Het kan zo eenvoudig zijn...
- Week van de Leek

- 6 jul
- 5 minuten om te lezen
Regelmatig lees ik mijn eigen stukken terug, om weer mee verder te kunnen of om eens te kijken waar ik stond. Ik lees ook artikelen van anderen, luister en bekijk podcasts. Ik heb gesprekken met mensen en bezoek kringavonden. En weet je wat mij dan soms zo vermoeiend en verdrietig overvalt?
Het eindeloze gewauwel in deze wereld.
Niet alleen in de seculiere wereld, maar ook in de christelijke wereld, de politieke wereld, de media wereld en de entertainment wereld. Zoveel mensen die maar een eind weg kletsen. Verreweg het meeste ervan is hol en leeg, omdat het geen inhoud heeft. Geen waarheid en geen betrouwbaarheid.
De kracht van het geluid in woord en in gesproken taal, dat is wat wij van God hebben gekregen. Als enige soort in de schepping! God heeft met het gesproken woord hemel en aarde gecreëerd. En wij hebben ook een stukje van die uitzonderlijke creativiteit gekregen, naar Zijn evenbeeld.
Wij kunnen met ons geluid prachtige muziek maken. Ermee zingen in een harmonieuze meerstemmigheid. Niets anders in deze wereld kan dat zoals de mens dat kan.
Wij kunnen ermee fluisteren en bulderen van het lachen. We kunnen er gedichten mee voordragen en een verhaal heel boeiend vertellen. We kunnen ermee opbouwen en bemoedigen, troosten en iemands hart mee verwarmen of blij maken.
Maar helaas gebruiken we deze bijzondere vorm van geluid veel meer nutteloos en nietszeggend. Door weinig te zeggen dat betrouwbaar is, en heel weinig met echte inhoud, verplaatsen we alleen wat lucht als we spreken.
Daar blijft het helaas niet bij, want we breken elkaar ermee af. We kwetsen, veroordelen, misleiden en stoken. Woorden veroorzaken gebroken relaties, verdeelde gemeenschappen en zelfs oorlogen tussen volken.
Ons gesproken woord veroorzaakt meer lijden, meer pijn en verdriet, meer dood en verderf dan massavernietigingswapens ooit zullen kunnen bereiken.
Want teveel daarvan draait om onzuiverheid, oneerlijkheid en onzekerheid. De woorden die we spreken gaan veel over verschoning en verhulling. Ze verdraaien het beeld van onszelf. Om het mooier te maken dan het is, het sterker te laten lijken dan het is. Om het geloofwaardiger te maken dan het is.
Ons leven bestaat grotendeels uit woorden spreken waarmee we verkopen. Praatjes waarmee we alleen maar onszelf, of een overtuiging van onszelf, een plezier doen. Voor het oppoetsen van ons eigen ego of voor het wegpoetsen van verantwoordelijkheid.
Omdat we niet willen accepteren dat we geen enkele controle hebben en niet willen accepteren dat we 'een schepping' zijn en er iemand boven ons staat Die ons geschapen heeft. Die ons hele systeem en ons denken van haver tot gort kent.
Het is de cognitieve dissonantie in de kern van de mensheid.
En het kan eigenlijk zo eenvoudig.
Er hoeft maar één ding te veranderen, meer niet. En dat is dat het niet over onszelf moet gaan, maar over de ander.
Er is niets anders nodig dan afhankelijk te worden van God. Te erkennen dat je een schepper hebt en dat je door Zijn buitengewone almacht gemaakt bent.
Er is niets meer nodig dan te beseffen dat je daardoor in Zijn ogen gelijk bent aan ieder ander mens en niets beter bent dan een ander, naar Gods zuivere maatstaf.
Er is dan ook niets méér nodig dan om juist niet naar binnen te gaan om jezelf te beschermen, maar juist je hart naar buiten te openen en de ander lief te hebben.
Omdat je geen angst meer hoeft te hebben of je wel geaccepteerd, of erkent wordt. Niet bang hoeft te zijn dat je wordt teleurgesteld of afgewezen. Of om je leven daardoor te laten beïnvloeden. Niet omdat het niet telt wat mensen van je vinden, maar omdat je weet wat God van je vindt.
Onzekerheid is niet nodig over waar je blijft als dit biologische leven sterft. Zelfs pijn en ziekte hoeven uiteindelijk niet meer het laatste woord te hebben, omdat je weet dat je leven helemaal niet eindigt bij de dood.
Omdat je weet dat als je in Zijn waarheid leeft en in afhankelijkheid van Hem leeft, je ziel vredig blijft. Omdat je weet dat je ziel, die eeuwig leeft, altijd naar de vader terugkeert. En dat is naar God, de Almachtige.
God, Die ons vertelt wie Hij is en hoe Hij het uitspansel van de hemel tussen zijn vingers het uitgerekt en heeft gespannen. De aarde op haar plek heeft gehangen en de grenzen van de zee heeft bepaald. Die het zevengesternte aan elkaar heeft gebonden, de Orion kan vrijmaken en de weg van de Grote Beer en zijn kinderen, door het heelal leidt.
Onze schepper, Die ons Zijn geest heeft ingeblazen en een onmetelijk omvangrijk stelsel van zenuwen, bloedvaten en cellen tot leven heeft gebracht. Die elk mens, zolang als de mensheid al bestaat, met een eigen unieke DNA broncode heeft ontworpen.
De God die ons zo ook het vernuft van het gesproken woord heeft gegeven.
De uitkomst van alle processen samen, wordt hierin gevangen. Denken, voelen, herinneren, weten, verbeelden en zien. Actie, reactie, neurotransmitters, ademhaling, hartslag, bloedsomloop en spierbewegingen. En dan... geluid.
Een woord.
Een woord dat alles kan breken.
Een woord dat alles kan helen.
Maar héél dat complexe proces dat er razendsnel aan vooraf gaat, is bepaald door het vertrekpunt.

Ben ik zelf het belangrijkst?
Of is God belangrijker en heb ik die ander lief?
Want zo eenvoudig is het eigenlijk: Leef naar buiten toe, naar God toe. Verberg niets in jezelf en verberg niets over jezelf. Leef en spreek in de vrijheid die geen erkenning zoekt. Die naar anderen toe, niet leeft of spreekt in de verwachting van een tegenprestatie. Die gewoon liefheeft en dat zo ook kan zeggen. Zo eenvoudig staat het er ook: "Heb je naaste lief als jezelf" Heb lief zoals Jezus God lief heeft. Wat het voortbrengt vertelt de Bijbel ons:
"De goede mens brengt uit de goede schat van zijn hart het goede voort, en de slechte mens brengt uit de slechte schat van zijn hart het slechte voort;
want uit de overvloed van het hart spreekt zijn mond."
Lucas 6:45
Als dát je vertrekpunt wordt, en als dat in het licht staat van dat grote hemelse voorbeeld? Dan begint de eeuwigheid eigenlijk vandaag al. Omdat Zijn vrede al begint op het moment dat je niet langer jezelf meer hoeft te verdedigen. En je met die ruimte ook een ander kunt 'zien'
Dan vind je ook vandaag al voldoening en vrede. In de zekerheid dat je allerbeste keuze, altijd zal zijn om naar Zijn voorbeeld op te kijken.
Uit Johannes 1:1-4
"In het begin was het Woord"
"en het Woord was bij God en het Woord was God"
"In het Woord was het leven"
"en het leven was het licht van mensen..."
Amen.


Opmerkingen