Wat is de waarheid van "The Rapture"? (5) De Apocalyps van Jezus Christus
- Week van de Leek
- 4 mrt
- 5 minuten om te lezen
Bijgewerkt op: 7 mrt
God heeft het eerste en laatste woord
Het allerlaatste Bijbelboek begint in de Griekse grondtekst met drie woorden: Apokálypsis Iēsou Christou
Dat lezen wij als: De Apocalyps van Jezus Christus.
De "Apocalyps" heeft in onze moderne taal de lading van een allesverwoestende catastrofe waarmee de wereld eindigt. Maar dat betekent het woord helemaal niet. Het betekent: onthulling, ontsluiering of openbaring! Feitelijk vertaald: "Het wegnemen van de bedekking, het oplichten van de sluier"
Vertaald in onze Bijbels staat daar dan ook: De Openbaring van Jezus Christus.
Als we de eerste zinnen letterlijk uit het Grieks vertalen en opdelen, staat er:
“Openbaring van Jezus Christus,
die God Hem gegeven heeft
om aan Zijn dienstknechten te tonen
wat spoedig moet gebeuren;
en Hij heeft het in tekenen meegedeeld,
door het te zenden via Zijn engel,
aan Zijn dienstknecht Johannes.”
“Die getuigd heeft van het woord van God
en van het getuigenis van Jezus Christus,
alles wat hij zag.”
“Zalig hij die voorleest
en zij die de woorden van deze profetie horen
en zich houden aan wat daarin geschreven staat,
want de tijd is nabij.”
Dit is het intro nog voordat Johannes met de aanhef van de brief begint.
Ik was niet van plan om er een uitgebreide taalstudie van te maken, maar alleen dit begin zou al genoeg zijn voor een hele studie, gezien de woordkeuzes. Want het Grieks is hier doorlopend heel specifiek.
Het woord voor 'dienstknechten' (doulio) vertelt ons dat dit boek is gericht aan "gelovigen die God toebehoren" in de brede zin. Het Grieks in 'je houden aan de woorden van de profetie' is een 'actieve vorm' van naleven. ('in acht nemen' zegt onze HSV vertaling)
Ook het laatste gedeelte 'want de tijd is nabij' is veelzeggend. Voor 'tijd' is het 'chronos' een gebruikelijk woord voor meetbare tijd, duur of kalender. Maar hier is 'kairos' gebruikt. Dat is veel sterker en dat betekent: crisis-moment, beslissend moment, of tijd van ingrijpen.
"De tijd is nabij", betekent hier niet: "De kalender loopt bijna af" maar veel meer: "Het beslissende moment waarin God zal ingrijpen is aangebroken." Wat hier de lezers in feite wordt voorgehouden is: "Dit is relevant en raakt jullie situatie nu. Dit is geen verre toekomsttaal." Het is in feite in 'de tegenwoordige tijd' geschreven.
>> Waarom dat zo 'bedoeld' is, leg ik onderaan dit artikel nog uit <<
Eerst nog de uitzonderlijk krachtige taal van Johannes voor de aanhef en de groet.
Johannes aan de zeven gemeenten van Asia:
Genade en vrede voor jullie van:
Hem die is, die was en die komt,
van de zeven Geesten vóór Zijn troon,
en van Jezus Christus,
de getrouwe getuige,
de eerstgeborene uit de doden
en de heerser over de koningen van de aarde.
Johannes begint hier (in het Grieks) met een bewuste grammaticale afwijking. Hij citeert hier feitelijk Gods Naam uit Exodus 3:14 (LXX):
ἐγώ εἰμι ὁ ὤν “Ik ben de Zijnde”
Duidelijk bedoeld als de begroeting van God zelf en een majestueuze opening.
Alleen deze introductie al, ademt het grote belang van wat in dit boek vertelt en ontsluierd zal gaan worden. Zoals God zelf spreekt over het begin in Genesis, zo spreekt Hij zélf ook over het einde in Openbaring.
Het is Zijn Apocalyps. Hij onthult en openbaart en neemt de bedekking weg.
Een typische brief uit het Nieuwe Testament
Openbaring is niet afwijkend in de stijl. Het is net zo geschreven als andere brieven in het Nieuwe Testament. Johannes opent de brief en sluit deze ook af.
"Johannes aan de zeven gemeenten die in Asia zijn;" (1:4)
"De genade van onze Here Jezus Christus zij met u allen. Amen." (22:21)
Het is een indrukwekkende brief waarin de arme Johannes alles moet verwerken en opschrijven van wat hij hoort en ziet. In één keer en dat is best veel en intens. Johannes mag er daarna ook niets meer in aanpassen. Er volgt een ernstige waarschuwing: Niemand mag hier nog iets aan toevoegen of weglaten.
Openbaring kan wellicht lastig lezen in eerste instantie. Fantasierijke beelden die zonder bruggetjes in elkaar overlopen, maken het niet meteen begrijpelijk. Maar dat ligt meer aan overweldigende en onbekende beelden, dan door de structuur.
Want een tweede of diepere blik legt een hele duidelijke organisatie en een hele strakke structuur bloot. Maar dat komt misschien later nog aan bod...
De kern is: Wie is hier de auteur!
Want het belangrijkste kernbegrip zit in de auteur. Begrijpen we werkelijk dat dit laatste boek nadrukkelijk van God zelf komt? Want Jezus maakt in Openbaring duidelijk dat Hij ook God is. Hij vertoont zich in Gods gedaante en Hij krijgt als het Lam, precies dezelfde lofprijzing in de hemel.
Het zijn zeven brieven van Jezus zélf aan de gemeenten.
Het is de stem van Jezus zélf aan Johannes.
Het is de Openbaring van Jezus Christus zélf
Die eerste woorden zeggen alles al.
Het is de énige volledige brief van Jezus zélf in de Bijbel!
Een majestueuze afsluiting van de Bijbel. God zelf neemt hier alle bedekking weg. Over wat er geestelijk precies gaande is. Hoe groot het verborgen geestelijke kwaad is dat in het licht zal komen en verslagen zal worden.
Het is vooral ook een hele precieze briefing van wat er komen gaat en hoe.
Iedere zegel, bazuin en schaal wordt precies en gedetailleerd toegelicht. En zo ook de waarschuwingen die daarbij horen! De voorbereiding op lijden, het komt hier tot een climax. En uiteindelijk zal alles rechtgezet gaan worden.
De urgentie in de oproep tot volharding om het te doorstaan is luid en duidelijk.
Om te beginnen al in elke brief aan elke gemeente. Een universele boodschap! Iedere gemeente in de wereld, toen en nu kan er iets van zichzelf in herkennen.
Die oproep tot volharding wordt ondersteunt door de hoop en de belofte met het vergezicht op eeuwige onvergankelijkheid en liefde. Openlijk demonstreert God Zijn majesteit in de vervulling van Zijn plan. Voor niemand verborgen, want het staat immers al 2000 jaar geschreven.
Is het onthullen en toch nog iets geheim houden?
God laat helemaal nergens ruimte voor iets dat tóch nog geheimzinnig blijft. Deze precieze briefing is helemaal niet bedoeld voor wie God en de Bijbel niet kennen. Die lezen dit niet! Het is juist voor wie Hem wél kennen.
Het gaat dus ook helemaal niet over hoe wij zullen gaan ontsnappen aan deze onthulling, maar juist om voorbereid te zijn op wat er onthuld wordt!
En dat is precies waar de theorie van "een opname vóór de verdrukking" wringt, wat mij betreft. Het schuurt hier met de uitzonderlijke urgentie van het boek Openbaring en de actuele taal in de tegenwoordige tijd van Gods brief.
1:1 zegt: "wat spoedig moet gebeuren"
22:10 zegt: “verzegel de woorden niet”
Waar in het Oude Testament tegen Daniël wordt gezegd: “Verzegel het visioen, want het zal voor vele dagen zijn.” zegt Openbaring juist: "Niet verzegelen, want het moment is aangebroken" Het lijkt misschien vreemd omdat het al bijna 2000 jaar oud is, net als in 'de tijd is nabij', maar dat is het niet.
De Bijbel legt het ons uit in Hebreeën 1:2 "In deze laatste dagen heeft God tot ons gesproken door de Zoon" De geschiedenis leeft al in de eindfase, want sinds Jezus zijn de laatste dagen aangebroken en is het Koninkrijk al begonnen.
1 Petrus 4:7 "Het einde van alle dingen is nabij. Wees daarom bezonnen en waakzaam in het gebed" Petrus geeft hier geen tijdlijn, maar probeert om een levenshouding aan te moedigen en te vormen.
De boodschap van Openbaring is dus voor élke generatie actueel. Dat is niet om het einde te kunnen berekenen, maar omdat elke generatie wordt geroepen tot dezelfde houding! Waakzaamheid, heiliging, trouw, volharding en verwachting. Voor ieder mens kan de ontmoeting met de Schepper elk moment komen.
Je hebt immers je leven niet in eigen hand!
Een mooie en logische eenvoud als afsluiting van dit deel...
Opmerkingen