(4) De grote oversteek en de grote opwekking
Een kortstondig leven in de woestijn
Het "Volk van de zonen van Israël" dat uit Egypte wordt bevrijd, is het nageslacht van Jakob. Genoemd naar de nieuwe naam van Jakob. Dat is de naam die God hem heeft gegeven nadat Jakob een nachtelijke worsteling met God heeft gehad.
Genesis 32:29
"Toen zei Hij: Uw naam zal voortaan niet meer Jakob luiden, maar Israël, want u hebt met God en met mensen gestreden, en hebt overwonnen."
En later nog eens, maar dan komt het duidelijker van God zelf, in Genesis 35:10
"God zei toen tegen hem: Uw naam is Jakob. Uw naam zal voortaan niet meer Jakob luiden, maar Israël zal uw naam zijn; en Hij gaf hem de naam Israël."
Jakob is de zoon van Izaäk, die de zoon is van Abraham.
Jakob krijgt twaalf zonen, van waaruit later de twaalf stammen van Israël zullen ontstaan en een dochter, Dina. Jakob leeft met zijn heel familie in Kanaän in het gebied tussen de steden Sichem, Dothan en Hebron.
Als er daar op enig moment een grote hongersnood heerst, stuurt Jakob zijn zoons naar Egypte om daar voedsel te gaan halen. Daardoor ontdekt Jakob via zijn zoons dat zijn doodgewaande zoon Jozef, de onderkoning van Egypte is.
Jozef is in die hoge functie zeven jaar lang bezig geweest met het aanleggen van grote voedselvoorraden. Dat is waarom Egypte later als een magneet werkt voor een omgeving die in nood verkeert.
Jakob is 130 jaar oud, als hij vanwege die hereniging met Jozef, met zijn hele familie uit Kanaän naar Egypte. Zij strijken neer in Egypte waar ze onder invloed van Jozef het land van Gosen toegewezen krijgen. Een vruchtbaar land om zich te kunnen vestigen.
Hier begint feitelijk de geschiedenis van het Volk van Israël.

De intocht van Jakob en zijn familie in Egypte is precies 215 jaar vanaf dat God Abraham op 75-jarige leeftijd heeft geroepen om naar Kanaän te reizen en Hem een groot nageslacht beloofde. God beloofde Abraham dat zowel voor vertrek als toen hij met Lot aankwam in Sichem in Kanaän.
Jakob leeft vervolgens nog 17 jaar in Egypte als hij daar op 147-jarige leeftijd sterft. Jozef wordt 110 jaar oud en is ongeveer 39/40 jaar oud als hij zijn oude vader Jakob, zijn broers en de hele families, het land Gosen toewijst
Levi, de derde zoon van Jakob wordt 137 jaar en zou daarmee nog 22 jaar langer hebben geleefd dan Jozef. Een goede 95 jaar nadat Jakob zich in Egypte heeft gevestigd leeft deze generatie dus niet meer.
Als Jozef en zijn generatie broers niet meer leven wordt duidelijk dat niet alleen het land, maar ook het volk uitzonderlijk vruchtbaar is. De tekst daarover is sterk en nadrukkelijk. De Bijbel vertelt ons, dat het Joodse volk in de ogen van de machthebbers een bedreiging begint te vormen.
Een Farao, die Jozef en zijn broers niet gekend heeft, maakt het volk tot slaven.
Exodus 1:7-14 (LXX) Maar de zonen van Israël groeiden, vermenigvuldigden zich, werden zeer talrijk en werden buitengewoon, buitengewoon sterk; en het land raakte vol van hen.
Toen stond er een andere koning op over Egypte, die Jozef niet kende. En hij zei tegen zijn volk: Zie, het volk van de zonen van Israël is een grote menigte en is sterker dan wij.
Kom dan, laten wij verstandig tegenover hen handelen, opdat zij zich niet nog verder vermenigvuldigen. Want als er oorlog komt, zouden ook zij zich bij onze vijanden kunnen aansluiten, tegen ons strijden en uit het land wegtrekken.
En zij stelden opzichters over hen aan om hen door hun werkzaamheden te verdrukken. En zij bouwden versterkte steden voor de farao: Pitom en Raämses en On, dat Heliopolis is. Maar naarmate zij hen vernederden, werden zij des te talrijker en buitengewoon sterk.
En de Egyptenaren kregen een afkeer van de zonen van Israël en onderwierpen de zonen van Israël met geweld. En zij maakten hun leven bitter door zware arbeid, met leem en bakstenen en allerlei werk op het land, overeenkomstig al het werk waarmee zij hen met geweld onderdrukten.
Als het Joodse volk uiteindelijk door God uit de klauwen van de Egyptische Farao wordt gered, begint er een bijzonder grote uittocht. De Bijbel spreekt over wel zeshonderdduizend mannen. Naar de meest gangbare uitleg zou dit uitkomen op zo'n 2 tot wel 2,5 miljoen mannen, vrouwen en kinderen, die in deze grote Exodus vertrekken.
Er staat iets verderop in de Bijbel in Numeri 1:46 dat met een volkstelling in de woestijn, wordt vastgesteld dat gaat het om 603.550 mannen van 20 jaar en ouder, die geschikt zijn voor de krijgsdienst.
Maar hoeveel daarvan bereiken het beloofde land?
Het bijzondere is echter dat van deze hele generatie volwassenen, die ouder dan 20 jaar zijn, er vrijwel niemand het beloofde land zal bereiken. Want van deze 603.550 mannen van 20 jaar en ouder die er zijn geteld, staat er geen enkele aan de oever van de Jordaan voor de grote oversteek onder leiding van Jozua.
Behalve Kaleb en Jozua.
Jozua en Kaleb zijn daarmee de enige twee volwassenen die ouder dan 20 jaar waren toen zij het grote wonder van God hebben gezien en de Rode Zee zijn overgestoken, onder leiding van Mozes. En zij zijn dus de enige twee die de oversteek maken over de Jordaan, want zelfs Mozes mag het beloofde land niet in.
Twee getuigen die als volwassenen de juridisch waterdichte overdracht en aanneming van de Wet hebben meegemaakt. Zij hebben met hun eigen stem bij de berg Horeb hebben ingestemd met de aanneming van de Wet en de acceptatie van deze bijzondere God als hun God. De God van het volk Israël.
Jozua leidt het volk over de Jordaan als de leider, met Kaleb achter hem.
Het zijn hele bijzondere feiten, die heel veelzeggend blijken te zijn.
We komen steeds verder...



Opmerkingen