Ezechiels War - Part One

Lezen wij Ezechiël 38 zoals bedoeld?

Voor veel eindtijdpredikers is Ezechiël 38 nu ongelooflijk actueel. Eindtijdlezers zoeken volop naar de invulling van "Ezechiels War" zoals dit hoofdstuk bekend staat. Met veel aandacht voor de coalities tegen Israël die zich lijken te vormen in de huidige geopolitieke arena.

De eerste vraag die vaak wordt gesteld is: Wie is Gog? Wie zal hij zijn? En dan verder; Is Magog of Rosh Rusland? Of wijzen beide namen naar Rusland? Is Perzië het huidige Iran en Togarma het hedendaagse Turkije? Is 'de coalitie' uit Ezechiël zich op dit moment voor onze ogen aan het vormen?

Dat zijn hele begrijpelijke en interessante vragen.

In de afgelopen periode heeft een invloedrijke Messiaans-belijdende Joodse bijbelleraar mij sterk teleurgesteld. Iemand met een heel groot platform, die sinds 7 oktober 2023 merkbaar is veranderd in zijn houding. Hij beschikt over veel militaire informatie en deelt die met ruim 600.000 mensen volgers.

In mijn beleving is sindsdien zijn aandacht verplaatst naar de militaire strijd van Israël waarvan hij het geweld soms bijna verheerlijkt. Als hij videobeelden post van een raketinslag in Libanon dan schrijft hij erbij: Goodmorning Hezbollah!

Sinds de Iran oorlog doet hij haast niets anders meer dan al deze ontwikkelingen nu duiden aan de hand van Ezechiël 38. Een aantal predikers in Nederland volgen zijn boodschap en analyses haast blindelings.

De laatste dagen hield Ezechiël 38 mij daarom bezig. Niet alleen vanwege de actualiteit, maar met name ook door de verdeeldheid die onder Christenen voorzichtig begint te ontstaan over onvoorwaardelijke steun aan Israël. Tot hoe ver mag die steun gaan?

Een andere Joodse vriend in Israël, die veel voor mij persoonlijk betekent, is ook een christen. Hem heb ik gevraagd of onze inzichten over Israël, wel in de juiste verhouding staan tot wat het Evangelie ons leert.

Ik gaf aan dat ik geen idee heb hoe moeilijk het is om onder zoveel voortdurende dreiging te leven, maar dat wij tegelijk wéten dat deze gebeurtenissen uiteindelijk ook Gods heilsplan dienen.

Voorzichtig meldde ik dat Jezus ons niet het voorbeeld geeft, om 'preventief' je vijanden aan te vallen, 'omdat' zij anders hetzelfde met Israël zullen gaan doen. Dat ik natuurlijk ook niet weet hoe Israël zich op dit moment anders zou moeten verdedigen, maar dat dit niet een Israël is dat het Evangelie kent en de kruisiging van Jezus zelfs verwerpt.

God wordt vaak alleen gebruikt voor historische oudtestamentische retoriek, want Israël vertrouwt vooral op haar eigen kracht, haar inlichtingenapparaat en laat met haar wapens het geweld spreken.

Een vriendelijke, maar minzame reactie terug: "Droevig voor mij om te lezen waar je hart is. Ik wens je al het goede." sprak een direct afscheid uit. Het ligt dus heel gevoelig.

Ik begrijp het, want dit zijn mensen voor wiens kinderen in Israël de dienstplicht geldt en die het leger in moeten. Je kunt bijna niet anders dan zowel verdriet als sympathie hebben voor hun dagelijkse strijd.

Dit zijn ook mensen die, in het noorden van Israël, al meer dan tweeënhalf jaar bijna onafgebroken, dagelijks naar de schuilkelder moeten. Die zich verbijsteren over de Europese verslaggeving en zich daardoor op zichzelf teruggeworpen voelen. Want het nieuws 'hier' bericht daarover maar amper. Terwijl vooral de vergeldingsaanvallen van Israël, wel heel graag breed worden uitgemeten.

Maar het bracht mij terug naar de Bijbel. Onder andere naar Nehemia, maar vooral ook naar Ezechiël 38 en ik ging op zoek. Ook omdat veel mensen in verwarring lijken over eindtijd duidingen. Ik liet het vertalen vanuit de LXX om naar de kleine nuances te zoeken.

En als je het dan op een rijtje zet, draait het in Ezechiël 38 misschien wel helemaal niet in de eerste plaats om Gog en de komende coalitie tegen Israël.

Ezechiël zelf lijkt voortdurend Iemand anders centraal te stellen. Lees de uitspraken van God eens achter elkaar.

"Ik zal u omkeren."

"Ik zal haken in uw kaken slaan."

"Ik zal u tegen Mijn land brengen."

"Ik zal Mijn grootheid tonen."

"Ik zal Mij heiligen."

"Ik zal Mij bekendmaken."

Steeds opnieuw klinkt hetzelfde. "Ik zal..." en dat is wat God zegt.

Gog, Magog, Mesech en Tubal, de coalitie en hun aanval op Israël zijn hier niet het onderwerp. God is het onderwerp.

De taal van "Ik zal haken in uw kaken slaan", herkende ik van Job, een van mijn favoriete boeken. Maar waar komt deze beeldspraak nog meer voor?

In Ezechiel 29:4 spreekt God precies dezelfde woorden over de Farao.

In 2 Koningen 19:28 gaat het over de Assyrische Koning die Jeruzalem bedreigt: ''...zal ik Mijn haak in uw neus slaan.."

En God zegt in Job 40:20: Kunt u de Leviathan met een vishaak trekken?

Het wordt gebruikt bij typeringen van de grootste en machtigste vijanden, die bekend zijn in de Israëlische geschiedenis. De Farao, de Assyrische Koning en de Leviathan.

Wist u trouwens dat een van de grootste recent gevonden gasvelden voor de kust van Israël, het Leviathan gasveld is genoemd?

Mij vielen twee verzen in het bijzonder op in dit hoofdstuk. In Ezechiël 38: 17 vraagt God aan Gog: "Bent ú degene over wie Ik in vroegere dagen gesproken heb door Mijn dienaren, de profeten van Israël, die in die dagen jarenlang hebben geprofeteerd dat Ik u tegen hen zou brengen?"

Dat is best een opmerkelijke vraag, want geen enkele profeet heeft de naam Gog eerder genoemd. Maar God spreekt heel direct tot Gog zelf. Alsof het iemand is die bekend zou moeten zijn, terwijl daar in de Bijbel verder weinig over te vinden is. Waarom zegt God dit dan?

Misschien is dat omdat Gog niet slechts één toekomstige leider is.

Gog staat hier wellicht voor het allerlaatste gezicht van een veel oudere opstand. De opstand die al vroeg zichtbaar werd. In Babel. Bij de Farao. Bij de volken uit Psalm 2. En ook bij Assyrië en bij Zacharia en Daniël. Misschien vertegenwoordigt Gog ook wel een nog veel oudere opstand. De allereerste opstand! Die van vóór de zondeval van de mens.

Het veranderde mijn aandacht voor deze tekst in Ezechiël. En ook de grotere bedoeling van de uitleg. Want misschien gaat Ezechiël 38 in de eerste plaats niet over een aanval op Israël. Maar gaat het veel meer over een aanval op wat God Zijn eigendom noemt. "Mijn land" zegt God via Ezechiël. God zegt niet: "Het land van Israël."

Dat lijkt misschien een detail. Maar is het dat ook? Het land behoort uiteindelijk niet aan een regering, niet aan een koning en zelfs niet aan Israël. God had dit eeuwen eerder al gezegd: "Het land mag niet voorgoed verkocht worden, want het land is van Mij." (Leviticus 25:23)

Ik hoor wel eens vaker zeggen dat we naar Israël moeten kijken, als we de profetieën goed willen begrijpen. Maar geldt dat niet voor het land? Het land dat God aan Abraham had toegezegd? En dan misschien wel in het bijzonder voor Jeruzalem. Ons wordt gevraagd om voor de vrede van Jeruzalem te bidden. Het is de stad waar Koning David regeerde en waar Salomo de eerste Tempel bouwde.

Maar boven alles is het de stad waar Jezus is gekruisigd en weer is opgestaan. Natuurlijk ligt Jeruzalem nu in het land Israël. maar is de huidige bevolking dan ook automatisch Gods volk? De huidige bevolking kent God nog minder dan in Nederland, waar meer dan de helft seculier is. En het Evangelie maar amper zelfs.

Laat ik duidelijk zijn. Ik wil hiermee niet zeggen dat God Zijn volk heeft verstoten. Integendeel. Paulus zegt juist: "God heeft Zijn volk, dat Hij tevoren gekend heeft, niet verstoten." (Romeinen 11:2) en iets verder "De genadegaven en de roeping van God zijn onberouwelijk." (Romeinen 11:29)

God blijft trouw aan Zijn beloften. En wie ben ik om daar dan iets aan af te willen doen? Maar Paulus voegt daar nog wel iets wezenlijk belangrijks aan toe.

"Niet allen die uit Israël voortgekomen zijn, zijn Israël."

Romeinen 9:6

Dat bracht mij wel bij een tweede vraag. Want wie is dan "Mijn volk"? Wie bedoelt God eigenlijk als Hij spreekt over "Mijn volk Israël"?

Maar omwille van de leesbaarheid breek ik hier af. In het volgende deel kijken we hoe de Bijbel zelf die vraag beantwoordt. Ga je met me mee?

#IkbeneenkindvanGod