste van alle heiligen, is deze genade gegeven , om onder de heidenen door het Evangelie de onnaspeurlijke rijkdom van Christus te verkondigen, en allen te verlichten, opdat zij mogen begrijpen wat de uitwerking is van het geheimenis, dat door de eeuwen heen verborgen is geweest in God, Die alle dingen geschapen heeft door Jezus Christus , opdat nu door de gemeente aan de overheden en de machten in de hemelse gewesten de veelvuldige wijsheid van God bekendgemaakt zou worden , volgens het eeuwige voornemen dat Hij gemaakt heeft in Christus Jezus, onze Heere. ” Dit zijn van die zinnen die je leest, maar die niet meteen landen, ken je dat? Je voelt dat er iets groots wordt gezegd, maar het geeft niet direct een duidelijke vorm in je hoofd. Het is zo'n tekst die je moet ontleden, bijna in kruimels moet opbreken, om te zien wat er werkelijk staat. Juist omdat het zo ver buiten ons begrip ligt. We pakken daarom eerst de kern nog eens: “ opdat nu door de gemeente aan de overheden en de machten in de hemelse gewesten de veelvuldige wijsheid van God bekendgemaakt zou worden ” ' Wát ' er precies staat, dat is wel uit te leggen. Want wat hier staat is dat: De gemeente 'op zich' - openbaart de wijsheid van God - aan de hemelse orde!   Dat is op zichzelf al een hele bijzondere onthulling. Maar het is vooral de context er omheen van de héle passage, die explosief omvangrijk is. Het bevat zóveel informatie dat het juist daarom belangrijk is om zo dicht mogelijk bij de grondtekst te blijven. In onze HSV-vertaling zou je gemakkelijk kunnen denken dat Paulus hier 'de heidenen' uitlegt wat hun rol is in het geheimenis. Dat had ikzelf tenminste wel. Alsof de nadruk ligt op hún deelname. Dat zou kunnen komen, doordat is gekozen om het woord ' oikonomia ' te vertalen als ' gemeenschap '. Maar de letterlijke betekenis van oikos en nomos samen is: De wet of regels van het huis of huishouden . De manier waarop iets wordt ingericht en uitgevoerd. De planmatige uitwerking van 'het bestuur' eigenlijk. Het gaat dus niet om 'deelname', maar om 'de uitwerking' van het plan. Andere vertalingen komen dichter bij de grondtekst: NBV21: “ …allen in het licht te stellen, hoe dit geheimenis zich verwezenlijkt… ” Willibrord: “ …en allen te doen zien, hoe het geheimenis gerealiseerd wordt… ” De Naardense Bijbel komt het dichtst bij de grondtekst: “ …en allen te doen oplichten, wat de huishouding is van het geheimenis… ” Dag nog een paar belangrijke begrippen uit deze zin toegelicht: Door de eeuwen heen verborgen: Dit plan was van eeuwigheid af verborgen, in God zelf , en pas in Christus is door God geopenbaard. Volgens het eeuwige voornemen: Het plan van God is geen noodoplossing of een reactie op de zondeval , maar een voornemen dat van eeuwigheid af in Hem besloten lag. Al vóór de schepping! Hier wordt het alweer een stuk lastiger voor beperkte menselijke kennis. Dat alles in Christus zou samenkomen is geen reactie van God geweest op de zondeval. Dat plan was er al vóór de schepping! En deze melding is echt geen incident. De Bijbel zegt dit op meerdere plaatsen: Efeze 1:4–5 “ Hij heeft ons uitverkoren in Hem vóór de grondlegging van de wereld… ” 2 Timoteüs 1:9 “ …genade, die ons gegeven is in Christus Jezus vóór de tijden der eeuwen. ” 1 Petrus 1:20 “ Hij (Christus) is van tevoren gekend vóór de grondlegging van de wereld… ” En dan tot slot heel duidelijk in Kolossenzen 1:16 “ Alle dingen zijn door Hem en tot Hem geschapen ” Dat Jezus er al vóór de schepping was, dat is wel gebruikelijk kerkonderwijs. En God vertelde ons ook al dat er meer is en dat het groter is, via Job en Openbaring. Maar waar het ons begrip veel gemakkelijker overstijgt is dat alles al 'besloten' zou zijn vóór de schepping en dus ook al vóór de zondeval. De zondeval is immers wat alle ellende, de diepe gebrokenheid en het zware lijden heeft veroorzaakt in de wereld en in de geschiedenis van de mensheid. Want wat is dan de rol en het nut geweest van de zondeval in de schepping ? Dat zou de ongemakkelijke vragen uit Job kunnen versterken. Zijn wij, net als Job was, ook als geheel, bedoeld als een demonstratie? En is dan de zondeval een bewuste keuze geweest? En zo ja, waarom? Het maakt ook de, nog komende, waarheid van Openbaring heel ongemakkelijk. Zoals ik eerder schreef, dit is precies de psychologie die een natuurlijke behoefte in ons oproept om het te ordenen in begrijpelijke verklaringen. Onze neiging om uit die onrust te willen ontsnappen, is bijna niet te bedwingen. En dat komt omdat de Bijbel zelf, precies zoals in Job, twee ingewikkelde kwesties tegelijk overeind houdt en naast elkaar laat bestaan. 1) God is volledig soeverein; > Niets valt buiten Hem . 2) God is niet de auteur van kwaad; > Hij veroorzaakt het niet . Het is een spanningsveld dat de Bijbel laat staan en niet wordt verklaard. En daar ga ik graag mee verder in volgende delen. Boeiend genoeg om te volgen lijkt me. #IkbeneenkindvanGod

Een bijzondere verbinding tussen Job en Openbaring In het vorige deel heb ik wat mij betreft goed kunnen laten zien dat overwinning door trouw en volharding tot het einde, niet een kwestie is van enkele teksten. Het is een rode draad die door de hele Bijbel trekt. Trouw zijn aan God betekent in deze wereld; Tegenstand, haat, vervolging, beproeving en lijden. Er bevindt zich in dit verband nog een heel bijzonder boek in de Bijbel. Een beetje een buitenbeentje. Enigszins afwijkend, ongemakkelijk en een boek dat vragen oproept. Maar onmiskenbaar een Boek dat, in mijn beleving, met een speciale reden is opgenomen. Het geeft ons namelijk cruciaal en een onmisbaar zicht op het onderwerp 'beproeving en lijden' op deze aarde. Het is het boek dat de vraag stelt die ieder van ons wel eens heeft gefluisterd: " Waarom, God ?" Dat boek is Job Job is het verhaal dat mijn bekering bekrachtigde. Voor mij is Job verbonden aan een hele bewuste ervaring, die mij voor het eerst raakte en waarmee Gods sturing in mijn leven werd bevestigd. Mijn artikelenserie over Job, veel later nog, deed nog eens opnieuw hetzelfde voor mij. En het is een fundamenteel anker gebleven in mijn geloofsbeleving. Want in Job wordt precies de kwaadaardigheid blootgelegd die in onze wereld actief is. God waarschuwt ons indringend voor de macht en de kracht van satan, maar laat tegelijk zien dat Hij veel groter is. God heeft het kwaad onder controle, als een schoothondje aan een lijn. Maar, God laat ook toe wat er met Job gebeurt . Een ongemakkelijke confrontatie! Het verhaal van Job in een notendop Job verliest niet alleen zijn rijkdom, maar ook al zijn kinderen. Tien kinderen maar liefst, die hij op één dag verliest. In slechts enkele akelige boodschappen achter elkaar wordt het hem verteld. Maar dat is nog niet genoeg. Hij verliest in een tweede ronde ook nog zijn gezondheid en zijn hele sociale omgeving. Job leeft met een rottende huid in afzondering. Met stenen scherven krabt hij zijn vel. Zijn vrouw, de persoon die het dichtst bij hem staat, verwijt hem haar verdriet en zegt hem dat hij God moet verlaten. En als dan toch een paar van zijn vrienden hem komen opzoeken, dan vertellen ze hem om de beurt óók nog eens dat ze hem niet geloven. Hij moet wel iets op zijn kerfstok hebben gehad om God zo boos te maken. Of hij liegt, of hij verbergt iets. Hoe eenzaam kun je zijn? Geestelijk gebroken, lichamelijk afgetakeld en sociaal verstoten, en dan ook nog beschuldigd worden door de mensen die je zouden moeten steunen en troosten. Het gebeurt allemaal met de goedkeuring van God. Waarom lijdt de rechtvaardige? De vraag " waarom lijdt de rechtvaardige ?" wordt in het boek Job indringend gesteld en inhoudelijk uitvoerig besproken. Maar Job krijgt geen antwoord. Als God op het toneel verschijnt, negeert Hij die vraag ook volledig. Maar hij vraagt wel aan Job: " Ken jij de wetten van de Hemel ?" God maakt ons via Job duidelijk dat Hij een orde bestuurt die oneindig veel groter is dan de mens kan overzien. Hij geeft Job ook geen reden voor het lijden. Maar de lezer krijgt wél een klein stukje van die achtergrond te weten. En dat is een hele lastige. Het lijkt immers wel een weddenschapje met de satan . Sterker nog, God zelf wijst Job áán, en attendeert de satan op Job. En vervolgens mag de satan Job helemaal ruïneren en alles van hem afpakken. Dat zijn precies de ongemakkelijke kwesties waar wij als mensen mee worstelen. Wij krijgen de 'onuitsprekelijke genade' tegenover groot en 'onrechtvaardig lijden' niet in balans met elkaar. En die balans hebben wij in ons hoofd nodig om God een acceptabele plek te kunnen geven. Iets dat het voor onze menselijke orde begrijpelijk maakt. Job is dus best een uitdagend boek om te verteren als je leeft met de gedachte: " God is liefde, Jezus is onze vriend, en door Zijn genade zijn wij gered ." Natuurlijk is dat waar! Maar Job herinnert ons eraan dat die waarheid niet het héle plaatje is. Er is ook een werkelijkheid van onbegrijpelijk lijden, van een vijand die rondgaat, en van een wereld die onder de vloek ligt. Job en zijn vrienden Voor wie leeft vanuit deze gedachte van de genadeprediking, wringt de waarheid van Job net zo ongemakkelijk als die van Openbaring. Want in beide boeken komt 'onbegrijpelijk en vernietigend zwaar lijden' terug. In Openbaring komt, net als in Job, ook de enorme macht en kracht van de satan weer duidelijk in beeld. En dan tegelijkertijd ook weer Gods onbetwiste majesteit. Maar... waar we het in Job nog kunnen wegzetten als een symbolisch verhaal uit de oudheid, betreft het in Openbaring een tijd die nog moet komen ! Mogelijk zelfs onze eigen toekomst. En dat is wat veel mensen in een soort psychologische spagaat brengt, Ik schreef daar al over in deel 6. Maar daarover later nog meer. Twee sleutelinzichten uit Job Want God ons in Job geeft, is een overdonderend belangrijk inzicht. En dat God ons ook al direct meegeeft in het oudste verhaal van de Bijbel. Zo krijgt iedereen die het boek onder ogen krijgt dezelfde twee sleutelinzichten , tot in de verre toekomst. 1- Het lijden van de rechtvaardige is niet altijd direct te verklaren . 2- God heeft de volledige controle. Dus ook over het lijden. Dat is in principe alles wat je moet weten om in volle overgave en met groot vertrouwen in Gods Heilsplan naar de verre toekomst te kunnen kijken. Dat is wat verkeerde conclusies voorkomt en maakt dat het zoeken naar een begrijpelijke menselijke verklaring niet nodig is. Job stelt de vraag Openbaring geeft het antwoord Maar Job en Openbaring zijn meer met elkaar verbonden dan je zo op het eerste gezicht zou denken. Job wordt gezien als een van de oudste verhalen in de Bijbel. Openbaring is het laatst geschreven boek. En daarin wordt Job deels beantwoord. Het verhaal van de hemelse orde gaat in Openbaring verder. Het boek Job stelt de vraag : Waarom lijden rechtvaardigen ? Openbaring antwoordt : Omdat er een kosmische strijd gaande is ! Beide boeken geven ons een inkijkje in de hemelse orde. In Job verschijnt de satan nog in de raadszaal van de hemel als de aanklager. In Openbaring wordt het doek verder opgetrokken. Daar wordt duidelijk wat er gebeurt nadat Jezus is opgestaan en vanaf de aarde opstijgt via de hemelvaart en terugkeert in de hemel en als de overwinnaar. De aanklager is zijn functie kwijtgeraakt. Want het heilige bloed van het Lam heeft alle aanklachten bedekt. Er ontstaat oorlog in hemel en Michaël verslaat de draak. De satan wordt definitief vanuit de hemel, op de aarde geworpen. Hij heeft geen toegang meer tot de hemel. Vanaf dat moment gaat hij op aarde rond als een briesende leeuw, zoekend wie hij kan verslinden. Openbaring 12: 12 "... Wee hun die de aarde en de zee bewonen, want de duivel is naar beneden gekomen, naar u toe, in grote woede, omdat hij weet dat hij nog maar weinig tijd heeft. " In drie grote paragrafen vertelt hoofdstuk 12 van Openbaring in een notendop de hemelse geschiedenis die al begon van voor ons bestaan. De laatste verzen vertellen ons tegen wie de draak zijn oorlog voert. Het zijn zij die : " De geboden van God in acht nemen en het getuigenis van Jezus Christus hebben " Openbaring 12:17b   Gaat het hier dan over de Joden? Laten we daarmee eindigen om op te kauwen en te verteren, zodat we gevoed door kunnen gaan naar de volgende delen. Want dan heeft ook Efeze ons nog iets heel uitzonderlijks te vertellen. Iets wat ik persoonlijk nog nooit besproken heb gehoord.... #IkbeneenkindvanGod

Overwinning door Trouw of door Ontsnapping De Rode Draad van Genesis tot Openbaring In deel 6 stipte ik al even aan wat het idee van ontsnapping psychologisch met ons kan doen. Maar het is niet mijn bedoeling om een strijd om gelijk te beginnen of om tekst tegenover tekst te gaan zetten. Elke stroming kan met een bepaalde interpretatie van deze teksten, haar eigen theorie heel goed bevestigen. Ik zou graag groter willen kijken en beschouwen wat de Bijbel als geheel laat zien en ons wil vertellen. Van Genesis tot Openbaring. Wat is de rode draad die het volledige beeld begrijpelijk maakt? Wat is de kern en het hart van Gods heilsplan? Eén ding is dan alvast duidelijk: het draait nooit om ons schema, maar om Hem. De Bijbel is één verhaal en heeft maar één held De laatste bazuin, het uur van de verzoeking, de dag van de Heer, de verzameling en verzegeling, de val van Babylon, de opstanding en het oordeel. Het gaat allemaal over de glorieuze wederkomst van Jezus. In het boek Openbaring! Maar het begint bij het begin. Want het is ook de schepping, de zondvloed, de taalverwarring, de selectie van Israël, de Wet, de kruisiging, de verlossing, het Evangelie en de genade: Alles gaat over Hem. Het zijn geen losse fragmenten, maar het is één doorlopende geschiedenislijn van God en Zijn Woord. Zijn verhaal wordt verteld. En daar is niets geheimzinnigs aan. Het is juist volledig transparant en alles ademt Zijn soevereine majesteit, Wat er in de hele Bijbel wordt neergelegd is een duidelijk en vast patroon: Het is overwinning door trouw. Dat patroon is zichtbaar vanaf het begin: In Genesis : De belofte wordt gegeven, maar het geloof wordt beproefd. Het Oude Testament : Israël wordt geroepen tot trouw aan de Wet, door beproevingen heen. De Psalmen : Dwars door het lijden heen, houdt David vast aan Gods belofte. De Profeten : Oproep tot terugkeer naar trouw en God belooft verlossing voor volharding Mattheüs tot Johannes; Het Evangelie : De vervulling van de Wet en de verlossing. Jezus gaat de ultieme weg van trouw tot in de dood. De weg naar het Koninkrijk is de weg van het kruis. Handelingen en de Brieven : De gemeente wordt gevormd en onderwezen in trouw en volharding. Openbaring : De uiteindelijke overwinning van wie volharden tot het einde. Alles staat in het teken van volgen, gehoorzamen, trouw, liefde en volharding. Het grote voorbeeld: Jezus Christus En dan is er het grote voorbeeld waar de hele Bijbel over gaat: Jezus Christus, de Zoon van God zelf. Niet weggenomen vóór de confrontatie, maar gehoorzaam tot in de dood. En Jezus is het hoofd van de gemeente. De gemeente is Zijn lichaam. En als het hoofd die weg is gegaan, waarom verwachten wij als lichaam dan een andere weg te mogen gaan? Jezus heeft weliswaar gezegd: " Neem Mijn juk op u... want Mijn juk is zacht en Mijn last is licht " (Mattheüs 11:29-30). Maar dat gaat juist niet over het lijden en beproevingen. Dat gaat over het leren kennen van God, de hoopvolle boodschap van het Evangelie. Want verder is Jezus niet ontwijkend over lijden en beproeving. Integendeel, Hij is doorlopend heel duidelijk. Hij zegt nergens: " Volg Mij en Ik haal je uit alle moeite. " Wat Hij wél zegt: " Laat wie achter Mij aan wil komen, zichzelf verloochenen, zijn kruis opnemen en Mij volgen. " Markus 8:34 " U zult door allen gehaat worden omwille van Mijn naam. " Mattheüs 10:22 " In de wereld zult u verdrukking hebben, maar heb goede moed; Ik heb de wereld overwonnen. " Johannes 16:33 " Wie zijn leven vindt, zal het verliezen; en wie zijn leven verliest omwille van Mij, zal het vinden. " Mattheüs 10:39 Steeds opnieuw gaat het over het volgen van Jezus voorbeeld en de weg die Hij ook is gegaan. En alle andere belangrijke figuren in de Bijbel zijn altijd mensen die God volgen en trouw zijn. Neem je kruis op en volg Mij De belofte en de vervolging in één adem In het Marcusevangelie wordt uitgelegd dat wie huis en haard achterlaat omwille van Jezus, honderdvoudig ontvangt . " Nu in deze tijd, met vervolgingen " dat is wat erbij staat. ( Marcus 10:30 ). De zegen en de vervolging staan in één zin. Ze zijn onlosmakelijk met elkaar verbonden. De apostelen prediken precies hetzelfde in al hun brieven. Het is basisonderwijs voor nieuwe christenen: " Wij moeten door veel verdrukkingen het Koninkrijk van God binnengaan. " Handelingen 14:22 (Paulus en Barnabas bezoeken 'nieuwe' gemeenten) " Geliefden, laat de vurige beproeving onder u niet vreemd zijn... maar verblijd u naarmate u deel hebt aan het lijden van Christus. " 1 Petrus 4:12-13 En dan heel sterk en duidelijk: " Aan u is het uit genade gegeven om niet alleen in Christus te geloven , maar ook voor Hem te lijden . " Filippenzen 1:29 " Als wij kinderen zijn, dan ook erfgenamen... als wij tenminste met Hem lijden, opdat wij ook met Hem verheerlijkt worden. " Romeinen 8:17 Hoop en belofte als anker in de beproeving Dit alles gaat doorlopend gepaard met hoop en belofte. Dat is het vergezicht dat geboden wordt, het einddoel. Trouw en geloof hiermee worden gesteund tot naar de volharding toe. Om daarmee juist zo ver voorbij het lijden te kijken dat je er overheen kunt kijken. Jezus begint al vroeg in het eerste Evangelie met de zaligsprekingen: " Zalig bent u als men u smaadt en vervolgt... Verblijd u en verheug u, want uw loon is groot in de hemel. " Mattheüs 5:10-12 Paulus schrijft: "I k ben ervan overtuigd dat het lijden van de tegenwoordige tijd niet opweegt tegen de heerlijkheid die aan ons geopenbaard zal worden. " Romeinen 8:18 " Onze lichte verdrukking, die van korte duur is, werkt voor ons een alles overtreffend eeuwig gewicht van heerlijkheid. " 2 Korinthe 4:17 En Petrus wijst vooruit: " Wanneer de Opperherder verschijnt, zult u de onverwelkbare kroon van heerlijkheid ontvangen. " 1 Petrus 5:4 Lijkt dit op voorbereiding voor een ontsnapping? Of is dit een houvast bieden, juist voor IN de beproeving? En welk moment zou Petrus dan bedoelen met " wanneer de Opperherder verschijnt "? Dat is geen ontwijking vóór de verdrukking, maar het beeld van de glorieuze ontmoeting met Jezus erna, of aan het einde ervan. Openbaring is de afronding In allerlaatste Boek wordt het patroon afgerond. De boodschap is nog sterker dan die van het Evangelie en de Brieven; met meer nadruk en met grimmiger beelden tot aan de glorieuze overwinning. Openbaring 2:10 " Wees trouw tot de dood, en Ik zal u de kroon van het leven geven. " Openbaring 3:21 " Wie overwint, zal Ik geven met Mij te zitten op Mijn troon. " Openbaring 21:4 " God zal alle tranen van hun ogen afwissen, en de dood zal er niet meer zijn. " Openbaring 22:12 " Zie, Ik kom spoedig en Mijn loon is bij Mij. " Koning Jezus heeft het loon bij zich, om een ieder uit te betalen. Het verdiende loon voor zowel het kwaad als voor de heiligen. En dan nu de vraag; Zou het mogelijk zijn dat: -Er een ándere weg is dan die van het kruis opnemen om Jezus te volgen? -De mens náást onuitsprekelijke genade, een tweede ontsnappingsroute krijgt? -God ons een ándere weg geeft dan de weg die Hij in Jezus Christus is gegaan? Er is nog een boek in de Bijbel dat deze waarheid op een heel bijzondere manier verteld en ons voorbereidt. Een boek dat de vraag stelt die ieder van ons wel eens heeft gefluisterd: " Waarom, God ?" Dat boek is Job. Het oudste verhaal in de Bijbel waarin God ons al leerde om door een andere bril naar het lijden te kijken. God laat hier namelijk óók zien dat Hij toelaat wat er met Job gebeurt. Daar gaan we in het volgende deel naar kijken. #IkbeneenkindvanGod

Een opname zónder grote verdrukking Graag wil ik dit onderwerp beginnen met mijn spijt te betuigen voor mijn aandeel in het verspreiden van een heel riskant dogma. Dat was met overtuiging, maar misschien niet even zorgvuldig, denk ik nu. Dat ga ik vanaf hier eerst onderzoeken. Het gaat om een ongelooflijk populaire theorie die miljoenen aanhangers heeft. Vooral in de Anglo-Amerikaanse geloofswereld, waar het bekend staat als " The Rapture " voor " The Great Tribulation ". In het Nederlands is het " De Opname " van de bruid van Jezus, die plaatsvind voor de " Grote Verdrukking ". Het idee van ' de Opname ' is op zich geen riskant dogma, maar mogelijk wél het risico achter het idee dat dit allemaal vóór de ‘ Grote Verdrukking ’ zal gebeuren. Wat is de grote verdrukking ? De drie opvattingen van de opname De 'Grote Verdrukking' is volgens Christenen een toekomstige periode die de eindtijd inluidt. Een periode waarin God over het kwaad in de wereld zal oordelen en ermee zal afrekenen. Het zullen zeven apocalyptische jaren zijn met immense catastrofes en rampen voor de wereld, op een ongekende schaal. In volgorde beschreven in het boek Openbaring, met het verbreken van zeven zegels. Drie stromingen die eindigen in dezelfde poel op één punt. Pre-Tribulation Miljoenen Christenen denken dat ' zij die geloven in Jezus Christus ' in een split second zullen veranderen in mensen met een verheerlijkt lichaam en daarmee in dat astrale lichaam Jezus tegemoet zullen gaan in de wolken. In de praktijk zou dit betekenen dat, in een oogwenk, miljoenen mensen zullen verdwijnen en we overal op aarde, alleen hun lege kleding nog zullen aantreffen. Het is een verhaal dat al meerdere keren succesvol is verfilmd. Al vanaf 1972 met de film "Thief in the Night, die zijn vervolgd met "A Distant Thunder", "Image of the Beast" en "The Prodigal Planet" De bekendste is wel de " Left Behind " trilogie, van 2000 tot 2005. In 2014 nog opgevolgd door een vierde remake, met Nicholas Cage in de hoofdrol. Je kunt in de VS in een taxi stappen en dan nog altijd stickers op het dashboard tegenkomen. Die zijn ontstaan in de jaren 80-90 met teksten als: " Warning: In case of Rapture, driver will disappear ." " In case of Rapture, this vehicle will be unmanned. " Dat is wat het begin zal inluiden van het einde. De wereld zal in chaos worden gestort. Het is voor achterblijvers de allerlaatste kans om zich alsnog te bekeren, maar dat zal dan als martelaar zijn. Want de 'Left Behinds' krijgen niet alleen te maken met alle verschrikkingen van God, maar óók nog eens met vervolging door de antichist. Wie zijn geloof dan zal betuigen, moet dat met de dood bekopen. Dat is de stroming die bekend staat Pre-Trib (Pre Tribulation) Mid-Tribulation Maar mogelijk wordt deze tijd van verdrukking verdeeld in twéé perioden van drie en een half jaar. Dat is gebaseerd op de uitleg van " Een tijd, Tijden en een halve Tijd " die we kunnen vinden in de profetieën van de profeet Daniël. Hierdoor wordt deze zeven jaar verdeeld en is alleen het laatste deel de echte ' gróte ' verdrukking! De áánloop naar 'de eindtijd' zullen we dus als gehele mensheid nog samen mee gaan maken, maar alleen Christenen zullen de tekenen kunnen waarnemen en weten dat hun tijd 'nadert'. En in het midden van die zeven jaar worden alleen de gelovigen opgenomen. Maar ook hier is dat nog altijd vóór de ' gróte ' verdrukking. Dit is de stroming die bekend staat als Mid-Trib (Mid Tribulation) Post-Tribulation of End-Tribulation De derde optie, geldt als 'ouderwets' en is het minst populair is in de 'moderne' geloofswereld. Het is dan ook de oudste theorie en geldt binnen de traditionele kerken, zoals in de Gereformeerde en Lutherse kringen. Dat wil zeggen: Er is wel een Opname, maar die vindt plaats aan het einde van de Grote Verdrukking. Gelovigen blijven op aarde en doorstaan de gehele periode van verdrukking en vervolging, net zoals de eerste Christenen lijden ondergingen. De Opname en de zichtbare Wederkomst van Christus zijn in deze visie één gelijktijdige gebeurtenis . Er is geen geheimzinnige 'tussentijdse' ontsnapping. En dat is de End-Trib of Post-Trib theorie. Het alternatief: Er is geen opname. Het is science fiction! Natuurlijk zijn er nog meer alternatieven, want niet iedereen op deze wereld gelooft in Jezus Christus. De seculiere wereld is niet eens op de hoogte van al deze stromingen en de verschillende opvattingen hiertussen, van Christenen. Ik stapte zelf de gelovige wereld in als nieuwe bekeerling, na mijn 50e. Ik had weliswaar mijn vroege christelijke opvoeding wel in mijn rugzak. Maar ik had heel duidelijk afstand genomen van dat 'vroeger' en ook heel bewust. Hersenspoeling en indoctrinatie Wat mij verteld was over geloof, heb ik als " psychologische indoctrinatie " afgewezen. Daar was niets van waar geweest. Het was angstpropaganda dat als een middel diende om controle uit te oefenen over een groep kwetsbare mensen. Een vorm van hersenspoeling die in sektes gebruikelijk is. Want deze leer over de opname is in mijn jeugd ook gebruikt. Op een manier die diepe sporen naliet. Kinderen werden daarmee doodsbang gemaakt. Zodanig dat existentiële paniek hen kon overvallen als er zich een moment voordeed, dat er even niemand in huis te vinden was. (Dat met een toevallige samenloop wel eens gebeurde) en dat kinderen dan dachten: " Ooh, de opname is geweest en ik ben alleen achtergebleven!" Ik ken zelf dat gevoel en ik was daar zeker niet alleen in. Dit soort ervaringen werden wel eens lacherig in groepen gedeeld. Dat je dan heel erg opgelucht was, als je dan toch ineens vader of moeder aan zag komen. Dus na mijn afscheid van deze sekte, geloofde ik ook helemaal niets meer van deze hele theorie . Ineens miljoenen lege kleren op de wereld is science fiction Chaos op de hele wereld, doordat van alle kleine kinderen en gelovigen, alleen nog maar hun kleren te vinden zou zijn, beschouwde ik als science fiction . In het begin heb ik het mijn huidige vrouw ook best heel moeilijk gemaakt door haar te bevragen op dit ongeloofwaardige 'fantasie model' van gelovigen. Ook nadat ik tot geloof was gekomen, heb ik in diverse gesprekken met gelovigen, met de stelligheid die ik toen nog had, deze illusie ongenuanceerd afgewezen: " Hoe konden gelovigen van vandaag dénken dat na 2000 jaar Christenvervolging, dat hen als laatste generatie ineens een bijzondere gratie verleend zou worden ?" Toch de acceptatie van de opname vóór verdrukking Maar bijzonder genoeg, nam ik wat verderop in die nieuwe geloofsreis, het idee van de opname vóór verdrukking gaandeweg toch over. Dat was niet alleen gebaseerd op de overtuiging van ongeveer alle Christenen in mijn omgeving. Maar ook door de confrontatie met een vaste set van Bijbelteksten, die voor dit dogma steeds werden ingezet. Het waren teksten die ik in mijn jeugd natuurlijk zelf nooit echt goed had gelezen of begrepen. En met de toelichting en de context leken deze Bijbelteksten echt hele duidelijke aanwijzingen te geven. En zo raakte ik langzaam maar zeker ook steeds meer overtuigd van deze opname theorie . Maar mijn mening hierover is ondertussen aangepast op voortschrijdend inzicht. Of en waarom dat belangrijk is en hoe dat is gekomen, vertel ik u graag in de volgende delen. Wordt vervolgd.... #IkbeneenkindvanGod

Schuurt er iets tussen de Opname en Openbaring? En dan komen we tot het punt waarop, wat mij betreft, een opname van de gemeente vóór de 'grote verdrukking' schuurt met de Bijbelse werkelijkheid. Want hier is het waar het juist 'menselijk' begint te worden, in plaats van Bijbels. Het boek Openbaring is in de kerkgeschiedenis al wel vaker het onderwerp van discussie geweest. Maar de latere reden zou kunnen zijn dat wij, in onze moderne wereld, steeds meer afstand hebben gekregen tot beeldtaal. Dat staat nu veel verder van ons af dan voor veel vroegere beschavingen. Meeslepende beeldtaal die niet werd begrepen Het boek is natuurlijk groots en meeslepend in symbolische beeldtaal. Een vrouw die op een draak rijdt, sterren die op aarde vallen, meerkoppige monsters die uit de zee oprijzen en sprinkhanen met mensengezichten. Voor een moderne lezer is deze beeldtaal geen vanzelfsprekende taal meer. Wij kunnen zulke beelden niet meer zo gemakkelijk intuïtief omzetten naar een begrijpelijke orde. Daardoor is Openbaring voor ons een lastig, ongemakkelijk boek geworden. En dat zien we ook terug in de meer recente kerkgeschiedenis. Maarten Luther had grote moeite met dit boek. Calvijn schreef commentaar op vrijwel elk Bijbelboek, behalve Openbaring. Erasmus was dan geen uitgesproken tegenstander, maar ook hij had er weinig affiniteit mee en liet het grotendeels links liggen. Het is ook op meerdere fronten een ongemakkelijk boek. Het spreekt van oordeel met rampen en verwoestingen van ongekende omvang, die onze 'mooie' wereld zullen treffen. Dat kan het voor een lezer onheilspellend en zwaar maken. Een boek dus om eerder van weg te kijken dan je er verder in te verdiepen. "The Rapture" van de 19e en de 20e eeuw Totdat in de 19e eeuw plotseling deze compleet nieuwe interpretatie opkwam van "The Rapture" die razendsnel populair werd. Een hele recente visie dus. Ontstaan in Ierland en Schotland. De namen die daarbij vaak genoemd worden zijn: Margareth MacDonald , Edward Irving (Schotland) en Nelson Darby (Ierland) Cyrus Irving Scofield zorgt vervolgens voor miljoenen aanhangers in de VS Rond 1830 werd in de kringen rond Predikant Edward Irving een aansprekend visioen van Margaret MacDonald bekend. Wellicht de eerste aanzet tot nieuwe interpretaties? Want veel christenen probeerden de gebeurtenissen van hun tijd (revoluties, oorlogen, veranderingen in Europa) te verbinden met de eindtijd. De kerk van toen, (eind 18e en begin 19e eeuw) had daarom ook grote interesse in Bijbelse profetie. Men voorspelde een terugkeer van profetie, grote opwekking en was sterk bezig met de gaven van de geest, zoals de tongentaal. Er waren evenementen zoals profetieconferenties  (Powerscourt Conference) waar men dan samen de Bijbel onderzocht. Dat is waar charismatische Schotten en Ierse gelovigen elkaar ontmoeten. In deze setting ontstonden zo ook nieuwe interpretaties van profetie. Maar historici zijn het erover eens dat uiteindelijk de Ierse Theoloog Nelson Darby zich de man mag noemen die dit systeem theologisch heeft uitgewerkt. (laat 1800) De "Scofield Bijbel" De echte katapult ontstond toen het overwaaide naar de VS en het vervolgens explodeerde. Scofield  was een jurist die in zijn latere leven Predikant is geworden. Hij heeft de Scofield Reference Bible  geschreven die in 1909  is uitgegeven. Zijn (studie)Bijbel bevatte schema’s, indelingen en verklarende notities in de hoofdteksten. Scofield heeft de theorie van Darby nog veel dieper uitgewerkt. Tot de huidige strakke en georganiseerde vorm in zijn Scofield Bijbel. Hij was in zijn eerdere leven advocaat en officier van justitie. Beroepsmatig al bedreven in het ordenen van teksten. Het systematisch indelen in categorieën en schematische overzichten. Hij heeft een overzichtelijke structuur geboden met zijn werk, dat goed past bij zijn eigen georganiseerde denkstructuur en methodiek. En zo schreef Scofield een nieuw type (studie) Bijbel, die in de vroege 20e eeuw (vanaf 1909) door ongeveer heel Evangelisch Christelijk Amerika werd gebruikt. Dat is waarmee de opname theorie van 'The Rapture' een échte vlucht heeft genomen en zo miljoenen aanhangers kreeg. The Scofield Reference Bible Die enorme aantrekkingskracht is 'menselijk gezien' eigenlijk heel erg gemakkelijk te verklaren. Deze theorie heeft een begrijpelijke orde en een overzichtelijke structuur gegeven aan ingewikkelde ondoorzichtige materie. En een eenvoudig verhaal verspreid zich veel sneller. Openbaring lijkt complex omdat het veel symboliek heeft, maar is vooral lastig omdat het veel profetie bevat. Gebeurtenissen die nog in de toekomst vervuld moeten worden. Dat maakt het gevoelig voor speculaties en de open ruimte voor verschillende interpretaties. Maar bij complexe materie of teksten zoals Openbaring maakt dat er bij mensen een sterke behoefte aan structuur en overzicht ontstaat. Om duiding te kunnen geven die de onrust tot rust brengt. Om het te kunnen snappen. En dan helpt het dat iemand een overzichtelijk schema maakt. Dat is een bekend psychologisch mechanisme. Daarom zoeken we een therapeut als we er zelf niet meer uitkomen. Die moet dan orde scheppen en inzicht geven in oorzaak en gevolg, ontstaan in je kindertijd. Dat is wat het dan begrijpelijk kan maken, geeft een tijdlijn en dat brengt houvast. En dan is er weer controle. De leer van een voortijdige opname is precies wat zo’n overzicht brengt: opname van gelovigen zeven jaar verdrukking antichrist wederkomst koninkrijk Zo'n schema maakt een ingewikkeld en profetisch boek dan ineens ordelijk en de tijdlijn geeft een voorspelbare houvast. Dat is psychologisch heel aantrekkelijk . Maar als je Openbaring echt leest en bestudeert, dan zie je dat het doel eigenlijk heel anders is. Deze briefing lijkt helemaal niet bedoeld om ons een chronologische tijdlijn te geven. Het is veel eerder bedoeld om gelovigen moed te geven, door hen te waarschuwen voor wat komen gaat. Hen daarop voor te bereiden en hen te leren volharden. Het is een afsluiting van de lijn die het Nieuwe Testament doorlopend volgt. Is er een risico van geloven in deze theorie? En dan kom ik op het gevaar dat achter dit dogma schuilgaat. Want het geloven in een voortijdige opname doet iets met onze perceptie. Psychologisch gezien ! Het creëert namelijk een virtueel eindpunt voor onze eigen geloofsreis. Een eindpunt dat ons geruststelt en tegen ons zegt: " Dit is niet voor ons . " “ Voordat de verwoestende apocalyps losbreekt, zijn wij al weggenomen!" En dat zet de echte urgentie  van Openbaring op afstand. Want ons innerlijke eindpunt  ligt dan, onwillekeurig, vóór de verdrukking! Met hoe ons brein werkt, kunnen we dan ook niet meer zo heel goed daar nog 'voorbij' kijken. Dat wordt gevoed door een piketpaaltje dat te vroeg in de grond geslagen is. En hoe je dat ook wilt bekijken; de psychologische praktijk is, dat de werkelijke urgentie raakt je dan toch anders. Vooral waar het de voorbereiding aangaat. Een vriendschappelijke interland voetbalwedstrijd is hier wellicht een goede metafoor. Als een vriendschappelijke interland? Zo'n wedstrijd wordt gewoon niet met hetzelfde vuur gespeeld, ook al doe je echt je best. Maar de wetenschap dat het een oefenwedstrijd is, is in de kern gewoon niet te ontkennen. Er is een 'escape' voor de verantwoordelijkheid om voluit te gaan. Want daarvoor het is nét niet belangrijk genoeg! Dat geldt misschien niet voor iedere gelovige aanhanger. Velen leven wellicht desondanks trouw en waakzaam. Maar dit is wel het grote gevaar dat schuilgaat achter dit dogma. Want zo werkt het psychologisch gezien gewoon. En dat is precies wat ik om mij heen bespeurde en ik ook bij mijzelf begon te ontdekken. En dat klopte niet en dat wilde ik ook niet! Het veroorzaakt namelijk een wat achteloze en nonchalante houding. Met name over 'de sterke beeldspraak' in Openbaring. Wat is dan nog het belang van het onderzoeken van Openbaring, als je 'toch niet gaat meemaken' wie er als de antichrist zal gaan opstaan, nietwaar? En dat levert een levenshouding op die in contrast staat met alle urgentie en de zeggingskracht die God zelf in Zijn eigen brief legt en aan Zijn gemeente geeft . En dan is de boodschap aan Laodicea duidelijk. Lauwheid spuugt hij uit! Het lijkt mij daarom roekeloos om geestelijke afstand te houden van de nadruk uit Zijn boodschap in Openbaring. En dat is waarom ik ervoor zou willen pleiten, om dat vooral niet te doen. Juist nu niet, met de eindstreep al in zicht. Begint het al vorm te krijgen? Bij mij wel... Maar er is nog genoeg te beschouwen, dus ga nog wat verder met me mee. #IkbeneenkindvanGod

God heeft het eerste en laatste woord Het allerlaatste Bijbelboek begint in de Griekse grondtekst met drie woorden: Apokálypsis Iēsou Christou   Dat lezen wij als: De Apocalyps van Jezus Christus . De "Apocalyps" heeft in onze moderne taal de lading van een allesverwoestende catastrofe waarmee de wereld eindigt. Maar dat betekent het woord helemaal niet. Het betekent: onthulling , ontsluiering of openbaring ! Feitelijk vertaald: "Het wegnemen van de bedekking, het oplichten van de sluier" Vertaald in onze Bijbels staat daar dan ook: De Openbaring van Jezus Christus . Als we de eerste zinnen letterlijk uit het Grieks vertalen en opdelen, staat er: “ Openbaring van Jezus Christus, die God Hem gegeven heeft om aan Zijn dienstknechten te tonen wat spoedig moet gebeuren; en Hij heeft het in tekenen meegedeeld, door het te zenden via Zijn engel, aan Zijn dienstknecht Johannes. ” “ Die getuigd heeft van het woord van God en van het getuigenis van Jezus Christus, alles wat hij zag. ” “ Zalig hij die voorleest en zij die de woorden van deze profetie horen en zich houden aan  wat daarin geschreven staat, want de tijd is nabij .” Dit is het intro nog voordat Johannes met de aanhef van de brief begint. Ik was niet van plan om er een uitgebreide taalstudie van te maken, maar alleen dit begin zou al genoeg zijn voor een hele studie, gezien de woordkeuzes. Want het Grieks is hier doorlopend heel specifiek. Het woord voor 'dienstknechten' (doulio) vertelt ons dat dit boek is gericht aan "gelovigen die God toebehoren" in de brede zin. Het Grieks in 'je houden aan de woorden van de profetie ' is een 'actieve vorm' van naleven. ('in acht nemen' zegt onze HSV vertaling) Ook het laatste gedeelte ' want de tijd is nabij' is veelzeggend. Voor 'tijd' is het ' chronos' een gebruikelijk woord voor meetbare tijd, duur of kalender. Maar hier is ' kairos ' gebruikt. Dat is veel sterker en dat betekent: crisis-moment, beslissend moment, of tijd van ingrijpen. " De tijd is nabij ", betekent hier niet: " De kalender loopt bijna af " maar veel meer: " Het beslissende moment waarin God zal ingrijpen is aangebroken ." Wat hier de lezers in feite wordt voorgehouden is: " Dit is relevant en raakt jullie situatie nu. Dit is geen verre toekomsttaal ." Het is in feite in 'de tegenwoordige tijd' geschreven. >> Waarom dat zo 'bedoeld' is, leg ik onderaan dit artikel nog uit << Eerst nog de uitzonderlijk krachtige taal van Johannes voor de aanhef en de groet. Johannes aan de zeven gemeenten van Asia : Genade en vrede voor jullie van: Hem die is, die was en die komt , van de zeven Geesten vóór Zijn troon, en van Jezus Christus, de getrouwe getuige, de eerstgeborene uit de doden en de heerser over de koningen van de aarde. Johannes begint hier (in het Grieks) met een bewuste grammaticale afwijking. Hij citeert hier feitelijk Gods Naam uit Exodus 3:14 (LXX): ἐγώ εἰμι ὁ ὤν “Ik ben de Zijnde” Duidelijk bedoeld als de begroeting van God zelf en een majestueuze opening. Alleen deze introductie al, ademt het grote belang van wat in dit boek vertelt en ontsluierd zal gaan worden. Zoals God zelf spreekt over het begin  in Genesis, zo spreekt Hij zélf ook over het einde in Openbaring. Het is Zijn Apocalyps. Hij onthult en openbaart en neemt de bedekking weg. Een typische brief uit het Nieuwe Testament Openbaring is niet afwijkend in de stijl. Het is net zo geschreven als andere brieven in het Nieuwe Testament. Johannes opent de brief en sluit deze ook af. " Johannes aan de zeven gemeenten die in Asia zijn ;" (1:4) " De genade van onze Here Jezus Christus zij met u allen. Amen. " (22:21) Het is een indrukwekkende brief waarin de arme Johannes alles moet verwerken en opschrijven van wat hij hoort en ziet. In één keer en dat is best veel en intens. Johannes mag er daarna ook niets meer in aanpassen. Er volgt een ernstige waarschuwing: Niemand mag hier nog iets aan toevoegen of weglaten. Openbaring kan wellicht lastig lezen in eerste instantie. Fantasierijke beelden die zonder bruggetjes in elkaar overlopen, maken het niet meteen begrijpelijk. Maar dat ligt meer aan overweldigende en onbekende beelden, dan door de structuur. Want een tweede of diepere blik legt een hele duidelijke organisatie en een hele strakke structuur bloot. Maar dat komt misschien later nog aan bod... De kern is: Wie is hier de auteur! Want het belangrijkste kernbegrip zit in de auteur. Begrijpen we werkelijk dat dit laatste boek nadrukkelijk van God zelf komt? Want Jezus maakt in Openbaring duidelijk dat Hij ook God is. Hij vertoont zich in Gods gedaante en Hij krijgt als het Lam, precies dezelfde lofprijzing in de hemel. Het zijn zeven brieven van Jezus zélf aan de gemeenten. Het is de stem van Jezus zélf aan Johannes. Het is de Openbaring van Jezus Christus zélf Die eerste woorden zeggen alles al. De Openbaring van Jezus Christus. Hij heeft de sleutels van het Koninkrijk en het dodenrijk. Het is de énige volledige brief van Jezus zélf in de Bijbel! Een majestueuze afsluiting van de Bijbel. God zelf neemt hier alle bedekking weg. Over wat er geestelijk precies gaande is. Hoe groot het verborgen geestelijke kwaad is dat in het licht zal komen en verslagen zal worden. Het is vooral ook een hele precieze briefing  van wat er komen gaat en hoe . Iedere zegel, bazuin en schaal wordt precies en gedetailleerd toegelicht. En zo ook de waarschuwingen die daarbij horen! De voorbereiding op lijden, het komt hier tot een climax. En uiteindelijk zal alles rechtgezet gaan worden. De urgentie in de oproep tot volharding om het te doorstaan is luid en duidelijk. Om te beginnen al in elke brief aan elke gemeente. Een universele boodschap! Iedere gemeente in de wereld, toen en nu kan er iets van zichzelf in herkennen. Die oproep tot volharding wordt ondersteunt door de hoop en de belofte met het vergezicht op eeuwige onvergankelijkheid en liefde. Openlijk demonstreert God Zijn majesteit in de vervulling van Zijn plan. Voor niemand verborgen, want het staat immers al 2000 jaar geschreven. Is het onthullen en toch nog iets geheim houden? God laat helemaal nergens ruimte voor iets dat tóch nog geheimzinnig blijft. Deze precieze briefing is helemaal niet bedoeld voor wie God en de Bijbel niet kennen. Die lezen dit niet ! Het is juist voor wie Hem wél kennen . Het gaat dus ook helemaal niet over hoe wij zullen gaan ontsnappen aan deze onthulling, maar juist om voorbereid te zijn op wat er onthuld wordt! En dat is precies waar de theorie van " een opname vóór de verdrukking " wringt, wat mij betreft. Het schuurt hier met de uitzonderlijke urgentie van het boek Openbaring en de actuele taal in de tegenwoordige tijd van Gods brief. 1:1 zegt: " wat spoedig moet gebeuren " 22:10 zegt: “ verzegel de woorden niet ” Waar in het Oude Testament tegen Daniël wordt gezegd: “ Verzegel het visioen, want het zal voor vele dagen zijn .” zegt Openbaring juist: " Niet verzegelen, want het moment is aangebroken " Het lijkt misschien vreemd omdat het al bijna 2000 jaar oud is, net als in ' de tijd is nabij ', maar dat is het niet. De Bijbel legt het ons uit in Hebreeën 1:2 " In deze laatste dagen heeft God tot ons gesproken door de Zoon " De geschiedenis leeft al in de eindfase, want sinds Jezus zijn de laatste dagen aangebroken en is het Koninkrijk al begonnen. 1 Petrus 4:7 " Het einde van alle dingen is nabij. Wees daarom bezonnen en waakzaam in het gebed " Petrus geeft hier geen tijdlijn, maar probeert om een levenshouding aan te moedigen en te vormen. De boodschap van Openbaring is dus voor élke generatie actueel. Dat is niet om het einde te kunnen berekenen, maar omdat elke generatie wordt geroepen tot dezelfde houding ! Waakzaamheid, heiliging, trouw, volharding en verwachting. Voor ieder mens kan de ontmoeting met de Schepper elk moment komen. Je hebt immers je leven niet in eigen hand! Een mooie en logische eenvoud als afsluiting van dit deel... #IkbeneenkindvanGod

Als de schellen je van de ogen vallen is het gedaan! Soms kom je langzaam tot dat punt. Maar als het licht eenmaal aangaat en de blinddoek afgaat, dan zie je ineens scherp. Je kunt niet meer ont-weten wat je hebt ontdekt. En je begrijpt bijna niet meer hoe je het ooit anders hebt kunnen zien. Maatschappelijk gezien werkt dat ongeveer net zo als tijdens de corona pandemie. Wie eenmaal de misleiding doorzag, zag plotseling hoe meerdere losse eindjes samenkwamen. Er werd een patroon zichtbaar. Wat eerst onsamenhangend leek, bleek één geheel. Een wereld waarin democratie alleen maar een woord is. Bijbels gezien zien we datzelfde bij Saulus de Farizeeër. Verblind door misleiding vervolgde hij de eerste Christenen. Volgelingen van Jezus. Totdat hij zelf letterlijk werd verblind en daarna opnieuw mocht zien. Vanaf dat moment zag hij alles anders. En niet veel later werd hij, als Paulus, de grootste verkondiger van het Evangelie. Een tastbare reisgids Na de zondeval gaf God ons de Bijbel. Als tastbaar anker in een fysieke wereld. Als getuigenis van Zijn bestaan en de gids die de route van Zijn Heilsplan voor ons uitlegt. Een manifest van hoop in een wereld die op zichzelf al verloren was. Wij zijn op deze wereld geplaatst om er rentmeester over te zijn. Alles wat wij zijn, alles wat wij zien en alles wat wij hebben, tot onze levensadem toe, is ons gegeven door God. De mens werd geplaatst in een wereld die voor hen groot en indrukwekkend was, maar niet overweldigend. Adam mocht Eden ontdekken. Hij mocht de dieren volgen en ze benoemen. En om schepping compleet te maken kreeg hij Eva naast zich. Zodat de mensheid kon groeien en zich gaan ontwikkelen. Maar God heeft ons heel bewust géén direct zicht gegeven op de geestelijke realiteit. Alle aanwezigheid in de geestelijke wereld kunnen wij niet zien. Geestelijke wezens zijn onzichtbaar voor mensen De schepping kon dus alleen de fysieke wereld waarnemen met al haar zintuigen, maar... niet daarbuiten. De geestelijke realiteit was wel degelijk aanwezig, maar niet tastbaar en niet zichtbaar. Wel voelbaar! Want de mens stond in directe verbinding met God. Onzichtbaar, maar op een hele natuurlijke manier aanwezig. En ik stel me zo voor dat de communicatie net zo natuurlijk was als onze gedachten nu. Maar dan veel duidelijker. God die spreekt in hun hoofd. Heel wezenlijk hoorbaar en misschien ook wel voelbaar. Maar in ieder geval als een vanzelfsprekendheid. De enige open verbinding met de geestelijke realiteit was God zelf. En daarmee heeft God iets nieuws geschapen, volkomen uniek. God schiep een omgeving waarin je moet geloven in wat je niet kunt zien. God schiep relatie! God heeft relatie geschapen. God schiep een werkelijkheid waarin vertrouwen noodzakelijk is. Een realiteit waarin afhankelijkheid niet is afgedwongen, maar vrijwillig gekozen moest worden. Want deze schepping was dus weliswaar 'de kroon' op de schepping, maar desondanks zelf lang niet alwetend en ook zeker niet alziend. Adam en Eva waren immers zelf ook nieuw in deze nieuwe wereld. Met beperkte kennis en begrensd zicht. Met alle ruimte en vrijheid om te ontwikkelen en deze wereld te gaan besturen zoals ze die zelf wilden vormgeven. Maar niet zonder te wandelen in het afhankelijke vertrouwen van de Schepper, die hun bron was. Ze wisten van God precies wat Hij wilde dat zij van Hem wisten. God was groot. Hij was de allergrootste voor hen! Maar toch nog lang niet zo groot als Zijn volle majesteit in de geestelijke realiteit. God had hun ook het zicht op die hele wereld kunnen geven. Maar dat deed Hij niet. Hij hield het klein voor hen. Een relatie met de vrijheid van liefde En juist daarin lag de waarborg van echte liefde. God wilde een relatie met Zijn schepping, die Hem lief zou hebben op basis van een vrijwillige keuze. Niet gebaseerd op een overweldigend ontzag of met gehoorzaamheid uit angst. Geen dwang, maar vrijheid. In liefde. In geloof. Met een kinderlijk vertrouwen in volle overgave. Argeloos. Zonder reserves. Een relatie die niet gebaseerd moest zijn op macht, maar in volledige vrijheid gebaseerd op liefde. Het was ook volkomen logisch geweest dat de mens altijd in afhankelijkheid van God zou blijven. Hem boven alles zou plaatsen. Ook boven zichzelf. Want zelfs ons lichaam is niet van ons. Het is immers ondenkbaar dat je iemand gaat negeren aan wie je letterlijk alles te danken hebt. En toch gebeurde het. Er was maar één richtlijn. Eén voorwaarde, met één consequentie: “ Eet niet… want dan zul je zeker sterven. ” Dat was alles! Volledige vrijheid dus om alles te mogen ontdekken wat er was geschapen voor hen. En toch faalde de mens op die éne restrictie. En toen... was sterven ook het gevolg. En daaraan was geen ontsnapping mogelijk. Geen achterdeurtje of uitzondering. Er is geen menselijke correctie mogelijk op Gods zuivere richtlijn. Wij zijn niet God! Wij zijn gemaakt. Een zelfportret als het ultieme kunstwerk uit de hand van de kunstenaar. Maar wij bestaan volledig bij Zijn gratie. Daarom hebben wij geen enkel recht tegenover God en heeft Hij wel álle recht op ons. En zo heeft God er helemaal zélf voor gekozen om ons te redden. Hij koos ervoor Zelf mens te worden. Zodat in onze plaats, een mens, de volledige consequentie van de dood zou dragen, maar ook weer zou opstaan. Dat plan gebeurde zonder dat wij daar invloed op hadden. Zonder dat de geschiedenis werd “gereset”. Zonder dat de natuurlijke orde werd opgeheven. Want alles ging door. Oorlog. Lijden. Ziekte. Honger en dood. Vele generaties lang. God liet de wereld haar eigen loop behouden. In zuiverheid en in rechtvaardigheid. Maar wel met een belofte ! Lijden zou niet het einde zijn en trouw niet vergeefs. Het recht uiteindelijk zal zegevieren. God is soeverein. Een volledig alternatieve dimensie God oefent Zijn almachtige gezag uit, maar in patronen die geen mens op aarde kan overzien. Want het gaat dat over eeuwen heen. Over generaties heen. Er is niemand die lang genoeg leeft om het geheel te bevatten. En toch zijn we daartoe in staat gesteld. Door God zelf. Hij heeft het al vooraf voor iedereen beschreven. De directe verbinding met de schepping en de open lijn met God was afgesloten, Maar die met het kwaad bleef over. Dat was de eerste nieuwe kennismaking. De éérste stap die het gevolg was van het eten van de vrucht. Die van de boom van de "Kennis van Goed en Kwaad" kwam. En dat was een hele duidelijke les! Een wereld die alléén door geestelijk kwaad werd bestuurd, veroorzaakte een wereld die tot volkomen verloedering kwam. En daar maakt God via de Zondvloed een einde aan. Bewijs geleverd. Daarna begon het kwaad direct opnieuw en toen het alweer groot werd en machtig leek, begon God met Zijn heilsplan. God begint met één stipje Eerst door met de spraakverwarring van de Toren van Babel de wereld te verdelen in 70 talen. Waarvan er één 'Hebreeuws' was. De taal van 'Heber' die ten tijde van de spraakverwarring leefde. De bet-overgrootvader van Abraham. En vanaf Abraham die vanuit Ur op reis werd gestuurd door God, ontstond één volk. Vanuit één man. God gaf Jacob de naam Israël waaruit de twaalf stammen zijn ontstaan. En via zijn zoon Juda, werden de inwoners Judeeërs oftewel Joden genoemd. En precies vanuit dát volk kwam de Verlosser voor de héle wereld . Het is één onafgebroken lijn en één geschiedenis. Het is ook één heilsplan, dat beschreven staat in één boek, dat maar één thema heeft: God Zelf. De Schepper. De Auteur van de geschiedenis. Daar kan niemand iets aan veranderen. Het toont ook niets anders dan alleen Zijn onveranderlijke glorieuze majesteit. Dat is geen bijzaak, het is juist de kern. En daar ga ik in het volgende deel graag verder op in. #IkbeneenkindvanGod

De meest gebruikte en belangrijkste Bijbelteksten Langzaam maar zeker raakte ik steeds verder overtuigd van 'een opname' ergens vóór de grote verdrukking. En door mijn 'versnelde' zoektocht om het verhaal van de Bijbel te begrijpen, onderzocht ik veel. Heel veel. De grote eindstrijd zal ergens moeten beginnen En dat bracht mij naar Jom Teruah . Een geheimzinnige gedenkdag die God heeft ingesteld zonder nadere toelichting. Leviticus 23:24-25  “ In de zevende maand, op de eerste dag van de maand, zult u een rustdag hebben, een gedenkdag met bazuingeschal , een heilige samenkomst. U mag geen enkel dienstwerk doen… ” Dat is het! Veel meer zegt God niet over deze gedenkdag. Daarbij is later in de geschiedenis Jom Teruah  ook nog eens 'overschreven' door de ongehoorzame en eigenwijze Joden met Rosh Hashanah  (Joodse Nieuwjaar) Een geheimzinnige gedenkdag die ook nog eens verborgen is, past natuurlijk heel goed bij een onvoorspelbare opname. Wij weten " noch de dag, noch het uur " maar we zijn wel voorbereid om te weten in welk seizoen we ons bevinden. We kunnen de tekenen zien, waarmee je weet dat de zomer in aantocht is. Dat is als de takken zacht worden en het vijgenblad uitloopt; zegt Jezus zelf. ( Mattheüs 24:32 , Marcus 13:28  en Lucas 21:29-30 ) Jom Teruah is weliswaar één gedenkdag, maar om het begin van de nieuwe maand te bepalen, waren er van oudsher twéé dagen gerekend om de visuele waarneming van de nieuwe maan te bevestigen. Dus Jom Teruah vinkte daarmee ook het criterium van 'noch de dag' af en voldeed daarom voor mij op alle fronten. Na de opname barst de strijd los. Gods klok begint af te tellen! Dus! Tot voor kort geleden heb ik ook 'de opname' voor verdrukking omarmd. Zie mijn artikel: Tot maandag... of deze keer niet?  van september 2023. Ik beschrijf in dit blog dat ik die dag in het vervolg klaar zal zitten in mijn nette kleren en vol verwachting voorbereid ben om een Hemels bruiloftsfeest bij te wonen. Het is nog altijd mijn stellige overtuiging dat de Bijbelse najaarsfeesten de vervulling zullen worden van Jezus ' second coming ' net zoals op alle vieringen van het voorjaar Jezus éérste komst werd vervuld. Vanuit die gedachte lijkt het logisch dat Gods zuivere chronologie 'begint' met 'De Opname' van gelovigen. Dat zou ook nog steeds kunnen natuurlijk. Ik heb de wijsheid niet in pacht en er is niemand op deze aarde, die kan claimen alle details van Gods plan te kennen. Wat zegt de Bijbel over een opname? Hoe wordt de opname in de Bijbel beschreven De opname wordt beschreven in het nieuwe Testament. " Zie, ik vertel u een geheimenis " schrijft Paulus in zijn brieven aan de gemeente van de Korintiërs. De kerntekst van de opname wordt gezien als die in zijn brief aan de gemeente van Thessalonica. " Ik wil niet dat u onwetend bent " schrijft Paulus aan hen. Het is een bemoediging van Paulus voor de 'gelovigen' van die tijd. Die onzeker zijn over het lot van hun dierbaren of voorouders die al overleden zijn. Zouden die dan de verlossing gemist kunnen hebben, als ze al gestorven waren vóórdat 'Jezus kruisiging' de redding had gebracht? Paulus schrijft dit ook als een geruststelling voor de mensen die twijfelen of ze zelf die dag van de wederkomst over het hoofd zouden kunnen zien. Of dat ze de tekenen op hun eigen plek op aarde zouden kunnen missen. Hun wereld in die tijd was, feitelijk gezien, natuurlijk maar heel erg klein vergeleken met de onze. Maar deze passages in zijn brieven zijn ook de sterkste teksten die een 'opname' van de gemeente ondersteunen. En ik geef u deze graag in een compleet overzicht om goed te kunnen zien waar we het hier dan over hebben. Ik hoef niets weg te laten van Gods zuivere woord en het gaat hier ook niet om een strijd over gelijk. Ook wil ik helemaal niets afdoen aan Gods Woord. Het is op geen enkele wijze passend en gerechtvaardigd voor mij om Gods Woord te bestrijden. Daarbij gaat mijn grootste punt ook niet eens zozeer over de interpretatie van deze teksten, maar in de kern om de urgentie van het boek Openbaring. Maar dat is voor later... Eerst de 'opname teksten' op een rij, zodat er geen misverstand kan bestaan, over welke teksten we het dan precies hebben. De kerntekst: 1 Tessalonicenzen 4:16-17 " Want de Heer Zelf zal met een geroep, met de stem van een aartsengel en met een bazuin van God neerdalen van de hemel. En de doden die in Christus zijn, zullen eerst opstaan. Daarna zullen wij, de levenden die overgebleven zijn, samen met hen op de wolken in een oogwenk weggevoerd worden, de Heer tegemoet in de lucht. En zo zullen wij altijd bij de Heer zijn. " Dit is de meest directe en centrale tekst voor het concept van de Opname. Ondersteunende teksten: 1 Korintiërs 15:51-52 " Zie, ik vertel u een geheimenis: Wij zullen niet allen ontslapen, maar wij zullen allen veranderd worden, in een ondeelbaar ogenblik, in een oogwenk, bij de laatste bazuin. Immers, de bazuin zal klinken en de doden zullen als onvergankelijke mensen opgewekt worden, en ook wij zullen veranderd worden ." Deze tekst beschrijft de plotselinge transformatie van levende gelovigen. Johannes 14:2-3 " In het huis van mijn Vader zijn veel woningen… Ik ga heen om een plaats voor u gereed te maken. En als Ik heengegaan ben en plaats voor u gemaakt heb, kom Ik terug en zal u tot Mij nemen, opdat ook u zult zijn waar Ik ben. " Dit wordt gezien als Jezus' belofte om 'terug te komen' voor zijn volgelingen. Mattheüs 24:40-41 " Dan zullen er twee op de akker zijn, de één zal aangenomen worden en de ander achtergelaten worden; twee vrouwen zullen malen met de molen, de één zal aangenomen worden en de ander achtergelaten worden. " Deze tekst impliceert een scheiding tussen mensen op aarde dóór de Opname. En dan zijn er nog de teksten die worden gebruikt voor het "ontsnappen aan de verdrukking" Openbaring 3:10 " Omdat u het woord van Mijn volharding bewaard hebt, zal Ik ook u bewaren voor het uur van de verzoeking, dat over heel de wereld komen zal. " Dit is de interpretatie van de belofte dat gelovigen bewaard worden voor de Grote Verdrukking. 1 Tessalonicenzen 1:10 " En Zijn Zoon uit de hemelen te verwachten, Die Hij uit de doden opgewekt heeft, namelijk Jezus, Die ons verlost van de komende toorn. " 1 Tessalonicenzen 5:9-10 " Want God heeft ons niet bestemd tot toorn, maar tot het verkrijgen van de zaligheid...., " Romeinen 5:9 " Veel meer dan zullen wij, nu wij gerechtvaardigd zijn door Zijn bloed, behouden worden van de toorn door Hem . Deze teksten worden gezien als een belofte dat 'wij' niet onder Gods toorn zullen vallen en Jezus ons ervan verlost heeft. (Niet alleen de dag van het Oordeel, maar óók de 'grote verdrukking' valt dan onder Gods Toorn) Lukas 21:36 " Waak dan te allen tijde en bid dat u waardig geacht zult worden om al die dingen die gebeuren zullen, te ontvluchten en voor de Zoon des mensen te staan. " Dit kan worden gelezen als een oproep die een 'ontsnappingsroute' opent. Tot zover zijn dit samen wel ongeveer de meest serieuze en belangrijke teksten. Maar er is nog één belangrijk argument dat de verbinding maakt. Een theologisch fundament die de theorie draagt van de opname juist vóór de grote verdrukking. Dat bespreek ik graag met u in het volgende deel. #ikbeneenkindvanGod

Voor wie is de grote verdrukking? Een heel belangrijk fundament dat de Pre-Trib gedachte ondersteunt, is ook nog de scheiding tussen de kerk/de gemeente en Israël/Gods volk. Voor wie heeft God de 'grote verdrukking' eigenlijk bedoeld? Ook daarvoor worden een aantal teksten uit de Bijbel aangehaald. De 70e jaarweek uit Daniël 9:24-27 (de Verdrukking) gaat over "uw volk en uw heilige stad" Dat gaat dan over Israël en daarom gaat het hier NIET over de kerk. Daarbij zegt Openbaring 4:1: " Kom hierop, en Ik zal u tonen wat hierna moet geschieden. " Dit wordt gezien als een "symbolische opname" van Johannes, die zo in feite de Kerk vertegenwoordigt. Want ná hoofdstuk 4 wordt de 'kerk' niet meer genoemd. Van Openbaring 4 tot 19 waarin alle oordelen worden beschreven, wordt de term "gemeente" (ekklesia) immers niet meer gebruikt. In plaats daarvan worden allerlei andere groepen genoemd zoals: " heiligen ", " mensen die de geboden van God houden ", " de twee getuigen ", en " de schare die niemand tellen kan " (die zijn uit de Grote Verdrukking gekomen Openbaring 7:14) En wie deze Grote Verdrukking dan zal moeten ondergaan is gebaseerd op een tekst uit de twééde brief van Paulus aan Thessalonica. 2 Thessalonicenzen 2:7-8a  " Want het geheimenis van de wetteloosheid is al werkzaam. Alleen is er iemand die hem nu weerhoudt, totdat hij uit het midden verdwenen is. En dan zal de wetteloze geopenbaard worden ...." De opname van de gemeente. De Joden blijven achter. Deze tekst wordt uitgelegd als het bewijs dat de Kerk er niet meer is. De Kerk wordt gezien als het " zout der aarde " en het " licht der wereld " (Mattheüs 5:13-14) dat de remmende invloed op het kwaad is. De Heilige Geest woont in de gelovigen (1 Kor. 3:16, 6:19). Met de opgenomen gemeente is dus ook de Geest niet meer op de aarde. Dan is de 'weerhoudende' invloed weg. Pas dan zal de wetteloze (antichrist) zich kunnen openbaren. Dit is het sterkste, directe bijbelargument voor een Opname vóór de openbaring van de antichrist (en dus vóór de Verdrukking). Sterker nog, mijn eigen onderzoek veroorzaakte een ontdekking over wat er met de grote oversteek over de Jordaan uit het boek Jozua aan ons werd voorzegt. God heeft Israël al die tijd als het ware 'geparkeerd' op een zijspoor. De gemeente kon zich gaan ontwikkelen, terwijl de Joden in diezelfde tijd hun lot of vloek moesten ondergaan. De grote verdrukking is voor Joden en seculiere achterblijvers Dat is dan ook waarom de nieuwe gemeente die is ontstaan op Pinksteren na de kruisiging eerst opgenomen zal moeten worden. Want na dié opname zal God dan zijn plan met Israël verder vervolgen. Want de Joden gaan door de héle grote verdrukking voordat de grote verzoendag en de samensmelting voor hen afgerond zal zijn. De volgorde zou dan zijn: (1) Opname van de Kerk (2) Weg nemen van de Weerhouder (3) Openbaring van de antichrist (4) Begin van de Grote Verdrukking, (voor de Joden en niet-gelovigen) Dat ziet er allemaal onderbouwd en betrouwbaar uit. Best solide, lijkt het. Dus waarom zou ik hier nog aan twijfelen? Is dit niet duidelijk genoeg? Israël of de Kerk? U kunt in mijn eerdere artikel ( klik hier voor mijn blog over; de grote oversteek ) trouwens nog heel goed zien dat op dat moment nog overtuigd was van die scheiding tussen de gemeente en de Joden. (Een publicatie van september 2025) Nog steeds geloof ik zonder enige twijfel in deze ontdekkingen en ik ben dankbaar voor wat al dat onderzoek mij heeft gebracht. Dat is absoluut ten goede gekomen aan mijn kennis en begrip van de Bijbel. Maar heel veel belangrijker nog, het heeft me meer inzicht in de grote lijnen gegeven, die ik steeds beter leerde verbinden. Daardoor leerde ik juist ook het 'organische verhaal' kennen. Van Gods liefde, verdriet en boosheid en toch ook Zijn zuiverheid en trouw. Dát is wat God en Zijn woord vertrouwd maakt en zo menselijk herkenbaar is. Daarom voelt de Bijbel ook 'intuïtief' aan als de meest logische waarheid. Is Gods plan in de Bijbel onduidelijk? Maar hoe meer lijntjes en verbanden ik begon te zien, hoe indrukwekkender Gods plan en de uitvoering daarvan werd. Hoe God, die alles in Zijn hand heeft en die buiten tijd en ruimte staat, ons juist heel duidelijk inzicht geeft in Zijn heilsplan. Een God die geen enkele moeite doet om te verbergen wij Hij is en wat Hij wil en wat Hij zal gaan doen. Integendeel zelfs! Hij is in staat geweest om het voor ons, uitzonderlijk universeel, allemaal in één overzichtelijke tijdlijn te plaatsen. De niet te beïnvloeden tijdlijn van de gedenkdagen en de vieringen, die door God zelf zijn ingesteld. Waarmee het juist nét zo relevant en nét zo begrijpelijk heeft kunnen blijven. Door álle tijden in de geschiedenis heen en voor álle generaties van duizenden jaren! In het Oude Testament gaat het heel erg duidelijk over de gevolgen van de eigenwijze ongehoorzaamheid aan God van het Joodse volk. Maar net zo betreft het hele Nieuwe Testament een doorlopende oproep. Om, nádat God het herstel en de genade heeft gebracht, alsnog opnieuw voor Hem te kiezen . Dat is namelijk de twééde kans voor de rést van de wereld, het tweede volk. En voor het tweede volk, notabene zelfs mét de kennis en het voorbeeld van hoe het met de Joden, als het volk van de éérste kans is vergaan . Het Nieuwe Testament bemoedigt door vooral de beloning die het vergezicht geeft, ook te benadrukken. Dat is wat het mogelijk maakt om de beproevingen te doorstaan. Maar de oproep tot trouw en volharding in het lijden, dat omwille van Zijn naam zal volgen, en de bewapening en voorbereiding op beproevingen, wordt echt nérgens ontkend of klein gemaakt. Een speciaal geitenpaadje langs de smalle en de brede weg? Dat is ook niet verkeerd te begrijpen! Nergens wordt er een geitenpaadje beloofd. Het is daarom op zijn minst bijzonder dat dit dan toch een hele buitengewone en uitzonderlijke uitweg krijgt. En als je dat zo op een rijtje zet, staat het echt in volkomen contradictie met alles wat we van God hebben mogen leren kennen in 6000 jaar Bijbelgeschiedenis. Er zijn daarom heel veel redenen om toch ook eens voorbij deze theorie te kijken. Maar daar ga ik graag verder mee in het volgende deel... Gaat u met me mee? #ikbeneenkindvanGod

Oude wijsheid die nog altijd waarheid blijkt Mijn reis in deze serie is een doorlopende confrontatie met mijzelf en mijn eigen verleden. Hoe eenvoudig en beperkt mijn denken soms was, en hoe weinig ik heb begrepen van wat relatie in de kern eigenlijk vraagt. Zeker als ik dat nu afzet tegen de wijsheid die hierover uit de Bijbel stroomt. Ik ontdek hoe het feitelijk bedoeld is, maar ook waarom. De Bijbelse gedachte wordt al snel gezien als een beperkend juk. Maar wie dit wat beter bestudeert, ziet juist de beschermende rijkdom. De wijsheid die een sterke gevlochten verbinding en een diepe worteling veroorzaakt. Voor relaties die de slijtage van de tijd kunnen doorstaan. En dat zijn helaas NIET de relaties van onze huidige samenleving. Wij leven in een instant- en consumptiemaatschappij waarin zelfbeheersing en geduld niet worden gestimuleerd, maar systematisch ondermijnd. Seks zonder consequenties De traditie om als maagd het huwelijk in te gaan wordt in onze cultuur gezien als een totaal achterhaald concept. Toch is het nog niet zo lang geleden dat dit in het Westen heel normaal was, zelfs nog binnen mijn eigen levensperiode. De grote breuk kwam met de introductie van de pil in de jaren zestig. Voor het eerst werd seks losgekoppeld van voortplanting en de levenslange verantwoordelijkheid voor de gevolgen. Seks kon nu worden losgemaakt van het dragen van een nieuw leven. In dezelfde periode werden, geïnspireerd door Freud en nieuwe psychologische inzichten, lichamelijke impulsen gezien als iets dat vooral niet mocht worden onderdrukt. Zelfbeheersing werd neergezet als ongezonde rem, met het risico op gevaarlijke uitbarstingen. Die cocktail zorgde ervoor dat een eeuwenlange traditie in korte tijd overboord ging. Zelfbeheersing als deugd werd verdacht gemaakt en de pil brak de ban van beperking en verantwoordelijkheid. Seksualiteit werd steeds meer een consumentenproduct waar weinig nog echt exclusief aan is. In veel relaties van vandaag is seks niets nieuws meer. Het lichaam aanbieden als een uniek geschenk in de relatie met een partner voor het leven, wie kan dat nog? Laten we daar de zuiverheid van Gods oorspronkelijke plan eens naast zetten. Het Bijbelse evenwicht Ik geef u een controversiële tekst uit 1 Korinthiërs 7:4 “ De vrouw heeft niet de beschikking over haar eigen lichaam, maar de man. En evenzo heeft ook de man niet de beschikking over zijn eigen lichaam, maar de vrouw. ” Laat dat eens op u inwerken. Allereerst, een betere getuige dat God tussen man en vrouw een volkomen zuiver evenwicht heeft bedoelt, is er bijna niet. Want dit beschrijft geen machtsverdeling, maar juist de opheffing van macht over elkaar. Het impliceert volledige gelijkwaardigheid én volledige verantwoordelijkheid. Geen van beiden mag het lichaam van de ander claimen, maar ook geen van beiden mag zich eraan onttrekken als een machtsmiddel. Seksualiteit wordt hier niet gedefinieerd als een recht, maar als een volledige wederzijdse overgave binnen het verbond van vertrouwen. Zelfbeheersing De grote sleutel hierin is echter zelfbeheersing. Want in dit evenwicht past het de man niet om seks op te eisen, en de vrouw niet om haar lichaam als machtsmiddel in te zetten tegenover zijn verlangen. Dit wat de Bijbel over zelfbeheersing zegt in Spreuken 16:32 “ Een man die zijn emoties kan bedwingen is machtiger dan een sterke krijger, en wie zijn hartstocht beheerst, is sterker dan wie een stad inneemt. ” Zelfbeheersing is geen ondergeschikte deugd, maar een geestelijke kracht die groter is dan bewonderenswaardig lijkende uiterlijke prestaties. Bijbels gezien is seksuele onthouding vóór het huwelijk dan ook geen doel op zich. Dat het binnen religies vaak als een harde regel werd opgelegd, zonder onderwijs over de innerlijke waarde ervan, is een kwalijke tekortkoming van de kerk en de ouders als opvoeders. Zelfbeheersing leren is namelijk deel van vorming: leren dat je lichaam niet de baas is, maar ondergeschikt aan ziel en geest. De kern van die les is: “ Ik ben geen slaaf van mijn hormonen. Mijn verlangen is geen commando dat ik blindelings moet volgen. Ik kan kiezen voor een hoger doel. ” Wie zo leren omgaan met hun verlangens, die bouwen aan een karakter dat later ook in relaties zal standhouden. Want wie deze school heeft doorlopen is geen ongeduldige adolescent die het huwelijk binnen komt als iemand die denkt dat hij nu eindelijk zijn “recht” kan komen opeisen. Maar als een gevormde man of vrouw, die opoffering kent omdat hij of zij eerst de eigen innerlijke chaos heeft leren beheersen. Relaties, veiligheid en ware vrijheid Zelfbeheersing maakt het mogelijk om fysieke energie om te buigen naar andere vormen van liefde: vriendschap (philia), dienstbaarheid en toewijding. In zo’n volgorde leer je de ander eerst kennen als een ziel en geest, lang voordat je het lichaam deelt. En er ligt een hele diepe rijkdom in die volgorde. Wie zijn primaire drang leert beheersen, ziet seks niet als iets dat verdient is of opgeëist mag worden, maar als iets dat hij mag ontvangen en schenken binnen veiligheid en vertrouwen. Zo iemand is voorbereid om een relatie te kunnen dragen. Hij of zij kan het eigen verlangen parkeren om zich eerst te zeker te stellen waar die ander is: “ Hoe is het met jou ? Voel jij je veilig ? Zijn we verbonden ?” Dat schept ruimte voor echte vrijheid. Een vrouw in relatie met zo’n man voelt zich geen object dat moet voldoen aan een verlangen, maar veilig, gerespecteerd en gezien. Dáár ontstaat pas ruimte voor ware seksualiteit: ongedwongen, wederkerig, en geworteld in toewijding in plaats van onderhandeling. Dat is hier de paradox: alleen door zelfbeheersing schep je de voorwaarden voor echte, vrije overgave. Dan wordt seksualiteit geen ruilmiddel of prestatie, maar een geschenk dat meerdere vormen van liefde samenbindt. Een generatie zonder muren Onze wereld heeft veel van Gods oorspronkelijke plan misvormd. De taal en wens van het lichaam zijn bovenaan gezet, met een ravage in relaties en seksualiteit als gevolg. Spreuken 25:28 zegt hierover: “ Een mens zonder zelfbeheersing (zonder bedwinging van zijn geest) is als een stad waarvan de muren gesloopt zijn .” Deze metafoor uit die tijd is veelzeggend. Een stad zonder muren is niet vrij, maar kwetsbaar en weerloos, een prooi voor elke vijand. Zo is ook de mens zonder enkrateia: elke prikkel, elk verlangen, elk beeld kan ongefilterd binnenkomen en huishouden. Zo iemand is geen heerser over zijn innerlijk, maar een speelbal ervan. Dat is geen vrijheid, maar innerlijke slavernij. In onze cultuur hebben we de muren van de stad gesloopt onder het mom van "bevrijd" zijn, zonder een veilig huis ervoor terug te bouwen. We promoten seksuele vrijheid en vroegrijpheid als een recht, maar we leveren generaties af die helemaal niet weten wat 'relatie hebben' in de kern betekent. Ze zoeken voortdurende bevestiging van buitenaf, meten zichzelf en hun eigen prestaties in de wereld af aan de illusies online. Social Media is de maatstaf en Influencers zijn de voorbeelden, maar deze bron is onmetelijk breed en biedt geen enkel betrouwbaar kader. Voldoen aan deze onrealistische beelden is onmogelijk en maakt onze jeugd innerlijk onthecht, onwetend en doorlopend onrustig. Juridische schijnveiligheid Relaties beginnen vandaag eerst met juridische zekerheden en voorwaarden. Die kunnen we “zelfbescherming” noemen, maar het drukt feitelijk wantrouwen uit. Zonder innerlijke stabiliteit en zelfbeheersing kunnen en durven mensen hun partner niet 'werkelijk' te vertrouwen en zich in overgave 'uit te leveren' aan de ander. Dat betekent onherroepelijk dat iemand dus vaak zal terugvallen op alleen 'zichzelf' te vertrouwen. Dat is dan de veiligheid. Het wordt uiteindelijk een uitputtende strijd om macht en gelijk, met relaties die breken. Of resulteert in relaties waar de verbinding van binnen allang gestorven is. Een goed huwelijk breekt zelden op één groot moment, maar op een lange optelsom van onbeheerste reacties, scherpe woorden en de weigering om het eigen gelijk uit te stellen. Zonder de muur van zelfbeheersing is er geen ruimte voor geduld, luisteren of genade, maar alleen voor directe ontlading van wat je op dat moment voelt. Ik heb mij daar zelf ook schuldig aan gemaakt, en noemde het “eerlijk zijn” omdat ik zei wat ik voelde. Maar eerlijkheid zonder zelfbeheersing kan een verhulde vorm van vernietiging zijn. We zien een ravage terug in seksualiteit en relaties De ravage van die ingestorte muren zien we overal: ruzies die escaleren door één niet ingeslikt scheldwoord, relaties die verworden tot onderhandelingen over behoeften en prestaties, seksualiteit die niet langer de liefdestaal van het verbond is, maar als de taal van een transactie wordt gebruikt. Zonder zelfbeheersing wordt de man al snel eisend, geleid door een drang die hij niet heeft leren beheersen. De vrouw kan haar lichaam dan niet meer aanbieden als een koninklijk geschenk in veiligheid, maar moet het verdedigen of haar lichaam strategisch inzetten om zelf overeind te blijven en te krijgen wat zij wil. Het resultaat is groeiende onderhandeling en toenemende eenzaamheid. In Galaten zien we hoe de vruchten van de Geest worden benoemt. Dit eindigt met zelfbeheersing. Het Griekse woord is “enkrateia” en betekent kracht over zichzelf. Deze kracht staat niet los, maar is ingebed in deze voorbeelden van sterke stille krachten van goedheid. Galaten 5:22  " De vrucht van de Geest is echter: liefde , blijdschap, vrede, geduld, vriendelijkheid, goedheid, geloof, zachtmoedigheid, zelfbeheersing ." Maar de sleutel ligt in het eerste woord waar het Griekse woord Agapè voor is gebruikt. Dat is vertaald met ons woord liefde dat de lading niet kan dragen. Agapè is geen passionele liefde (eros) en geen vriendschappelijke liefde (philia), maar het is de dragende vorm van liefde, die onvoorwaardelijk is. De bodem en zekerheid onder elke relatie. Agapè is geen gevoel, maar een wilsbesluit. Het is wat mij betreft ook de kern van het hele evangelie. Daarom verdient agapè als onderwerp een eigen, verdiepend deel. We vechten om twee vormen van liefde te verbinden. Passie en Vriendschap! Maar we missen de derde. De onvoorwaardelijke liefde die alles verbindt en draagt. Want dat is het doel. Wordt vervolgd… #ikbeneenkindvanGod

Een van de meest veelzeggende gebeurtenissen in de Bijbelse geschiedenis is de Grote Oversteek van Jozua en het Joodse volk over de Jordaan. Maar met de kennis van nu blijkt dit verhaal direct over onze tijd te gaan. Onze eigen 21e eeuw ! Het bijzondere verhaal van de Grote Oversteek Na veertig 40 jaar in de woestijn te hebben rondgetrokken is het zover. De belofte gaat in vervulling. Het Beloofde Land ligt voor hen. Mozes is achtergebleven op de berg waar hij het Beloofde Land nog mocht zien en is daar gestorven. Jozua is aangesteld als de nieuwe leider die het Joodse volk naar Kanaän mag leiden. Om hun nieuwe thuisland te bereiken, ligt er nog één obstakel voor hen. De rivier de Jordaan. Maar het is voorjaar. De Bijbel vertelt dat de rivier flink buiten haar oevers is getreden. Dat maakt de rivier onveilig en onbetrouwbaar. Zeker om over te steken met ruim 2 miljoen mensen, kinderen, vee en wagens. Het kamp is opgezet en ligt al drie dagen te wachten tot het water daalt. Maar God zal gaan voorzien in een wonder. Hij vertelt Jozua dat Hij hem als de nieuwe leider zal bevestigen door de rivier droog te leggen. Hij zal een wonder doen, waarmee het volk veilig de oversteek kan maken. Hij vertelt Jozua ook hoe dat zal gaan gebeuren. De Levitische priesters zullen, met de gouden Ark van het Verbond  op hun schouders, het volk voorgaan naar de rivier. Zodra hun voeten het water raken, zal het water teruggedrongen worden en tot stilstand komen bij de stad Adam, naast Sarthan . Het water dat richting de Zoutzee stroomt zal daar worden afgesneden en rivierbodem droogleggen. De priesters met de Ark zullen onbeweeglijk in het midden van de Jordaan blijven staan, terwijl het voltallige Joods volk voorlangs zal trekken. Uit elke stam tilt één man een steen uit de rivier, vanaf de plek waar de priesters staan. Op de oever van het Beloofde Land worden deze twaalf stenen opgericht als gedenkteken. Een monument dat herinnert aan deze grote en bijzondere gebeurtenis. Dat is hoe het zal gaan. Er worden boodschappers door het kampement gestuurd om het volk voor te bereiden. God zal een wonder doen en het volk moet klaar staan om de priesters te volgen als zij met de gouden Ark van het Verbond naar de rivier gaan. En dan volgt er een hele bijzondere opdracht of instructie voor het volk . Ik geef u de tekst zoals die in onze HSV Bijbels staat.   Jozua 3:3-4  " Wanneer u de ark van het verbond van de HEERE, uw God, ziet, en de Levitische priesters [die] hem dragen, moet ú vanaf uw plaats opbreken en hem volgen. " " Er moet echter een afstand zijn tussen u en [de ark] van ongeveer tweeduizend el lengte. U mag er niet dichter bij komen, opdat u de weg zult weten die u moet gaan, want u bent die weg niet eerder gegaan. " Als je dit zo leest lijkt dit op het eerste gezicht er gewoon bij te horen. Een praktische aanwijzing en een organisatorische opdracht voor de Grote Oversteek. Iets dat voor ons nu niet zo heel erg relevant lijkt. Daarbij leest het ook moeilijk en is wat ingewikkeld geformuleerd. En zo sla je deze tekst al heel snel over. Totdat we het complete beeld gaan begrijpen. Want in de diepte schuilt hier een bijzonder krachtige profetische boodschap, die met de kennis van nu verbluffend duidelijk wordt. Adam en Sarthan Allereerst de twee steden die worden genoemd. De rivier wordt teruggedrongen en komt bij Adam en Sarthan tot stilstand. Adam betekent mens. De eerste mens. Sarthan  bestaat uit twee lettergrepen: ṣār / ṣōr   = “smal, moeilijk, belemmering” tan / tān    = “hindernis, belasting, ofwel ook drang” We zouden bijvoorbeeld kunnen kiezen voor ' moeilijke belasting ' of voor ' belemmerende hindernis ' als vertaling. Maar vaak wordt het als ‘moeilijkheden’ vertaald. Het water wordt dus teruggedrongen tot bij "Adam + Moeilijkheden". De Ark en het Kruis De Ark van het Verbond wijst hier vooruit naar Jezus en het kruis. Dit is het beeld van de kruisiging op Golgotha en de wederopstanding van Jezus. De Jordaan staat symbool voor de dood, dat door het kruis wordt terug gedrongen tot helemaal bij de oorsprong. Daar waar de zondeval begon. Dat wil dus zeggen, tot aan Adam en zijn Moeilijkheden . Want door het kruis heeft God een hele nieuwe weg geopend. Een weg die niemand ooit eerder gegaan is. Jezus werd hiermee de verlosser van alle mensen. Zijn offer is direct al het nieuwe begin voor de heidenen. ZIJ ontvangen het levende Woord, het Evangelie van Jezus en de genade van God. Het betekende de overheveling van de heidenen naar Gods Koninkrijk door hun geloof in Jezus Christus. De grote oversteek van de volken van de wereld, die stelselmatig heidenen wordt genoemd. Maar het staat voor de Niet-Joden die geloven in Jezus Christus. Maar het kruis is juist nog NIET het moment van de verlossing voor de Joden! Zij gaan deze nieuwe weg nog niet! Het beeld van de gedenktekens Dat is wat ons met de gedenktekens wordt vertelt over het lot van de volken. De 12 mannen, één uit elke stam tillen een rotsblok uit de Jordaan. Die halen ze uit het midden van de rivier , daar waar de priesters met de Ark staan. Dat wordt een groot gedenkteken op de oever van het Beloofde Land. Maar verrassend genoeg, wordt er ook, bijna terloops, nog één kort vers aan dat hele gebeuren toegevoegd. Het wordt nergens eerder vermeld en ook niet verder toegelicht. Het hele gebeuren krijgt één vers : Jozua 4:9 " Jozua richtte ook twaalf stenen op in het midden van de Jordaan, op de plaats waar de voeten van de priesters hadden gestaan die de ark van het verbond droegen. Ze zijn daar tot op deze dag ." Jozua zélf, richt óók een gedenkteken op. Maar hij doet het andersom. Hij legt de stenen juist in het midden van de rivier op de bodem. Ook daar waar nog steeds de priesters en de Ark staan. Met de kennis van achteraf is alles makkelijk. Maar hoe verbluffend duidelijk het dan ook is. Want deze beide gedenktekens staan voor de heidenen en de Joden . Op de oever van Beloofde land komt het gedenkteken dat voor de heidenen staat. Vóór het kruis hadden zij God niet. En natuurlijk waren de heidenen ook niet één volk. Zij lagen als 'losse stenen' overspoelt door het water van de Jordaan, op de bodem van de rivier. Zij leefden onder de dood! Maar zij zijn verlost door het kruis en zijn dan wél één volk. Verbonden in Jezus . Zij zijn met Jozua (Jezus) binnengegaan in het Beloofde Land ! De groter oversteek fysiek en geestelijk Ná het kruis, hebben de volken van de wereld het levende Evangelie ontvangen en Gods genade leren kennen. Het wordt ook uitgebeeld doordat ze als één gedenkteken op de oever terechtkomen. Christenen of gelovigen. Hun plek wordt direct daarná ingenomen door het gedenkteken van Jozua. Dat is het Joodse volk! Want juist het gedenkteken in de rivier staat voor Israël. Waar nu de heidenen zijn verlost , worden de Joden juist gebonden vanaf het kruis. De Joden kennen het kruis en Jezus niet. Zij kennen Hem en Zijn weg van genade niet. Ze hebben Hem zelfs eigenhandig aan het kruis genageld. Zij ondergaan eerst nog hun vloek. (Deuteronomium 27 en 28) Zoals ze die zelf hebben bevestigd aan de voet van de Berg Gerizim en de Berg Ebal. Mozes gaf hiervoor de opdracht vlak voor zijn sterven en Jozua voert deze uit in Jozua 8. Dat is nadat ze de Jordaan zijn overgestoken. Dat is als ze Jericho hebben ingenomen maar juist bij AI (??) hebben verloren! Dat is een heel ander verhaal, maar het bevestigt Gods juridische zuiverheid en rechtvaardigheid. Zes volledige stammen staan op de Berg Gerizim (de zegen). Zes volledige stammen daar recht tegenover op de Berg Ebal (de vloek). De zegen en de vloek worden nog eens voorgelezen. Dat vertelt hen over de verspreiding over de aarde en het lijden als ze het verbond zullen breken en onvoorstelbare zegen als ze het verbonden zullen houden. Er is geen woord overgeslagen, zegt de Bijbel. Heel het volk bevestigd alles met Amen. Een zuiver mondeling verbond. Maar God kent uiteraard het verloop van de geschiedenis daarna al. En wij in onze tijd weten dat ook. Dat is namelijk wat God al vooraf heeft verteld met de Grote Oversteek, zonder dat de Joden daar later op de berg Gerizim al enig benul van hadden. Het verhaal vertelt ons dat zodra de voetzolen van de priesters aan de overkant op de oever stappen, het water direct terugstroomt. Israël ligt dan onder de vloed. De tijd van de Joden Zij leven nu onder de dood en zijn nog altijd niet uit het water verlost. Zij worden bewaard voor de dag dat óók zij  het Koninkrijk Gods binnen zullen gaan. Weten we dan ook wanneer die tijd  voor de Joden dan komt? Jazeker ! Want óók dát vertelt deze gebeurtenis en het hele verslag ervan in de Bijbel. Dat maakt deze gebeurtenis ook tot zo'n ongelooflijke boodschap. Want het reikt helemaal tot aan vandaag en zegt ons iets over onze eigen 21e eeuw! Met name het verborgen gedenkteken komt hiermee in het volle licht. En dan komen we bij die bijzondere opdracht om 2000 el afstand te houden. En dan komen we komen ook bij de Hebreeuwse grondtekst terecht van Jozua 3:4 Dit is de letterlijke woord voor woord vertaling uit de Hebreeuwse grondtekst: Echter tussenruimte zal zijn ' tussen jullie ' en ' tussen hem ' Ongeveer 2000 el in de maat jullie zullen niet naderen tot hem opdat jullie zullen weten de weg die jullie op hem zullen gaan want niet jullie doortrokken op die weg sinds gisteren; eergisteren. Het woord 'tussen' slaat hier ook meer op de Ark, (op hem) dan op de afstand (de tussenruimte) van 2000 el. Het is niet twee keer hetzelfde woord. Het wordt daarom dan ook verschillend vertaald als " tussen hem " en " tussen jullie " maar er staat ook vaker ' hem ' als ' de Ark ' Er wordt dus een typisch mannelijke woordvorm gebruikt. Laten we vooral hier de context niet vergeten. Geen énkele Jood, vertaler of kopiïst ooit, die in de eeuwen vóór Christus leefde, kende de context van de kruisiging. De Rabbijnse Traditie heeft het concept van de kruisiging al helemaal niet begrepen. Dus die hebben, ook in de latere MT, hier niets in aangepast. De MT verschilt hier inhoudelijk ook nagenoeg niet van de LXX en de SP. Maar het ontbreken van de context maakt ook dat niemand (toen) deze tekst kon verduidelijken. Want alleen Hem met een Hoofdletter had al bijzonder goed geholpen met ‘een’ interpretatie, nietwaar? Maar dat was gewoon ook nog niet de bedoeling. Het bepaalde dat de vertaling vaag en onduidelijk bleef. Het was voor de toekomst. Voor nu ! Want zij hadden die context niet, maar wij hebben die context wel!   Waarom die afstand van 2000 el tussen het volk en de Ark? Er is immers vanaf het kruis een hele grote afstand tussen Joden en de Ark, hun Messias. Terwijl de heidenen eerst de nieuwe weg mochten betreden. Het Joodse volk moest achterblijven. Zij zouden die nieuwe weg nog niet kennen. Tijdelijk! Want door God is de maat vastgesteld. Dat is tweeduizend el oftewel tweeduizend jaar ! Zij hebben 2000 el afstand van de Ark . Zij hebben 2000 el afstand van Hem! Maar daarná zal óók Israël die nieuwe weg te zien krijgen en alsnog het beloofde land binnengaan. “ De weg die zij nog nooit eerder zijn gegaan ” zoals in het kamp al werd gezegd. God heeft duidelijk gemaakt dat hij hen niet zal vergeten, wát ze ook hebben gedaan. Israël is Zijn oogappel. Het gedenkteken in de rivier blijft niet voor altijd overspoeld. Op Gods tijd zal het weer zichtbaar worden. En dan, dan zal óók Israël erkennen dat de Ark, het kruis en het offer van Jezus, de weg heeft geopend. Maar helaas niet zoals op de manier zoals zij hebben gedacht. De Joden zullen ontdekken dat ze 2000 jaar kennis van de Nieuwe Weg volledig hebben gemist. " Zij zullen Hem zien wie zij hebben doorstoken " zegt Zacharia. Zacharia 12:10 " En Ik zal de Geest van genade en van smekingen uitstorten over het huis van David en over de inwoners van Jeruzalem; en zij zullen op Mij zien, die zij doorstoken hebben, en zij zullen over Hem rouw bedrijven zoals men rouwt over (het verlies van) een enig kind ." De verlossing van de Joden is het einde van het Boek Deze profetische boodschap reikt dus heel ver. Want de korte toevoeging dat het gedenkteken in de Jordaan er zal zijn tot op deze dag , is immers ook ongeveer het einde van de Bijbel . Want het moment dat Zacharia hier beschrijft is precies hetzelfde moment als die in het visioen, dat door Johannes wordt opgeschreven in Openbaring. Het allerlaatste boek ! Openbaring 1:7 " Zie, Hij komt met de wolken, en elk oog zal Hem zien, ook zij die Hem doorstoken hebben. En alle stammen van de aarde zullen rouw over Hem bedrijven. Ja, amen. " Hij komt met de wolken, staat er. Dat is dus het moment dat Jezus Christus wél zegevierend als de Koning van Hemel en Aarde zal terugkomen. Precies de manier waarop de Joden hun eigen Messias verwachten. Zij hebben altijd gedacht dat zij hun Messias zo zouden gaan ontmoeten. Voor ons als Christenen is dat het moment dat wij de ' Wederkomst ' noemen of zoals het Engels nog duidelijker zegt: the ' Second Coming ' Voor de Joden zal dat echter de onwezenlijk gruwelijke ontdekking zijn, dat Hij dezelfde is als wie zij 2000 jaar eerder al zelf aan het kruis hebben genageld en hebben doorstoken. Eerst een Grote Verdrukking En die ontdekking voor de Joden zal plaatsvinden in een ongekend woeste, turbulente periode op de wereld. Dat is wat de Grote Verdrukking wordt genoemd. En die periode eindigt voor de Joden pas als Jezus zegevierend terugkomt naar de Aarde . Maar daar zal eerst een ongekend afschuwelijke periode aan vooraf gaan. Jezus zelf zegt daarover in Mattheüs 24:21–22 “ Want dan zal er een grote verdrukking zijn, zoals er niet geweest is vanaf het begin van de wereld tot nu toe, en ook nooit meer zal zijn. En als die dagen niet ingekort werden, zou geen vlees behouden worden; maar omwille van de uitverkorenen zullen die dagen ingekort worden. ” Het zal een tijd zijn die de heidenen, de 'gelovigen', als het ‘lichaam van Jezus’ niet fysiek zullen meemaken. Zij zijn dan al niet meer op deze wereld, omdat zij dan al zijn opgehaald. Dat moment zal vóór de Grote Verdrukking zal plaatsvinden en wat in de Christelijke wereld als ' de opname ' bekend staat. De Grote Verdrukking is voor de Joden en zij die hebben ervoor hebben gekozen om niet te geloven. Een volkomen onverwacht moment voor wie niet weten. Want niemand kent noch de dag, noch het uur, zegt de Schrift. Niet van Zijn wederkomst en niet van de opname. Dat is wat ik met de titel van deze serie wilde proberen te zeggen. De wereld verdrinkt opnieuw. Omdat over de tijd van het einde wordt gezegd: " Het zal zijn als in de dagen voor Noach " Wie niet wilde weten, werd overrompeld. Voor wie Hem kent is alleen de dag en het uur onbekend Maar de kennis zal toenemen, meldde ik hier al vaker en Jezus zegt ons dat " Als de takken en de bladeren van de vijgenboom zacht worden weet je dat de zomer nadert " Dan weet je welk seizoen het is, nietwaar? En deze Grote Oversteek verteld ons wanneer het seizoen daar is en dat de zomer nadert. Als Jezus in 30 n.Chr. stierf en weer opstond, wijst tweeduizend el symbolisch op tweeduizend jaar later. Dat is dus rond 2030. Opmerkelijk genoeg is juist dat jaar ook door wereldmachten tot doel gesteld (denk aan Agenda 2030 van de VN). De tijdlijnen van de Hemelse machten vallen samen. Waar God Zijn Koninkrijk voorbereidt, bereidt de wereld van het kwaad zich voor op het tegenbeeld. Van een nieuwe wereld onder de controle van haar orde. Zien we nu niet een explosie van ontwikkelingen, die het einde van een tijdperk dichtbij brengen? Als het gaat over 'de tekenen' van het einde, dan gaat dat éérst over het herstel van Israël (de vijgenboom) vervolgens de wereld die optrekt tegen Israël, dán de Grote Verdrukking en tot slot de komst van de Mensenzoon, om als Koning over de aarde te regeren en het kwaad zal binden. Het laatste geslacht Jezus zegt hierover in Mattheüs 24:34  " Voorwaar, Ik zeg u: dit geslacht zal geenszins voorbijgaan, totdat al deze dingen gebeurd zijn. " Jezus zegt hier dat het geslacht dat deze tekenen zal zien , óók de voltooiing ervan zal meemaken . Een bevestiging dat dit in een relatief kort tijdsbestek plaatsvind. En dan is is dit wat over de leeftijd van 'een geslacht' wordt gezegd: Psalm 90:10 : " De dagen van onze jaren zijn zeventig jaar, en, als wij sterk zijn, tachtig jaar. " Zoals de eerste komst van Jezus naadloos  door de voorjaarsfeesten zijn vervult, zal de tweede komst van Jezus worden vervult met de najaarsfeesten. En in het najaar van 2027 is het moment dat de nieuwe Staat Israël 79,5 jaa r oud is. Ik heb de wijsheid niet in pacht, lieve mensen. Echt niet! Als God wil dat het nog 1000 jaar duurt, dan is dat zo. En dan leef ik in hoopvolle verwachting net zolang als tot mijn eigen einde, om dan zelf de grote oversteek te maken. Maar wat mij betreft zijn de tekenen voor nu duidelijk genoeg en wil ik wel graag voorbereid zijn en mij kleden met hoop en verwachting. Dat is niet om in hysterie te stoppen met mijn leven en mijn baan op te geven omdat 'het einde van de wereld' nabij is. Maar door gewoon te doen wat Mijn Hemelse vader mij heeft geadviseerd over hoe ik kan en mag leven. En dat is door met mijn hoofd omhoog gericht te leven, daar waar het voorbeeld van liefde en waarheid vandaan komt. En met dat voorbeeld het leven en mensen om mij heen, te bezien met Zijn ogen van liefde, genade en vergeving. En door Hem te respecteren door de talenten en eigenschappen die Hij typisch aan mij heeft toebedacht, te gebruiken en ten dienste te stellen aan mijn omgeving. In mijn werk, in mijn gemeenschap, in mijn sociale leven en in mijn dierbare kring. Ik probeer Zijn stem te verstaan en naar Hem te luisteren. En als die stem aangeeft dat het voor mij geen geschiedenis of schrijven meer moet zijn, dan leg ik dat direct terzijde. Maar vooralsnog neem ik u nog graag mee naar het slot van deze serie. De laatste verbindingen in deel 20 #ikbeneenkindvanGod