(2) De grote oversteek en de grote opwekking
Het beeld van de eerste Exodus in het grote verhaal.
Het verhaal van de Exodus uit Egypte en het ontstaan van Israël als het volk van God is in de Bijbel een van de grootste gebeurtenissen. Op basis daarvan zijn de permanente verordeningen ontstaan van álle Joodse vieringen en ook de sabbat krijgt een bijzondere betekenis die met de uittocht verbonden is.
God heeft deze tradities ingesteld en via Mozes aan het volk van Israël gegeven.
De Bijbel grijpt zelf doorlopend terug naar de uittocht uit Egypte, en zeker ook in het Nieuwe Testament. Want de Exodus is in de beschrijvingen van Gods plan een groot anker. De Exodus is het fundament onder de verklaringen waarmee we Gods plan kunnen begrijpen.
Wij weten nu, achteraf, dat de eerste Exodus het model is geweest, waarmee God de toekomstige verlossing beschrijft. De voorafschaduwing van een veel grotere redding. Jezus Christus is immers in veel opzichten de overtreffende vervulling van deze Exodus.
Mozes leidde het volk Israël uit Egypte door de zee en de woestijn, maar Jezus leidt Zijn hele volk uit de macht van de dood, door het kruis en de opstanding.
De kruisiging van Jezus vindt plaats op precies dezelfde dag als destijds in Egypte. De dag van het vertrek toen het volk Israël bloed van een geofferd lam aan de deurposten smeerde. Het bloed van het lam, beschermde hen tegen het oordeel dat de Engel des Doods zou uitvoeren om alle eerstgeborenen weg te nemen.
Het was de laatste plaag van God over Egypte, die zou leiden tot de overgave van de Farao waardoor hij het volk zou laten gaan.
De tien plagen vernederden de kwaadaardige en hardnekkige Farao en alle goden van Egypte destijds, maar komen terug in het allerlaatste afsluitende boek van de Bijbel. Het boek Openbaring.
De Bijbel is de doorlopende bevestiging van Gods plan. Van het begin tot het einde. De uittocht en de redding komen daarbinnen in allerlei variaties terug. Het wordt steeds herhaald en ook elke keer weer opnieuw verteld, door verschillende gebeurtenissen in verschillende tijdperken.
Maar alles is heel nauwgezet met elkaar verbonden, ondanks dat het in de tijd op vele eeuwen afstand van elkaar plaatsvindt. Het is een onmisbare rode draad, die van Gods grootheid en Zijn controle op de geschiedenis getuigt.
Dit betreft een plan betreft dat nooit door stervelingen kan zijn ontwikkeld en nooit door stervelingen uitgevoerd zou kunnen worden. Het is niet mogelijk over zoveel eeuwen en talloze generaties heen, dat stervelingen zó onveranderlijk een plan zouden kunnen uitvoeren. Laat staan het te bedenken en het van te voren zó te kunnen opschrijven.
Op die manier staat het ook buiten onze menselijke tijd en buiten onze menselijke invloed. God bewijst hiermee door alle eeuwen heen dat het een strijd betreft in de geestelijke wereld, zoals de Bijbel ons verteld.
Het gaat over een geestelijke macht, die het kwaad en het lijden op deze aarde veroorzaakt, en een nog grótere geestelijke macht zal ons daarvan bevrijden.
Laten we daarom eens gaan kijken hoe de eerste Exodus alles al verteld en ook dat pas later ten volle duidelijk wordt in hoe en op welke manier. Want de Exodus heeft alles al in zich, dat Gods volledige heilsplan laat zien. Van het begin tot het eind.
Drie grote uittochten
Ik geloof dat als we op die manier naar deze geschiedenis kijken, dat hierin DRIE grote uittochten te herkennen zijn.
De eerste Exodus is een fysieke uittocht van één nieuw volk dat uit Egypte wordt geleidt. Het is een heel nieuw volk omdat het is ontstaan vanuit Abraham, één man. Maar het wordt pas 'tot een groot volk' in Egypte. Israël is het volk van de Wet van Mozes. Het volk van het Eerste Verbond.
De tweede Exodus is een geestelijke uittocht uit de geestelijke wereld van het kwaad. Een heel 'nieuw' volk omdat het NIET het volk van Israël betreft, maar juist alle ándere volken op de wereld. De heidenen, zeg maar. Het volk van Gods genade door het Evangelie van Jezus Christus. Het volk van het Nieuwe Verbond.
De derde Exodus volgt nog als Israël en de Christenen samengevoegd zijn en dat ook pas dán ook ons lichaam fysiek gescheiden zal worden van de akelige wereld waarin het kwaad de baas is geweest. Dat is de allergrootste oversteek. Namelijk van de dimensie waarin ons lichaam stervelijk was, naar de dimensie waarin we een onvergankelijk lichaam zullen hebben.
Want dan wordt 'de kennis van Goed en Kwaad' voor ons voltooid.
Het is een verwoestende reis door de tijd geweest. In een volkomen dramatisch verlopen tijdperk van zo'n 6000-7000 jaar. Een zwoegende lijdensweg die door God zélf wordt beëindigt, omdat de mens zonder God nooit het einde zal kunnen bereiken.
Het is deze omzwerving, een eindeloze en machteloze ploetering, die in mijn beleving, als getuige dient in een kosmische rechtszaak die God voert. Een zaak die Hij behandeld om het kwaad te kunnen veroordelen.
Maar het is vooral ook een zaak waarin Hij aan de machten en krachten van de hemelse gewesten, het onomstotelijke en onbetwiste bewijs levert, dat zowel hemel en aarde zich gruwelijk heeft vergist, om op te staan tégen God en zo voor zichzelf te willen beginnen.
Want het is alleen God Zélf, die geeft en neemt en beschikt over leven en dood. Niemand anders. De enige die aanbeden en geëerd dient te worden. De enige Schepper van hemel en aarde. De enige die zuiver en betrouwbaar is. Barmhartig en rechtvaardig.
De God die liefde is en heeft laten zien wat liefde werkelijk inhoudt.
Een definitieve rechtszaak die in de kosmos zal bepalen dat alleen Hij, God is.
De ENE, die WAS, die IS, en die ook zal ZIJN tot in eeuwigheid.
Amen!
Opmerkingen