De onveranderlijke kalender (2) Jezus: van geboorte tot sterven.
Bijgewerkt op: 5 dagen geleden
Inleiding
Dit blog is aangepast in oktober 2026. Wat hier eerder stond bleek na verificatie niet correct.
Onze God, Schepper en Vader is vanuit Zijn Woord te leren kennen. Hij heeft het Woord met een cruciaal belangrijke intentie voor ons achtergelaten. Hij beschrijft voor ons het hele verhaal in Zijn Woord zodat wij het kunnen leren begrijpen. God laat hierin zijn Soevereine Majesteit zien en en bevestigd het door de toekomst al te hebben benoemd in de verschillende lagen van werkelijke gebeurtenissen.
In die bevestiging van zijn zichtbare Almacht ligt wat mij betreft ook de laatste ontdekking over het leven van Jezus. Uit de Bijbel blijkt dat God niet met de menselijke kalender telt, maar in de orde blijft tellen van Zijn oorspronkelijke schepping. Logisch ook, God staat buiten tijd en ruimte, dus de Zondvloed heeft onze tijd op aarde wel effectief veranderd, maar voor God is er niets verandert.
Wat u ook weten dat het beginpunt van onze kalender, die op het leven van Jezus gebaseerd is, verkeerd is ingeschat. De kalender begint met 1 AD er is geen jaar nul. Maar dat kan niet het jaar zijn dat Jezus is geboren. Dat weten we omdat Herodes vroeg in het jaar 4 BC gestorven is of dus iets later in 1 BC
In mijn onderzoek ben ik daarom ook veel vaker met profetische dagen en jaren gaan rekenen. Dat wil zeggen 360 dagen in een jaar, 30 in een maand en 12 maanden. De omloop van de aarde om de zon, en de maan om de aarde is precies gelijk. Dat zijn 30 dagen in 12 maanden.
Drie dagen én drie nachten - hoe past dat?
Dat ging over de kruising op een donderdag. Er is ongelooflijk veel discussie en onduidelijkheid over het sterven van Jezus. Voor mij was het ook al eerder eens een onderwerp van studie geweest. Een bekend probleem is: Hoe passen drie dagen en drie nachten tussen Goede vrijdag en zondagmorgen?
Dat kan heel goed worden verklaard met een kruisiging op donderdag. Maar die is er niet! Niet in de jaren van 28-33 na Christus. In 27 AD zou het Passcha op een donderdag kunnen zijn geweest, maar dat wringt met de documentatie van de tijdlijnen van de heersers uit die tijd. Het 15e jaar van Tiberius, dat door Lucas wordt genoemd, bijvoorbeeld.
In de wereld van de Bijbelwetenschap is de doctrine van een kruisiging op de vrijdag echter behoorlijk dominant. Vandaar dat we de kruisiging ook herdenken op "Goede Vrijdag" Men is er het meest over eens dat dit het jaar 30 of 33 na Christus moet zijn geweest. Dat zijn namelijk de jaren dat Pesach op de "goede vrijdag" viel. De sterkste voorkeur heeft dan het jaar 30 AD.
Er is alleen ook een hypothese die in de minderheid is die stelt dat het mogelijk is dat de nieuwe maan een dag eerder is gezien en de maand dus een dag eerder is begonnen. Daarmee zou de kruisiging op vrijdag 7 april in 30 AD ook heel goed een kruisiging op donderdag 6 AD hebben kunnen zijn.
Een kruising op donderdag zou immers precies verklaren waarom Martha en Maria Jezus niet kunnen balsemen. Dan is het twee keer Sabbat achter elkaar en dan doet niemand iets, gezien de strakke sabbatregels in die tijd.
De 'grote' sabbat wordt dan direct gevolgd door de normale wekelijkse Sabbat.
De 'Grote' Sabbat is die van Chag haMatzot op 15 Nisan, na het Passcha. Net zoals dat bij ons de 25 december van Kerst, ook op elke weekdag kan vallen. Als deze op zaterdag valt, hebben wij dus ook twee 'zondagen' achter elkaar.
Nog niet zo lang geleden was zondag een vaste vrije dag en waren er géén winkels open.
In de Joodse kalender verschuift de dag en de datum om 18:00 uur op de dag. De avond en de nacht hebben dus een andere datum dan de dag. In de Romeinse kalender (de onze) is dat ook zo, alleen is dat pas vanaf middernacht om 0:00 uur. Dat scheelt dus 6 uur. Maar hoe zuiver is dan Gods kalender dat deze gebeurtenis in verschillende kalenders gelijk blijft.
De zuiverheid van Gods kalender
In de Joodse kalender is alles op één dag gebeurt. De late arrestatie van Jezus in de hof van Gethsemané is op 14 Nisan en de begrafenis is nog voor 18:00 uur. Ook op 14 Nisan.
Maar verrassend genoeg is óók volgens onze kalender alles op diezelfde dag gebeurt. De tijdlijn van het avondmaal, de arrestatie, voorgeleiding aan Pontius Pilatus en vooral het kraaien van de haan in de vroege ochtend geeft ons een bevestiging.
Als de arrestatie van Jezus in de Hof van Gethsemane plaatsvond ná middernacht, en dat is bijzonder aannemelijk, is het zuiver gelijk. Met wélke kalendervorm je ook wilt tellen.
Kijk met me mee!
Donderdag Nisan 14
We gaan hier dus uit van een donderdag.... Het is Pesach, 14 Nisan. Deze dag wordt Jezus gekruisigd. Op dezelfde dag dat het vlekkeloze lam in de Tempel wordt geslacht.
Heel vroeg in die ochtend wordt Jezus aan Pilatus voorgeleidt. Maar wel nadat de haan heeft gekraaid, omdat Petrus zijn verbinding met de Messias drie keer heeft ontkent.
Het daglicht dat dan volgt is een donderdag. Rond 09:00 uur 's morgens wordt Jezus' gemartelde lichaam aan het kruis gespijkerd en opgehesen.
Om 12 uur valt de duisternis over het land, dat tot 15 uur duurt. Om 15 uur is in de Tempel ook het jaarlijkse moment dat het vlekkeloze lam wordt geslacht. Dat is ook precies het moment dat Jezus Zijn geest in Gods handen beveelt en Zijn lichaam sterft om 15 uur 's middags. Het voorhangsel in de Tempel scheurt.
Jezus moet redelijk haastig van het kruis gehaald worden om in de grot van de nieuwe gelovige en rijke Jozef van Arimathea te worden gelegd. De Grote Sabbat begint namelijk zo dadelijk. Voor 18:00 uur ligt Jezus in de graftombe.
De Grote Sabbat én de wekelijkse sabbat
Nisan: 15 Om 18 uur begint de dag van de "Grote Sabbat"
Dat is de dag van Chag haMatzot. Het feest van de ongezuurde broden. Dat kan op elke dag van de week vallen, net zoals onze kerstdagen. Hier is dat dan de vrijdag. Maar… later op diezelfde vrijdag begint in Israël om 18:00 uur de normale wekelijkse sabbat. Die van vrijdagavond tot zaterdagavond.
Nisan: 16 De Grote Sabbat is dus overgegaan in de normale wekelijkse sabbat. Tijdens het daglicht van die dag is het dus zaterdag. Omdat de "grote Sabbat' van dat jaar dus vóór de wekelijkse sabbat komt, kunnen de vrouwen dus twéé dagen geen balsem kopen.
Zondag is de eerste dag van de nieuwe week in Israël, maar die begint 's avonds.
Nisan: 17 Als de dag licht wordt, is dat dus in beide kalenders zondag. Pas dan kunnen de vrouwen dus balsem halen om Jezus' lichaam te gaan balsemen. En dan ontdekken ze zondagmorgen dat Zijn graf leeg is. Hij is opgestaan!
Het is drie keer donker geweest en op de derde dag is Jezus opgestaan. En het verklaard ook de Joodse grondtekst die lijkt te zeggen ná drie dagen. Maar in élke uitleg of kalendervorm, blijft dit sluitend en zuiver. Dat is Gods soevereine macht!
Het jaar van de kruisiging
Ik ben hier zeker al eens eerder mee bezig geweest, want ik heb eigenlijk altijd moeite gehad met een kruisiging op de vrijdag. Want drie 'nachten' betekent toch echt drie keer donker wat mij betreft. Destijds zocht ik met PDF kalenders en Excel omrekensheets en tabellen naar de Joodse kalender om ergens te komen.
Er lijken in de periode van 26 - 36 AD echter geen jaren te zijn geweest dat Pesach op een donderdag viel. Ik kwam er toen niet uit en ik heb het laten rusten, want om dat te weten (of denken te weten) is immers niet heel belangrijk voor je geloofsleven, nietwaar? Als we geacht worden dat te weten, ontdekken we dat vanzelf wel. En misschien is dat dan wel nu.
Maar met hulp van AI zoekassistenten die een wereld van online bronnen kunnen doorzoeken, maakt het het kunnen vinden van gerichte informatie nu wel een stuk gemakkelijker.
Vanwege mijn eerdere artikelen van daarvoor, ben ik veel vaker gaan tellen met een tijd met zuivere harmonische jaren. Ik ben gaan denken in profetische jaren.
12 060 dagen - de sleutel naar 33,5 jaar?
Als je in Gods kalender telt is het heel eenvoudig. Ik ben dat gaan toepassen op het leven van Jezus en gaan met precies 33,5 jaar in profetische jaren. Dan heeft elke maand 30 dagen en zijn er 12 maanden en dat zijn 12.060 dagen.
Als Jezus is gestorven in het voorjaar op 14 Nisan, de dag voor Chag ha Matzot (ongezuurd brood) dan Hij is, in deze hypothese, geboren op 14 Tishri. Dat is de dag voordat Sukkot begint. Het Loofhutten feest (tabernakel/tent)
Dat is het laatste 7-daagse feest van het jaar dat op 15 Tishri begint en bedoelt is om te gedenken dat God onder het volk kwam wonen! Tabernakelen heet dat in het Hebreeuws.
"En het woord is vlees geworden en heeft onder ons gewoond" zegt Johannes in de inleiding van zijn boek. Hij gebruikt ook hier het woord tabernakelen.
Dat Jezus in december geboren zou zijn is een westerse mythe die helemaal niet overeenkomt met de situatie die is beschreven in de Bijbel. 25 december is zelfs een volkomen heidense viering, omdat het de dag is waarop de geboorte van de zoon van de zonnegod Ra, wordt gevierd. Veel Bijbelgeleerden zijn het erover eens dat Jezus in het najaar moet zijn geboren.
Het is daarbij duidelijk dat een hemelverschijnsel de Wijzen uit het Oosten op reis heeft gestuurd.
7 v. Chr. - Wat de sterren ons vertellen
7 BC (7 voor Christus) wordt dan een heel bijzonder jaar. Er is namelijk heel nauwkeurig gedocumenteerd dat er in dat jaar een uiterst zeldzame drievoudige conjunctie heeft plaatsvonden aan de Hemel.
In juni, oktober en in december van 7 BC waren er drie conjuncties van Jupiter en Saturnus. Dat wil zeggen dat ze in één baan lijken te staan en dan een tijdlang één sterk lichtpunt lijken te vormen.
Dat valt optisch dan samen. Ze kunnen helemaal niet één baan hebben. Want beide planeten staan (volgens wetenschap cijfers) 600 miljoen km uit elkaar. Ze draaien in dezelfde richting om de zon. Jupiter doet daar 12 jaar over en Saturnus wel 29 jaar. Dus als hun banen lijken te 'kruisen' is dat alleen maar 'optisch' en dat is ook alleen maar vanaf de Aarde op die manier te zien.
Deze 'triple conjunctie' van 7 BC is een van de zeldzaamste hemelverschijnselen van de laatste 3000 jaar. Destijds zal dat ook alleen maar door een kleine groep van geschoolde sterrenkijkers te herkennen zijn geweest. De Magi.
Dat zal precies de groep zijn geweest die volgens het evangelie “Uit het Oosten” naar Jeruzalem reisde om de pasgeboren Koning van de Joden eer te betuigen. Want dat was precies wat deze zeldzame hemelgebeurtenis hen vertelde.
De Magi en het teken in Vissen
Voor de Magi (Babylonisch-Perzische priesters) betekende:
Jupiter = Koningsplaneet,
Saturnus = Het volk of Palestina,
Vissen = Israël
Het was dan ook pas bij de derde conjunctie in dat teken, dat de bijzonderheid veroorzaakte. Dat maakte pas duidelijk dat het een aankondiging moest zijn van specifiek een Joodse wereldheerser. Die 3e conjunctie was in onze kalender op 13 december. Dat betekent dan ook dat hun reis, die wellicht maanden heeft geduurd, ook pas is begonnen ná de derde conjunctie.
Perfect Great Conjunction - Jezus Geboorte
De middelste conjunctie, de TWEEDE conjunctie dus, valt op 6 oktober. Dat is een perfect symmetrisch moment dat volgens de Cambridge-studie zelfs een “Perfect Great Conjunction” wordt genoemd.
Deze 6 oktober in 7 BC lijkt in het najaar te zijn. Vlak voor of misschien wel rond 1 Tishri, dat in de Joodse kalender de geheimzinnige, door God niet uitgelegde dag van de Bazuinen.
Maar er is een tweede kandidaat die zou verklaren waarom de Magi op reis zouden gaan naar Jeruzalem.
3–2 v.Chr. - Wat de sterren vertellen
Ook in 3 en 2 v. Chr. vindt er een opmerkelijke reeks hemelverschijnselen plaats die in verband wordt gebracht met de geboorte van Jezus. En ook hierin speelt Jupiter, de zgn. koningsplaneet, een hoofdrol.
In 3 v. Chr. komt Jupiter in het sterrenbeeld Leeuw terecht en passeert daar de ster Regulus, een van de helderste sterren aan de hemel. Regulus stond in de oudheid bekend als de koningsster.
Deze reeks begint op 12 augustus 3 BC als Jupiter en Venus bij elkaar komen en eindigt op 17 juni 2 BC met een extreem nauwe samenval, die uiterst zeldzaam is. Maar daartussen gebeurt hier iets bijzonders. Door de zogenaamde retrograde beweging van Jupiter passeert Jupiter Regulus niet één keer, maar drie keer.
Voor de Magi moet dat een opvallend beeld zijn geweest. De Koningsplaneet die tot driemaal toe de Koningsster passeert, in het sterrenbeeld Leeuw.
En Leeuw was niet zomaar een sterrenbeeld. De leeuw was al heel vroeg verbonden met Juda: “Juda is een leeuwenwelp…”— Genesis 49:9
Jupiter, Venus en de Leeuw
Maar daarmee is deze bijzondere reeks nog niet afgelopen.
Op 17 juni 2 v.Chr. gebeurt er opnieuw iets spectaculairs. Jupiter en Venus, de twee helderste planeten aan de hemel, komen vanaf de Aarde gezien uitzonderlijk dicht bij elkaar te staan. Zó dicht, dat ze met het blote oog bijna als één zeer helder lichtpunt kunnen zijn waargenomen.
Ook dit is natuurlijk optisch een lichtpunt. Jupiter en Venus staan in werkelijkheid wel 850 miljoen kilometer uit elkaar. Maar vanaf de Aarde gezien stonden ze die avond vrijwel op dezelfde lijn en ook deze conjunctie vond plaats in het sterrenbeeld Leeuw.
Dit moet nog veel duidelijker 'één' licht hebben geleken dan bij de conjunctie in 7 BC omdat deze heel veel dichter op elkaar hebben gestaan in één lijn.
Een bijzonder astronomisch verschijnsel, dat voor geschoolde sterrenkijkers uit die tijd, als de Magi, veel méér betekende. Want opnieuw komen de symbolen opvallend bij elkaar:
Jupiter = Koningsplaneet
Regulus = Koningsster
Leeuw = Juda
Venus = liefde, vruchtbaarheid en macht;
En juist Jupiter beweegt in deze periode eerst driemaal langs de Koningsster, om vervolgens samen met Venus een uitzonderlijk helder teken aan de hemel te vormen. De verschijning van Venus zou er in deze reeks een bijzondere maar ook duidelijke betekenis aan geven.
De Magi en een Koning uit Juda
De Magi vroegen immers ook niet aan Herodes OF er een koning was geboren, maar WAAR die Koning was geboren in Mattheüs 2:2 “Waar is de Koning van de Joden die geboren is? Want wij hebben Zijn ster in het oosten gezien en zijn gekomen om Hem te aanbidden.”
Er moet dus iets zijn geweest waardoor zij ervan overtuigd waren dat de hemel een bijzondere geboorte had aangekondigd.
Was dat de drievoudige conjunctie van Jupiter en Saturnus in 7 v.Chr.?
Of was het deze opmerkelijke reeks van Jupiter, Regulus, Leeuw en Venus in 3–2 v.Chr.?
Dat is niet met zekerheid vast te stellen, maar het maakt van de zoektocht een hele mooie en bijzondere reis. Want ook komen we hiermee niet tot de geboortedag van Jezus, het maakt wel duidelijk dat de hemel in die tijd luid en duidelijk gesproken heeft.
Mijn persoonlijke voorkeur heeft de reeks van 3-2 BC. Wat voor mij de doorslag geeft is dat in deze reeks de beweging van Jupiter tot stilstand komt en 'blijft staan' als het richting december is.
Dat fenomeen ontbreekt in de bijzondere conjunctie van 7 BC.
Het is bijzonder aannemelijk dat de Magi zich gaan voorbereiden op een reis naar Jeruzalem ls de extreem nauwe passage van Jupiter en Venus is geweest op 17 juni 2 BC. Dat is een lange reis van zo'n 1200 kilometer, waar ze vermoedelijk maanden over doen.
Als ze dan in het najaar bij Herodes aankomen en vandaaruit naar Bethlehem trekken, staat Jupiter 'stil' in het zuiden en wijst hen de weg naar Bethlehem.
Hoe past Herodes hierin?
Ook dat is geen uitgemaakte zaak. Want volgens de meest gangbare historische chronologie stierf Herodes de Grote in 4 BC. En als dat klopt, dan kan Jezus niet zijn geboren tijdens de hemelverschijnselen van 3–2 BC.
Herodes kan de Magi in 2 BC natuurlijk niet hebben ontvangen wanneer hij al twee jaar eerder is overleden. Maar het opmerkelijke is dat Flavius Josephus de Joodse geschiedschrijver nergens schrijft dat Herodes in 4 v.Chr. stierf.
Hij geeft ons andere gegevens. Josephus schrijft dat Herodes 37 jaar had geregeerd vanaf het moment dat de Romeinen hem tot koning benoemden en 34 jaar vanaf de dood van Antigonus en zijn daadwerkelijke machtsovername in Jeruzalem. En hij vertelt nog iets bijzonders.
Kort voor de dood van Herodes vond er een maansverduistering plaats. Daarna beschrijft Josephus nog een hele reeks gebeurtenissen, waarna Herodes sterft en uiteindelijk het Joodse Pesachfeest volgt.
De meeste historici verbinden die dit met een gedeeltelijke maansverduistering op 13 maart 4 v.Chr. Tussen die eclips en Pesach zaten ongeveer 29 dagen. Dat vormt samen met andere chronologische gegevens de basis voor de bekende datering van Herodes' dood in 4 v.Chr.
Het vaste beginpunt bij Josephus is heel duidelijk: Herodes laat Matthias en zijn medestanders levend verbranden, en Josephus zegt vervolgens dat diezelfde nacht een maansverduistering plaatsvond.
Daarna volgt bij Josephus deze volgorde:
Herodes wordt steeds ernstiger ziek. Situatie verslechterd.
Hij reist naar de warme bronnen van Callirrhoë. (Dode Zee) Men probeert hem daar ook met warme olie te behandelen. Het helpt niet voldoende en hij raakt zelfs enige tijd buiten bewustzijn. Daarna keert hij terug naar Jericho.
Herodes laat vooraanstaande Joden naar Jericho komen en opsluiten in de hippodroom van Jericho.
Hij geeft bevel hen bij zijn dood te laten doden. (Is later niet uitgevoerd)
Er komt bericht uit Rome over Antipater.
Herodes probeert zichzelf van het leven te beroven. Neef Achiabus grijpt in
Antipater denkt dat zijn vader dood is en probeert vrij te komen.
Herodes hoort dit en laat Antipater executeren.
Herodes verandert opnieuw zijn testament. Archelaüs zal koning worden.
Vijf dagen na Antipaters executie sterft Herodes.
Er volgt een grote koninklijke begrafenis.
Archelaüs houdt zeven dagen rouw.
Daarna ontstaat politieke onrust door aanhangers van Judas en Matthias.
En vervolgens nadert Pesach. Josephus vermeldt expliciet dat het Feest van de Ongezuurde Broden/Pesach naderde. De situatie escaleert en Archelaüs laat uiteindelijk militair ingrijpen; Josephus spreekt van ongeveer 3.000 doden.
Maar er bestaat ook een andere mogelijkheid. Op 10 januari 1 v.Chr. vond een totale maansverduistering plaats. Tussen deze eclips en Pesach zaten ongeveer drie maanden. Dat geeft aanzienlijk meer tijd voor alle gebeurtenissen die Josephus tussen de eclips en Pesach beschrijft.
Er bestaat daarom ook al langere tijd een minderheidspositie onder onderzoekers die Herodes niet in 4 BC, maar in 1 BC laat sterven. Als dat zo is, passen de bijzondere hemelverschijnselen van 3–2 BC veel beter binnen het verhaal van Mattheüs.
Dat zou ook goed passen bij een kruisiging in 30 AD en het begin van Jezus bediening rond 27 AD, waarvan Lukas zegt dat Jezus een man was van ongeveer 30 jaar.
De datering van 4 BC voor de dood van Herodes blijft echter wel de meest gangbare historische opvatting. Onderbouwd met goede argumenten, onder andere vanuit de regeringsjaren van de zonen en opvolgers van Herodes.
Maar 1 BC kan ook niet zomaar terzijde worden geschoven. Over de chronologie van Herodes bestaat daadwerkelijk discussie.
“De sterren zijn het werk van Zijn vingers,
de maan en de zon die Hij gezet heeft…
Hem komt de eer, in de hemelen én op de aarde.”
(Ps. 8 & 19)
Alle eer aan God - de hemel vertelt Zijn verhaal
Als je dit ziet, kun je alleen maar verwonderd zijn. God heeft Zijn plan vastgelegd in Schrift, in tijd, in feesten en zelfs in de hemel. Van Genesis tot Johannes en van de zondvloed tot Golgotha. De Oversteek door de Jordaan, de 40 dagen en jaren, de gedenktekens, de profeten die vooruitwijzen, de getallen die terugkomen.
Het zijn talloze verschillende lijnen die allemaal uitkomen op één schitterend punt.
Bij Jezus. Yeshua HaMashiach Jezus de Gezalfde.
Mijn eigen reis, de reis van de mensheid, van de zondeval tot de oversteek, van de woestijn tot de belofte, van Genesis tot Openbaring, het komt allemaal uit bij Hem. Het is de kern van de Bijbel, van alle profetie, van alle getallen, van alle feesten, van alle tijden.
Jezus is de Alfa en het Omega, het Begin en het Einde en in het Hebreeuws;
Alev va Tav
Kolossenzen 2:3
“Want in Hem zijn alle schatten der wijsheid en der kennis verborgen”
Aan God alle eer, nu en tot in eeuwigheid. Amen.
Opmerkingen