Wat is de waarheid van "The rapture"? (4) Het ontstaan van relatie.

Als de schellen je van de ogen vallen is het gedaan!

Soms kom je langzaam tot dat punt. Maar als het licht eenmaal aangaat en de blinddoek afgaat, dan zie je ineens scherp. Je kunt niet meer ont-weten wat je hebt ontdekt. En je begrijpt bijna niet meer hoe je het ooit anders hebt kunnen zien.

Maatschappelijk gezien werkt dat ongeveer net zo als tijdens de corona pandemie. Wie eenmaal de misleiding doorzag, zag plotseling hoe meerdere losse eindjes samenkwamen. Er werd een patroon zichtbaar. Wat eerst onsamenhangend leek, bleek één geheel. Een wereld waarin democratie alleen maar een woord is.

Bijbels gezien zien we datzelfde bij Saulus de Farizeeër. Verblind door misleiding vervolgde hij de eerste Christenen. Volgelingen van Jezus. Totdat hij zelf letterlijk werd verblind en daarna opnieuw mocht zien. Vanaf dat moment zag hij alles anders. En niet veel later werd hij, als Paulus, de grootste verkondiger van het Evangelie.

Een tastbare reisgids

Na de zondeval gaf God ons de Bijbel. Als tastbaar anker in een fysieke wereld. Als getuigenis van Zijn bestaan en de gids die de route van Zijn Heilsplan voor ons uitlegt. Een manifest van hoop in een wereld die op zichzelf al verloren was.

Wij zijn op deze wereld geplaatst om er rentmeester over te zijn. Alles wat wij zijn, alles wat wij zien en alles wat wij hebben, tot onze levensadem toe, is ons gegeven door God. De mens werd geplaatst in een wereld die voor hen groot en indrukwekkend was, maar niet overweldigend.

Adam mocht Eden ontdekken. Hij mocht de dieren volgen en ze benoemen. En om schepping compleet te maken kreeg hij Eva naast zich. Zodat de mensheid kon groeien en zich gaan ontwikkelen. Maar God heeft ons heel bewust géén direct zicht gegeven op de geestelijke realiteit. Alle aanwezigheid in de geestelijke wereld kunnen wij niet zien.

Geestelijke wezens zijn onzichtbaar voor mensen

De schepping kon dus alleen de fysieke wereld waarnemen met al haar zintuigen, maar... niet daarbuiten. De geestelijke realiteit was wel degelijk aanwezig, maar niet tastbaar en niet zichtbaar. Wel voelbaar! Want de mens stond in directe verbinding met God. Onzichtbaar, maar op een hele natuurlijke manier aanwezig.

En ik stel me zo voor dat de communicatie net zo natuurlijk was als onze gedachten nu. Maar dan veel duidelijker. God die spreekt in hun hoofd. Heel wezenlijk hoorbaar en misschien ook wel voelbaar. Maar in ieder geval als een vanzelfsprekendheid.

De enige open verbinding met de geestelijke realiteit was God zelf. En daarmee heeft God iets nieuws geschapen, volkomen uniek. God schiep een omgeving waarin je moet geloven in wat je niet kunt zien.

God schiep relatie!

God heeft relatie geschapen.

God schiep een werkelijkheid waarin vertrouwen noodzakelijk is. Een realiteit waarin afhankelijkheid niet is afgedwongen, maar vrijwillig gekozen moest worden. Want deze schepping was dus weliswaar 'de kroon' op de schepping, maar desondanks zelf lang niet alwetend en ook zeker niet alziend.

Adam en Eva waren immers zelf ook nieuw in deze nieuwe wereld. Met beperkte kennis en begrensd zicht. Met alle ruimte en vrijheid om te ontwikkelen en deze wereld te gaan besturen zoals ze die zelf wilden vormgeven. Maar niet zonder te wandelen in het afhankelijke vertrouwen van de Schepper, die hun bron was.

Ze wisten van God precies wat Hij wilde dat zij van Hem wisten. God was groot. Hij was de allergrootste voor hen! Maar toch nog lang niet zo groot als Zijn volle majesteit in de geestelijke realiteit. God had hun ook het zicht op die hele wereld kunnen geven. Maar dat deed Hij niet. Hij hield het klein voor hen.

Een relatie met de vrijheid van liefde

En juist daarin lag de waarborg van echte liefde. God wilde een relatie met Zijn schepping, die Hem lief zou hebben op basis van een vrijwillige keuze. Niet gebaseerd op een overweldigend ontzag of met gehoorzaamheid uit angst.

Geen dwang, maar vrijheid. In liefde. In geloof. Met een kinderlijk vertrouwen in volle overgave. Argeloos. Zonder reserves. Een relatie die niet gebaseerd moest zijn op macht, maar in volledige vrijheid gebaseerd op liefde.

Het was ook volkomen logisch geweest dat de mens altijd in afhankelijkheid van God zou blijven. Hem boven alles zou plaatsen. Ook boven zichzelf. Want zelfs ons lichaam is niet van ons. Het is immers ondenkbaar dat je iemand gaat negeren aan wie je letterlijk alles te danken hebt.

En toch gebeurde het. Er was maar één richtlijn. Eén voorwaarde, met één consequentie: “Eet niet… want dan zul je zeker sterven.” Dat was alles!

Volledige vrijheid dus om alles te mogen ontdekken wat er was geschapen voor hen. En toch faalde de mens op die éne restrictie. En toen... was sterven ook het gevolg. En daaraan was geen ontsnapping mogelijk. Geen achterdeurtje of uitzondering. Er is geen menselijke correctie mogelijk op Gods zuivere richtlijn.

Wij zijn niet God!

Wij zijn gemaakt. Een zelfportret als het ultieme kunstwerk uit de hand van de kunstenaar. Maar wij bestaan volledig bij Zijn gratie. Daarom hebben wij geen enkel recht tegenover God en heeft Hij wel álle recht op ons.

En zo heeft God er helemaal zélf voor gekozen om ons te redden. Hij koos ervoor Zelf mens te worden. Zodat in onze plaats, een mens, de volledige consequentie van de dood zou dragen, maar ook weer zou opstaan. Dat plan gebeurde zonder dat wij daar invloed op hadden.

Zonder dat de geschiedenis werd “gereset”. Zonder dat de natuurlijke orde werd opgeheven. Want alles ging door. Oorlog. Lijden. Ziekte. Honger en dood. Vele generaties lang. God liet de wereld haar eigen loop behouden. In zuiverheid en in rechtvaardigheid.

Maar wel met een belofte! Lijden zou niet het einde zijn en trouw niet vergeefs.

Het recht uiteindelijk zal zegevieren. God is soeverein.

Een volledig alternatieve dimensie

God oefent Zijn almachtige gezag uit, maar in patronen die geen mens op aarde kan overzien. Want het gaat dat over eeuwen heen. Over generaties heen. Er is niemand die lang genoeg leeft om het geheel te bevatten. En toch zijn we daartoe in staat gesteld. Door God zelf. Hij heeft het al vooraf voor iedereen beschreven.

De directe verbinding met de schepping en de open lijn met God was afgesloten, Maar die met het kwaad bleef over. Dat was de eerste nieuwe kennismaking. De éérste stap die het gevolg was van het eten van de vrucht. Die van de boom van de "Kennis van Goed en Kwaad" kwam. En dat was een hele duidelijke les!

Een wereld die alléén door geestelijk kwaad werd bestuurd, veroorzaakte een wereld die tot volkomen verloedering kwam. En daar maakt God via de Zondvloed een einde aan. Bewijs geleverd. Daarna begon het kwaad direct opnieuw en toen het alweer groot werd en machtig leek, begon God met Zijn heilsplan.

God begint met één stipje

Eerst door met de spraakverwarring van de Toren van Babel de wereld te verdelen in 70 talen. Waarvan er één 'Hebreeuws' was. De taal van 'Heber' die ten tijde van de spraakverwarring leefde. De bet-overgrootvader van Abraham.

En vanaf Abraham die vanuit Ur op reis werd gestuurd door God, ontstond één volk. Vanuit één man. God gaf Jacob de naam Israël waaruit de twaalf stammen zijn ontstaan. En via zijn zoon Juda, werden de inwoners Judeeërs oftewel Joden genoemd. En precies vanuit dát volk kwam de Verlosser voor de héle wereld.

Het is één onafgebroken lijn en één geschiedenis. Het is ook één heilsplan, dat beschreven staat in één boek, dat maar één thema heeft: God Zelf. De Schepper. De Auteur van de geschiedenis. Daar kan niemand iets aan veranderen. Het toont ook niets anders dan alleen Zijn onveranderlijke glorieuze majesteit.

Dat is geen bijzaak, het is juist de kern. En daar ga ik in het volgende deel graag verder op in.

#IkbeneenkindvanGod