Wat is de waarheid van "The Rapture"?(11) Waarom God het kwaad toestaat

De Rechtszaak van hemel en aarde

Er vindt zonder twijfel, ongelooflijk veel kwaad plaats in de wereld. Dat is niet onzichtbaar, maar juist heel zichtbaar, tastbaar en voelbaar. Het breekt levens, relaties, verwoest gezinnen en misvormt alles wat goed bedoeld was. Het lijden en de gebrokenheid op de wereld is overweldigend groot.

En we hebben gezien dat de Bijbel het ook niet ontkent. Integendeel, zij kijkt het recht in de ogen. De Bijbel bevestigt de aanwezigheid en waarschuwt ervoor. En we zagen ook de dubbele waarheid:

God schept het kwaad niet, maar niets gebeurt buiten Hem om.

Het is wel wat God toelaat, maar het reflecteert niet Zijn karakter.

En dat is waarom de vraag blijft terugkomen: WAAROM laat God het toe?

Kwaadaardigheid op deze wereld

Wij voelen ons een slachtoffer! Machteloos en hulpeloos. We willen het geluk allemaal zó graag. Maar als we het op 'een' gebied bereiken, dan blijkt dat het voor ons onmogelijk is om het vast te houden, zoals wij het graag zouden willen vasthouden. Want het breekt! In welke vorm dan ook. Altijd!

De grens van ons begrip

Dat is het punt waarop wij als mens vastlopen. Wij willen balans. Wij willen een verklaring die past binnen ons rechtvaardigheidsgevoel. Wij willen begrijpen hoe goed en kwaad naast elkaar kunnen bestaan onder een goede en almachtige God.

Maar die uitleg is er niet. Zelfs niet voor gelovigen met het privilege om de Bijbel met Gods plan te hebben.

En dat komt omdat het om iets fundamenteel anders gaat dan om antwoorden. Want wat de Bijbel wél doet, is ons steeds meenemen in een werkelijkheid die veel groter is dan ons menselijke perspectief. Het is de werkelijkheid waarin zichtbaar wordt dat de geschiedenis van de mens geen losstaand verhaal op zich is, maar een onderdeel van iets veel groters.

Dat is eigenlijk wat Paulus ons vertelde over "De Gemeente" in de Efeze brief. (zie deel (9)) "De gemeente die Gods veelvuldige wijsheid toont, aan de hemelse machten en krachten." Dat was een krachtige openbaring vanuit de Bijbel, die ik tijdens het schrijven van deze serie ontdekte.

Wij zijn als 'de gemeente' een getuigenis in de bewijsvoering van God. Een bewijsstuk in een rechtszaak tegen de aanklager.

Er is een omvangrijke kosmische rechtszaak gaande.

De aanklager

In de hemelse gewesten is er een aanklager. De Bijbel geeft hem verschillende namen: satan, duivel, "de vader van de leugen" (Johannes 8:44). Maar de titel die voor deze serie belangrijk is, kennen we uit Job en hij raakt die functie kwijt in Openbaring 12:10: "De aanklager van onze broeders, die hen dag en nacht aanklaagde voor onze God, is neergeworpen."

De satan is niet zomaar iemand. Hij is een aanklager. En zijn aanklacht is serieus! Hij zaait twijfel over de kern van Gods rechtvaardigheid en aan de oprechtheid van de schepping.

Wat was zijn aanklacht in Job? Dat geloof niet oprecht is. Dat mensen God alleen dienen uit eigenbelang. In een vrije LXX vertaling zegt de satan tegen God in Job 1:9-11: "Is het soms zonder reden dat Job God vereert? U heeft hem alles gegeven, maar tast alles aan wat hij heeft… en hij zal U in Uw aangezicht niet zegenen (vervloeken)”

Die aanklacht ligt heel dicht bij de waarheid:

Geef een mens voorspoed, dan komt zijn ware aard boven.

Geef een mens lijden, dan keert die zich tegen God.

Deze aanklacht is tegen de hele mensheid gericht. En daarmee ook tegen God Zelf. Want als de aanklager gelijk heeft, dan is Gods schepping fundamenteel mislukt. Dan is er geen enkele schepping die vrij en trouw kan liefhebben.

In deze zaak wordt Gods rechtvaardigheid aangeklaagd, en daarom is er bewijs nodig.

Relatie als uitgangspunt

In deel 4 vertelde ik dat de kern van Gods schepping 'relatie hebben' is. God heeft, met de schepping van de mens, het aangaan van relatie ontworpen. Maar een echte relatie kan nooit bestaan zonder vrijheid. We erkennen dat zelf al als we zeggen: "God wilde geen robotjes"

Een wereld waarin alleen het goede mogelijk is, is geen echte relatie. Dat is programmering. God heeft de mens niet gemaakt als een wezen dat automatisch het goede doet, maar als iemand die het goede kan kiezen. Zonder dwang. Dat zei Jakobus ons in het vorige deel (10) Niemand dwingt ons tot de zonde. En zo kun je dus ook kiezen voor het goede. Voor God dus.

En in deel 4 schreef ik ook dat God ons geen zicht had gegeven op de geestelijke realiteit. Besef dat er dus ook geen enkele vorm van voorkennis geweest, om onze keuze al vóóraf te beïnvloeden. Wij hadden géén kennis van het kwaad, maar dat was er al wel.

In de hof van Eden, kenden wij God wél, maar de slang niét. En toch is ervoor gekozen om de leugen van de slang te geloven en daarmee Gods orde en waarheid af te wijzen. En in Gods rechtvaardigheid betekende dat de dood.

Genesis 2:17b "Want op de dag dat u daarvan eet, zult u zeker sterven..."

Wat de schepping heeft aangetoond

En hier is waar het echt confronterend wordt. De mens heeft al het goede gekregen dat maar te bedenken was. Iedereen zou met de kennis van nu, in die wereld van Adam en Eva willen leven. Maar de schepping heeft ook aangetoond wat er gebeurt als het vertrouwen in God wordt losgelaten.

Met de beginwaarden; Hebzucht en Hoogmoed.

In de kern; "Ik wil meer dan ik nu heb. Ik wil wat iemand boven mij heeft."

Want dat is precies de leugen waar het mee begon:

"Uw ogen zullen worden geopend en u zult als God zijn en goed en kwaad kennen."

Dat was maar half waar, want de ogen gingen open en het kwaad leerden we kennen, maar als God werden we niet.

Dus vanaf het vroege begin af zien we hetzelfde patroon, dat in de mensheid nog nooit is veranderd. We geloven niet wat God zegt, we willen zelf als God zijn en daarom zijn we bereid tégen zijn waarheid te kiezen om het zelf te ontdekken. We willen altijd meer dan we nu hebben. En dat eindigt altijd in verval en vernietiging!

De schepping kan niet bestaan zonder haar Schepper.

Een onbetwiste waarheid. De wereld van de mens vernietigt zichzelf onvermijdelijk, vroeg of laat, onder invloed van het geestelijke kwaad en de acceptatie van de leugen door de mens. En de mens kan zichzelf niet redden.

Dat is wat de schepping onbetwist heeft aangetoond en dat heeft ze gedaan in drie verschillende situaties en omstandigheden. Hierin zijn wij als mensheid een onderdeel van de bewijsvoering in een hele grote kosmische rechtszaak.

Het verhaal vindt plaats in drie bedrijven. En dan... is daar ook 'de gemeente'.

Maar de rechtsgang en de bewijsvoering in deze kosmische rechtszaak, zal ik gaan beschrijven in het volgende deel.

#ikbeneenkindvanGod