top of page

(10) De grote oversteek en de grote opwekking

8 nov
4 minuten om te lezen

De twee tijdperken van Israël


Het vorige deel sloot ik af met 'er is meer' maar het is nog véél meer. Wat mij betreft zijn het allemaal uitroepen van de nadruk die wordt gelegd op het centrale gedeelte van het verlossingsplan. Allemaal aanwijzingen dat op allerlei manieren bevestigt.


De opwekking van Lazarus is direct ook het doodvonnis van Jezus. Want hierna geloven velen in Hem, vertelt Johannes. Maar een aantal vertelt het aan de Farizeeërs. En zo zegt Johannes 11:53 "Vanaf die dag dan waren zij vastbesloten om Hem te doden"


Maar het hoofdstuk direct vóór deze gebeurtenis geeft de aanzet, maar ook meer aanwijzingen. Jezus geneest Jezus een blinde en zegt Jezus binnen het gehoor van de Farizeeërs: "Ik ben tot een oordeel in deze wereld gekomen, opdat zij die niet zien, zien zouden, en die zien, blind zouden worden"


Daarna vertelt Jezus de gelijkenis van de Goede Herder en spreekt Hij deze profetische woorden in Johannes 10:16 "Ik heb nog andere schapen, die niet van deze schaapskooi zijn; ook die moet Ik binnenbrengen, en zij zullen Mijn stem horen en het zal worden één kudde en één Herder"


Jezus spreekt hier in mijn overtuiging over het twééde tijdperk voor de Joden. Als het tijdperk van de heidenen begint. Let vooral op wat Paulus over Jozua schrijft in Hebreeën 4:8-9

"Want als Jozua hen al in de rust gebracht had, zou God daarna niet gesproken hebben over een andere dag. Er blijft dus nog een sabbatsrust over voor het volk van God."

Wanneer ik Lazarus beschouw als een beeld van Israël, krijgen ook die vier dagen voor mij een bijzondere betekenis en zijn die uitstekend te verklaren.


Het Eerste Testament gaat over de periode van Israël. De periode van de Wet van Mozes. Het Tweede Testament gaat over de perioden van de gemeente.


Als Jezus op de wereld komt, vervult Hij de periode van de Wet door met Zijn offer de schuld te betalen van de zonde. De Wet openbaarde en verklaarde wat 'zonde' eigenlijk was, en hoe het breken van de Wet tot de dood leidde.


Dit tijdperk van Israël, vanaf Gods verbond met Abraham tot aan Jezus' offer, is ongeveer 2000 jaar. Ook in die tijd werden mensen door geloof gerechtvaardigd en leefden zij van Gods genade. Maar het offer waarmee Jezus de zonde en de dood zou overwinnen, moest in de geschiedenis nog gaan plaatsvinden.


Die eerste twee dagen van duizend jaar, lag niet dus alleen Israël onder het juk van de dood, maar ook de hele mensheid nog. De heidenen. Die hadden echter de Wet van Mozes niet. Die was immers alleen aan Israël gegeven, om daarmee het voorbeeld te zijn voor de wereld. Als Gods menselijke ambassadeur.


Maar de dood is pas werkelijk verslagen bij de opstanding van de Eersteling. Door Jezus Christus! En het vernieuwde verbond dat leven bracht door genade, werd geopenbaard aan de heidenen. Maar nog niet aan Israël. Dat werd verhard, en werd nog voor twee dagen van duizend jaar ondergedompeld in de Jordaan.


De Bijbel zegt hier niet dat één dag duizend jaar is. Maar ik geloof dat het hier uitstekend past. Lazarus was vier dagen dood toen Jezus aankwam en hem opwekte uit de dood.


In mijn overtuiging zijn dat:

Twee dagen van 1000 jaar voor het tijdperk van Israël van het Oude Testament.

Twee dagen van 1000 jaar voor het tijdperk van de heidenen.


Dat zijn dezelfde twee dagen van 1000 jaar, die Israël in de Jordaan doorbrengt.


Zwart-witafbeelding van Israël en de volken aan weerszijden van een stralend kruis, met twee stenen die elk een tijdperk van 2000 jaar symboliseren.
Twee tijdperken die worden verbonden door het kruis. Israël is al in het eerste verbonden met God, de volken nog niet.

Dat is immers het tijdperk van het Nieuwe Testament, dat eerst nog voor de Joden verborgen blijft, door de gedeeltelijke verharding. Dat is ook de 2000 el afstand die de Joden afstand hadden tot de verlossing door het kruis. Dat tijdperk begon al met het profetische beeld van de oversteek.


De dood van het water, door de Ark van het Verbond, werd teruggedrongen tot de stad Adam, is het beeld van de kruisiging en de opstanding waarmee de dood werd verslagen en teruggezet is tot het begin. Bij Adam, waar het begon.


En er is door niemand anders dan Jezus, toen als de Ark van het Verbond, en later als mens op aarde, een nieuwe weg werd geopend.


Een weg die nog NIEMAND ooit gegaan was.


En dat is een vrije overtocht naar het beloofde land voor de heidenen door het offer van Jezus. Een nieuwe weg naar de Vader. Er is geen andere weg tot het Koninkrijk van de Vader dan door Jezus' toedoen. Niets en niemand anders heeft dat mogelijk gemaakt dan Jezus Christus.


Het is de weg die ook de Joden nog zullen gaan, maar waarop ze een afstand hebben van 2000 jaar. Israël zal bevrijdt worden als de tijd van de heidenen tot volheid is gekomen.


En zie: Vanaf de kruisiging zijn we nu opnieuw ongeveer 2000 jaar verder.


Tot op heden is er speculatie wanneer het einde zal zijn en wie de generatie is die het einde van de Bijbel zal meemaken. Vele christenen denken en geloven wel dat dit einde nabij is en Jezus spoedig zal terugkomen. Maar het blijft bij speculatie als erover gesproken en gedebatteerd wordt.


In mijn beleving is deze verbinding van de profetische beelden van de oversteek en de opwekking van Lazarus, gewoon een glasheldere boodschap rechtstreeks uit de Bijbel. En dan hoeven we niet speculeren over de dag en het uur. Maar we weten dat als de bladeren van de vijgenboom zacht worden, dat de zomer nabij is!


Zijn wij die laatste generatie? En worden wij als heidenen en Joden dan ook apart van elkaar door God verzameld? Dat bespreken we in de laatste delen...


Opmerkingen


Inschrijfformulier

Bedankt voor de inzending!

  • LinkedIn

2024 door WeekvandeLeek.

bottom of page