top of page

Het begin van een Nieuwe Wereld (20)

Want waarin Hij Zelf geleden heeft, toen Hij verzocht werd, kan Hij hen die verzocht worden, te hulp komen.


Ik wens u allen, de genade, de liefdevolle goedheid en de vrede toe van God, onze Vader en van Jezus Christus, onze Here. Het geloof in Zijn Naam die u eeuwig leven brengt.


We gaan verder met Jom Kippoer. Want één van de zeven feesten van God, die voor het Joodse nog geen gebeurtenis als grondslag had en ook geen oogstfeest betrof, is bijvoorbeeld de Grote Verzoendag. Voluit Jom Ha'Kippoerim, de dag van de Vergevingen.


Dat moment wordt dan ook pas later door God kenbaar gemaakt aan de Joden. Zo moest allereerst het Priesterschap nog ingesteld en ingericht worden. Dat werd exclusief aan de stam van de Levieten toegewezen. Vervolgens stelt God met uitgebreide voorschriften de rituelen in rondom de offers die door priesters moesten worden uitgevoerd.


Wat er vooraf gaat aan "De Grote Verzoendag"

Maar in Leviticus 10 gebeurt er iets bijzonders. Gods vuur uit de lucht, verteert, voor de ogen van het volk, niet het klaargemaakte offer op het altaar, maar twee priesters. Dit gebeurde tijdens het ritueel van het presenteren en het offeren van het zondoffer en het brandoffer. Het zijn de twee zonen van Aäron, Nadab en Abihu, die tegen de voorschriften in een eigen heidens vuur gebruiken. Het is direct daarna, dat God de Grote Verzoendag bij de Joden introduceert.


Het bracht de Joden niet alleen de persoonlijke kennismaking van oorzaak en gevolg in relatie tot wetteloosheid. Maar het volledig aanwezige volk, werd hiermee ook direct geleerd dat voor God niemand onder of boven de wet stond. Ook de hoge orde van de geselecteerde Priesters. Alle mensen zijn voor God gelijk. Er kan verschil bestaan in rang, stand of kennis van de Schrift. Maar niemand is meer dan een ander mens of heeft zeggenschap over anderen. Dat heeft God alleen.


De Zondebok

God heeft toen op dat moment direct ook aan ons allemaal, (toen nog alleen aan de Joden) al met het principe van vergeving of genoegdoening bekendgemaakt. Jom Kippoer. De Grote Verzoendag. Het was opnieuw een eeuwige verordening van God. Leviticus 16 beschrijft het ritueel van dit feest heel precies, waarbij Aäron, als Hogepriester, voor zichzelf en zijn heilige geslacht een jonge stier moest offeren. Maar voor het hele volk moesten twee bokjes als verzoening worden aangeboden.


Dan werd er voor de bokjes geloot. Dat maakte dat het ene bok dan werd geslacht en aan God geofferd en de andere "de zondebok" werd. De Hogepriester legde dan de handen op het bokje en stapelde daarmee symbolisch alle zonden van het volk op het bokje. Deze 'zondebok' werd vervolgens weggejaagd en de woestijn ingestuurd. Wij weten nu dat dit de voorschaduwing is op wat later zou volgen, waarbij Jezus het allerlaatste offer is geweest.


De eerste vervulling van de "Grote Verzoendag"

Jezus werd immers binnen de muren van Jeruzalem geslachtofferd, alle zonden werden op hem gestapeld. (De beker van gramschap die Hij leegdronk in de de Hof van Gethsémané) En vervolgens werd Hij met Zijn kruis, door een menigte naar buiten de stad gejaagd, om daar onvermijdelijk aan de dood ten prooi te vallen.


In mijn beleving heeft Hij hiermee zo de beide bokjes van de Grote Verzoendag in zich verenigd. Want Jezus heeft zo de zonden van alle mensen op zich genomen en gestapeld gekregen. En al die zonden heeft Hij met zich mee genomen, het Dodenrijk in. Daarmee heeft Jezus Christus, voor God de mens schoongewassen van alle zonde. De mens was immers besmet met zonde en daarmee met de dood.


Voor God en Zijn volmaakte zuiverheid was het onmogelijk om zich nog te kunnen verbinden met de onzuiverheid van alle mensen. Maar precies vanwege die zuiverheid kunnen zowel Liefde als Rechtvaardigheid geen grotere plaats ten opzichte van elkaar innemen. En het was immers rechtvaardig geweest om de keuze van de mens voor de val van zonde niet alleen te bestraffen, maar ook de directe geestelijke verbinding met Zijn Zuiverheid en Levenskracht te verbreken. (zie hiervoor deel 10)


Rechtvaardigheid

De mens zelf zou echter nooit en te nimmer op eigen kracht terug kunnen komen naar de smetteloze status van voor de zondeval. En een bokje offeren voor het kwaad van een mens kan onmogelijk als rechtvaardig genoeg beschouwd worden. Er zou dus in echte gelijkwaardigheid daarvoor dan ook een onschuldig mens geslacht moeten worden om als offer te dienen. Maar de mens is geen dier. De mens beschikt over dieren, maar er beschikt niemand op deze aarde over de mensen, behalve God zelf.


De mens is de hoogste van de schepping. Naar het evenbeeld van God gemaakt, met het vermogen tot spreken en tot rede. Maar ook met de vrijheid tot het maken van eigen keuzes. Dus het zou ook pas echt zuiver zijn als die mens daar dan ook zelf vrijwillig voor zou kiezen. Maar dan nóg zou het, gezien de verhouding in het machtsverschil, ook niet rechtvaardig zijn als God een mens zou vragen om zich voor Hem op te offeren.


Ik vermoed dat dit ook de reden is, dat Abraham zijn zoon Izaäk uiteindelijk niet hoeft te offeren. Want een mens met groot ontzag voor God, zou van dat sterven een nobele daad voor een hoger doel als overweging kunnen maken. Maar het zou juist ook bedoeld zijn om al het slechte van de mens op zich te laden. De zonde van álle mensen en zo ook vervloekt te worden. Maar van zo'n offer, zou een mens helemaal nooit in staat zijn geweest om daarvan de werkelijke omvang en impact te kunnen inschatten en de gevolgen te overzien.


Daarbij komt natuurlijk nog, dat er ook geen onschuldig mens bestaat die zo volkomen zuiver en zonder gebrek heeft geleefd, om daarvoor überhaupt in aanmerking te kunnen komen.


Liefde

Maar dan is er naast rechtvaardigheid ook nog die onmetelijk grote liefde. Voor ons is het de grootste, zegt de Bijbel. Dus ook met een geweldig diep verlangen om die te beleven. Maar in Gods zuiverheid kan dat alsnog niet eenzijdig boven rechtvaardigheid gaan. De liefde voor de wereld en de schepping, was zo groot dat Jezus daarom vrijwillig Zijn eigen Goddelijkheid heeft afgelegd om tot mens te kunnen worden.


Filipenzen 2:6-8 "Christus Jezus, Die, terwijl Hij in de gestalte van God was, het niet als roof beschouwd heeft aan God gelijk te zijn, maar Zichzelf ontledigd heeft door de gestalte van een dienaar aan te nemen en aan de mensen gelijk te worden. En in gedaante als een mens bevonden, heeft Hij Zichzelf vernederd en is gehoorzaam geworden, tot de dood, ja, tot de kruisdood."


Volmaakt onschuldig heeft Hij als 100% mens een gruwelijk offer gedragen dat ook geen mens ooit zo zou hebben kunnen dragen. Niet alleen lichamelijk, maar juist des te meer geestelijk. Het zweten van bloed was juist voor de ontzagwekkende beproeving om de beker van gramschap leeg te drinken. Precies dat is wat ik hierboven, iets terug, bedoelde. Een offer met een impact waarvan wij, als mensen, ons werkelijk geen enkele voorstelling van kunnen maken.



De balans en de verzoening van Liefde met Rechtvaardigheid!

Jezus Christus heeft het onmogelijke mogelijk gemaakt. Hij heeft de ultieme verzoening gebracht tussen Liefde en Rechtvaardigheid. Dit voor Zijn eigen schepping weer in balans gebracht voor God de Vader, zonder de koers van de geschiedenis te veranderen. Hij is, als God zelf, afgedaald naar de aarde, om daar als mens te kunnen leven en sterven, om zo dat offer te kunnen brengen.


Het is zo groots en van zo'n pure schoonheid dat wij als mensen blijkbaar te beperkt zijn om de volheid daarvan te begrijpen. Het is eigenlijk onbeschrijflijk dat dit niet voor alle mensen op de wereld onbetwist vaststaat. Want dit is werkelijk het onvoorstelbare bewijs van de oneindig complete zuiverheid van God. Ik vind het erg belangrijk om dat extra te benadrukken.


Want in helemaal niets was het een achteloos kunstje om Zijn oneindige Almacht naar eigen willekeur te gebruiken. God die Hemel en Aarde heeft geschapen met een gesproken woord, zou het immers ook hebben regelen met een gesproken woord of een knip van Zijn vingers. God IS. Volledige Almacht. God zegt ook tegen Mozes als die vraagt hoe hij God moet noemen: "IK BEN DIE IK BEN" God is als het begin en eind, allesomvattend.


Maar van Zijn eigen volkomen eenheid heeft Hij ook Zijn eigen adem gebruikt om leven te blazen in de mens als de kroon op Zijn schepping. Die naar Zijn evenbeeld was geschapen. En het best mogelijke in fysieke vorm, was in de gesplitste vorm van Man en Vrouw met Zijn levensgeest. Juist omdat Zijn pure zuiverheid in ons zit, kan aan niets een concessie worden gedaan. En om alles zuiver te houden in alle opzichten, was het ultieme offer daarom van God zelf.


Als God een koers veranderd is het voor eeuwig van invloed

Alles wat God zelf besluit, als Allerhoogste, heeft uiteraard eeuwigheidswaarde. Daarmee zijn ook Zijn oplossingen en veranderingen voor eeuwig. Zeker als die Hemzelf aangaan. Net zoals Zijn beloften aan Abraham en Noach en Zijn verbond met Zichzelf na de Zondvloed. En de strijd in de Hemelse Gewesten kan niet door ons worden gevoerd. Nooit! Wij kunnen onszelf niet redden. Dus ligt die keuze volledig in de handen van God.


En ondanks alle weerbarstigheid en onzuiverheid van de gebrekkige mens en het hopeloze voortdurende vallen in de zonde, heeft Hij ons redding gebracht. Uit liefde voor Zijn eigen schepping heeft God daarom een deel van zichzelf fysiek gemaakt. Hij heeft daarvoor Zijn eigen volkomen zuivere eenheid van geest, als het Licht, het Woord, de Wijsheid aangesproken.


Een keuze en een verandering die ook voor eeuwig zal zijn. Want Jezus is daarom voor altijd ook mens en zo kennen wij sindsdien de verschillende kenmerken van God als Vader, Jezus als Zoon en de Heilige Geest. 1 Timotheüs 2:5 "Want er is één God. Er is één Middelaar tussen God en mensen, de mens Christus Jezus."


Uit liefde voor Zijn eigen schepping

Hieruit blijkt hoe onmetelijk groot Zijn liefde voor Zijn schepping is geweest. Maar ook hoe zuiver niet alleen Zijn liefde en rechtvaardigheid is, maar ook Zijn respect en Zijn trouw aan Zijn eigen Woord en Zijn betrouwbaarheid in Zijn belofte aan Abraham. Wat voor mensen voor eeuwig onmogelijk zou zijn geweest, heeft Hij uit verantwoordelijkheid voor Zijn eigen schepping gedaan.


En zo is Jezus als de Zoon de belichaming geworden van de volmaakte mens en het toonbeeld van de onbaatzuchtige liefde voor Zijn vader en Zijn schepping.


Met Zijn bloedoffer heeft Jezus dus als mens zichzelf geofferd en daarmee alle mensen voor God schoongewassen. Zo blinkend zuiver schoongewassen, dat God de verbinding met hen weer kan aangaan in alle zuiverheid. Zodat God, volkomen zuiver op alle fronten, ons kan opnemen in Zijn heerlijkheid, Zijn Hemelse Koninkrijk en Hij alsnog met ons kan samenzijn.


De werkelijke diepte van Gods liefde voor Zijn werk in uitvoering

Over liefhebben gesproken; Is dat geen onmetelijk grote en diepgewortelde liefde? Dat schijnt, wat mij betreft, dan ook ineens een heel ander licht op de tekst die Jezus spreekt in Johannes. Hij legt het namelijk zelf uit aan Nicodemus, een hoge geestelijke leider van de Joden in Johannes 3:16-17 "Want zo lief heeft God de wereld gehad, dat Hij Zijn eniggeboren Zoon gegeven heeft, opdat ieder die in Hem gelooft, niet verloren gaat, maar eeuwig leven heeft. Want God heeft Zijn Zoon niet in de wereld gezonden opdat Hij de wereld zou veroordelen, maar opdat de wereld door Hem behouden zou worden."


En daarmee lijkt het erop dat het alles al is. Het offer van Jezus Christus en de vergeving van zonde lijkt immers te zijn waar voor ons het Evangelie om draait. Zo staat het ook aan het einde in het boek van Lukas. In een vertaling van de grondtekst Lukas 24:47 "En in Zijn Naam de bekendmaking, van tot inkeer komen en vergeving van zonden, aan alle volken te beginnen vanuit Jeruzalem"


Maar dat is dus nóg niet eens alles. Want naast de volkomen onverdiende genade, heeft God voor ons mensen in diezelfde ongelooflijke zuiverheid, nog meer geregeld. Want alles in het Universum is veranderd met de komst van Jezus Christus naar de aarde en Zijn wederopstanding. Het plan is zo geniaal en compleet uitgevoerd, dat we ons als beperkte schepsels op werkelijk helemaal niets kunnen beroemen.


Want er is nog heel veel méér!

Want wie zou ons na Zijn Hemelvaart tot in lengte van dagen moeten ondersteunen om het Woord te blijven begrijpen. En welk mens zou ooit waardig genoeg zijn geweest om voor ons een zaak te kunnen bepleiten aan een Alwetende Almacht? Dat kan immers niet anders dan een volkomen kansloze ongelijke strijd Zijn als die mens niet van het gelijkwaardige niveau als God zou zijn, nietwaar?


Het plan heeft erin voorzien dat wij op niemand minder dan op Jezus Christus mogen rekenen als onze pleitbezorger, als wij in de hemel beoordeeld gaan worden op onze daden en die nu doorlopend voor ons pleit, aan de Rechterhand van de Vader in de hemel. . 1 Johannes 2:1 "En als iemand gezondigd heeft: wij hebben een Pleitbezorger bij de Vader, Jezus Christus, de Rechtvaardige."


Terwijl wij tegelijkertijd op aarde Zijn pleitbezorger, trooster en helper hebben gekregen. Hebreeën 2:18 "Want waarin Hij Zelf geleden heeft, toen Hij verzocht werd, kan Hij hen die verzocht worden, te hulp komen." Dit lijkt mij bedoeld te zijn als in de vorm van de Heilige Geest. Om voor al wie gelooft, doorlopend ons geweten aan ons te bepleiten. Door ons te herinneren aan Zijn woord en Zijn boodschap en ons de wijsheid en het inzicht te geven in Zijn voorschrift.


Paulus legt dit loepzuiver uit in Hebreeën 4:12-16


"Want het Woord van God is levend en krachtig en scherper dan enig tweesnijdend zwaard, en het dringt door tot op de scheiding van ziel en geest, van gewrichten en merg, en het oordeelt de overleggingen en gedachten van het hart. En er is geen schepsel onzichtbaar voor Hem, maar alles ligt naakt en ontbloot voor de ogen van Hem aan Wie wij rekenschap hebben af te leggen."


Nu wij dan een grote Hogepriester hebben, Die de hemelen is doorgegaan, namelijk Jezus, de Zoon van God, laten wij aan deze belijdenis vasthouden. Want wij hebben geen Hogepriester Die geen medelijden kan hebben met onze zwakheden, maar Een Die in alles op dezelfde wijze als wij is verzocht, maar zonder zonde.


Laten wij dan met vrijmoedigheid naderen tot de troon van de genade, opdat wij barmhartigheid verkrijgen en genade vinden om geholpen te worden op het juiste tijdstip."


Straalt het niet in alles een ongelooflijk hoge graad van warme omarmende betrouwbaarheid naar ons mensen uit? Het maakt, wat mij betreft, ook direct een volkomen definitief einde aan alle hardnekkige misleiding in de wereld, die ons wil laten geloven dat God een genadeloos straffend wezen zou zijn. Want wat een verstrekkende en complete uitwerking van een "grote verzoening" nietwaar?


Yom Teruah, het Bazuinenfeest

Tot zover dus de Grote Verzoendag. En daarmee hebben we dan 6 feesten gehad. Er blijft nog één feest over, dat we nog niet hebben besproken. Yom Teruah, het Feest van de Bazuinen. Dat is, van de drie feesten van het najaar, het éérste feest na Sjavoeot. En daar iets opmerkelijks aan. Allereerst dat het eigenlijk nog een mysterie is.


Jezus heeft weliswaar de grote verzoening vervuld, maar de impact daarvan is tot dusver voornamelijk voor ons geweest, de heidenen. Met de Joden moet er nog helemaal een aparte verzoening volgen. En die zal dan vervolgens met die van de hele wereld worden verenigd. De verzoening sinds de Sjavoeot na de wederopstanding al 2000 jaar aan de gang is.


In mijn beleving moet de Grote Verzoendag in die vorm dan ook nog volledig in de toekomst ingevuld. Maar heeft Yom Teruah een hele belangrijke rol in het voortraject. Maar dat is in verband met de tijd en de leesbaarheid voor een volgende deel.


Dank voor uw aandacht tot zover...






59 weergaven0 opmerkingen

Recente blogposts

Alles weergeven

Comentários


bottom of page