De oorsprong van alle relatie: Een nieuw vertrekpunt
- Week van de Leek
- 3 okt 2025
- 6 minuten om te lezen
Bijgewerkt op: 10 dec 2025
Van frustratie naar ontzag ā een nieuw begin
Sinds mijn bekering is er in mijn hart iets fundamenteels veranderd. Waar ik vroeger gevangen zat in een onrustige boosheid en frustratie over de menselijke orde op deze wereld, de geopolitieke leugens, de misleidingen en de eindeloze manipulaties, ervaar ik nu een hoopvolle nieuwsgierigheid en een bewonderend ontzag voor Gods geestelijke orde.
De Bijbel is mijn bron. Wie begint met het lezen van de Schrift, ontdekt meteen dat dit het beste vertrekpunt is. Het Woord van God geeft antwoorden, biedt inzichten, en opent een andere werkelijkheid.
Voor het leven in deze wereld bestaat er geen uitdaging die te groot is voor de bovennatuurlijke wijsheid die God ons geeft. En die wijsheid vinden we in de Bijbel. Altijd wijst het naar een oplossing en is altijd in staat om een ander perspectief te geven.
Het verschil tussen onze orde en Gods orde
Het onderscheid tussen onze menselijke beperking en Gods geestelijke wijsheid is onbeschrijflijk groot. Wij overschreeuwen onze onzuiverheid en onkunde met misplaatste overschatting en hoogmoed.
Nog vĆ³Ć³rdat we wĆ©rkelijk begrijpen hoe iets in elkaar steekt, of het nu DNA, onze psyche, biologie of ons immuunsysteem is, zijn we al bezig erin te snijden, het te knippen, te manipuleren of er labels op te plakken. Met slechts flarden van kennis menen we de wijsheid al in pacht te hebben en claimen de volle wetenschap al.
We stellen diagnoses, zetten nieuwe kaders en pronken met onze wetenschap. Maar telkens weer worden we ingehaald door de werkelijkheid en geconfronteerd met de catastrofale gevolgen van ons eigen gebrek aan inzicht.
Wat hiermee zichtbaar wordt, is niet alleen menselijke onkunde, maar vooral menselijke hoogmoed. Een hoogmoed die bereid is alles te overschreeuwen met leugens. Over elkaar, naar elkaar en tegen elkaar. Eeuw na eeuw, generatie na generatie, veroorzaakt dit wreed verdriet en diepe ellende.
De vloek van menselijke kortzichtigheid
Wij geloven slechts wat we kunnen zien, meten of ervaren. We denken dat het leven niet verder reikt dan een mensenleven lang. Maar de pijn van geschiedenis sterft niet uit met een generatie. Oorlogen worden gevoerd over cultuur, tradities, en historisch onrecht. Traumaās die niet zomaar zijn verdwenen.
Steeds duidelijker wordt zichtbaar hoe diep onze geestelijke armoede is. We denken dat we de geestelijke orde begrijpen, maar we projecteren onze beperkte wereldse ervaring op het onzichtbare geestelijke domein. We denken dat de geestelijke wereld dezelfde regels volgt als de fysieke wereld. Hoe naĆÆef!
Het geheugen van pijn, verdriet en kwaad reikt veel verder dan een enkel mensenleven. Goed en kwaad is geen uitvinding van de mens. Het zijn de fundamenten die in ons bestaan zijn verankerd. Iets dat er altijd al geweest lijkt te zijn. Iedereen weet dit, iedereen voelt dit.
De misleiding van zinloosheid
Toch proberen wij het bestaan van een kwaadaardige entiteit te ontkennen. We verzinnen theorieƫn die de schepping vervangen door toeval. Het idee dat ons bestaan uit pure willekeur is ontstaan, in miljarden jaren en zonder doel, is doelbewust in de wereld gebracht.
Want:
Als wij uit toeval zijn ontstaan is er immers geen Schepper.
Als er geen Schepper is, dan is er ook geen orde, maar willekeur.
Als er geen orde is, is er ook geen 'echte' bestemming of doel.
En als dat er niet is, rest ons ook niets anders dan het leven van vandaag te leven. Het eindigt immers zonder doel, zonder toekomst en zonder hoop.
De strategie is duidelijk: Met het bestrijden van het idee van de schepping, wordt meteen ook het bestaan van het geestelijk kwaad verhuld.
Want als alles toevallig is ontstaan, is kwaad immers ook geen werkelijke macht, maar slechts een menselijke uitglijder. Dan is kwaadaardigheid uit onze eigen evolutie voortgekomen. Dan zijn wij zƩlf het kwaad... Ʃn ook het goede. Wat een sluwe, listige misleiding, niet waar?
Alles mag, behalve erkennen dat God Schepper is
Het is dan ook niet verwonderlijk dat Ć”lle vormen van spiritualiteit mogen worden verkend. Energievelden, frequenties of spirituele lichtwezens, het is allemaal geaccepteerd, zolang de mens zichzelf maar als het middelpunt en als āmede-godā mag zien. Als het 'opperwezen' licht is, dan zijn wij zelf allemaal het licht.
Maar die ene waarheid, dat er ƩƩn God is, dat wij Zijn 'schepping' zijn en bij Zijn gratie bestaan, dƔt idee moet koste wat kost worden bestreden. Want onze hoogmoed verdraagt geen onderwerping aan ƩƩn Schepper. Gods orde in het onzichtbare willen we niet erkennen.
En om dat idee te ontwijken bewandelt onze wereld ongelooflijke absurde paden. Het onzichtbare proberen we met zichtbare methoden te verklaren. We gebruiken ons beperkte menselijke vermogen om een oneindige werkelijkheid in kaart te brengen. Alsof we die werkelijk denken te gaan begrijpen.
Een voorbeeld: Hycean-werelden en DMS
Neem het meest actuele voorbeeld uit de wetenschap: Dat zijn de zogenaamde Hycean-werelden. Exoplaneten die 'misschien' een oceaan zouden kunnen bevatten onder een waterstofrijke atmosfeer. Daar zouden 'mogelijk' eencellige organismen dan kunnen evolueren.
Wat is de aanleiding? De James Webb Space Telescope heeft 'mogelijk' het gas Dimethylsulfide (DMS) gedetecteerd. DMS is een gas dat door microben op aarde wordt geproduceerd. Zou het elders in de ruimte, dan ook kunnen wijzen op leven?
Maar let op:
We weten niet eens of die Hycean-werelden echt bestƔƔn.
We weten ook niet zeker 'of' het wel DMS was dat er is gedetecteerd. (Dat is onzeker door de slechte beeldkwaliteit en de ruis vanwege de afstand)
We weten nog niet of DMS niet Ć³Ć³k abiotisch (door niet-levend processen) kan ontstaan.
Er wordt ons hiermee wel 'zicht op leven' geboden, ergens hƩƩl ver weg op een hemellichaam, honderden duizenden keren verder weg dan Neptunus.
Dat is afleiding die helpt om niet te hoeven erkennen dat er een Schepper is. Want alleen daarom al, zou het helpen dat er ergens anders ook nog leven zou 'moeten kunnen' bestaan. En zo is er met de exoplaneten TOI-270 d en K2-18b een kandidaat' gevonden of gecreƫerd die een Hycean-wereld zou kunnen zijn.
Niet dat iemand het ooit kan controleren, want de dichtstbijzijnde optie ligt 3 miljoen keer zover van de aarde als de planeet Mars. Toch wordt hier serieus aandacht aan besteed, lieve mensen. Het is nieuws! Het is alsof de wereld liever 670 biljoen kilometer de leegte in staart, dan hier op aarde simpelweg de Bijbel open te slaan.
En wat mij betreft laat 'onze' wereld hiermee heel duidelijk zien wat hƔƔr relatie eigenlijk is met de levende God en Schepper. Onze wereld wil namelijk, zo vƩr als het maar kan, van het scheppingsidee, wegrennen. Naar de verst mogelijke uithoeken van de kosmos zelfs. Als het maar oplevert dan de scheppingsorde niet bestaat.
En dit is dezelfde wereld die u en mij informeren en onderwijzen. Dagelijks brengt zij ons dit gedachtegoed. Op allerlei manieren en zo veel en zo vaak als het kan.
De onverwoestbare Bijbel
En toch blijft die Ć©ne getuigenis altijd overeind staan: En dat is die van de Bijbel.
WƩlke storm van theorieƫn er ook woedt, de Schrift staat! En elke nieuwe ontdekking bevestigt uiteindelijk steeds maar weer meer, van de zuiverheid van Gods verhaal. Want dat gaat gelijk op. Hoe mƩƩr onze geschiedenis groeit en hoe verder onze kennis en wetenschap zich ontwikkeld, hoe groter de bevestiging van Zijn Woord wordt.
De persoonlijke en emotionele connectie
Maar er is voor ons vooral ook een hele persoonlijke connectie te ontdekken met het verhaal van God. Want het hele Bijbelse verhaal is, emotioneel gezien, voor ons volkomen herkenbaar. Het gaat over Zijn plan, Zijn schepping, Zijn liefde en over Zijn relatie.
En na het verraad gaat het over Zijn pijn, Zijn verdriet, maar ook Zijn diepe trouw en Zijn grote verantwoordelijkheid. En tot slot gaat het ook over Zijn offer, Zijn vergeving en Zijn genade, maar ook Zijn toorn, Zijn rechtvaardigheid en Zijn herstel.
En van dit hele scala aan emoties in dit hele verhaal, is er niet eentje bij die ons onbekend in de oren klinkt. Het raakt ons en voelt als ons. Het zou namelijk een verhaal van ons kunnen zijn.
Dat is helemaal niet vreemd, want wij zijn immers naar Zijn evenbeeld geschapen! Dit is 'onze' Schepper. Dit is 'onze' Vader. Wij zijn geen toevallige gebeurtenis. Hij heeft een relatie met ons en Hij wil een relatie met ons.
Relatie ā het hart van alles
Daarom wil ik een nieuwe serie beginnen en daarmee ingaan op relaties.
Dat zal gaan over relaties in deze wereld en relaties in Zijn wereld. Relatie met God, relatie met elkaar, relatie met onszelf. Relatie mƩt Hem en relatie zonder Hem. Want als er ƩƩn kern is van de schepping, dan is het relatie. God schiep ons uit liefde, naar Zijn beeld, om met ons in relatie te leven. En in die relatie ligt ook ons herstel, onze bestemming en onze hoop.
Ik hoop u daarmee te kunnen boeien en te verrassen. U daarmee te verrijken en te bemoedigen. Ik hoop u ook herkenning en inzicht te kunnen geven. Niet omdat ik het zo goed weet uit eigen ervaringen, maar juist omdat ik die ervaringen in Zijn licht mag zetten en uit Zijn wijsheid mag putten.
Ik hoop ook tegelijk mijzelf daarmee weer opnieuw een spiegel te kunnen voorhouden en een ander perspectief te vinden. Duikt u samen met mij in de fascinerende wereld van relatie hebben?
Dan neem ik u graag mee naar het eerste deel.
Opmerkingen